คำโปรย

"พี่วิน!...นี่มันอะไรกัน"

รินลณีร้องออกมาอย่างตกใจ หัวใจเธอเต้นแรงเหมือนมันจะหลุดออกมาจากอก ร่างกายชาไปทั้งร่าง ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะยืนไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะมาเห็นภาพแบบนี้

"พี่พัฒน์ ผมชอบพี่ ...รินณีเราเลิกกันเถอะ"นาวินก็ตกใจพอกัน ภาพที่เธอเห็นเขาคงปฏิเสธไม่ได้เพราะมันชัดเจนมากขนาดนี้...ชายหนุ่มได้แต่พูดว่า

"ขอโทษ"

"ไอ้เลว"

รินลณีด่าออกไปทั้งน้ำตา..เธอวิ่งขึ้นรถไฟฟ้ากลับคอนโดมิเนียม โดยไม่ได้สนใจเสียงเรียกของนาวิน ส่วนระพีพัฒน์นะเหรอเขาก็ยังยืนเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อกาวน์แบบไม่ได้สนใจอะไร นี่มันอะไรกัน มันคือโลกที่ชะนีแบบเธออยู่ยากจริง ๆ

เธอกลับมาร้องไห้ต่อที่ห้อง ภาพอดีตของเธอกับนาวินไหลผ่านเข้ามาในหัวเธอไม่หยุด

เพราะเขาเป็นเกย์ใช่ไหม? เธอกับเขาเลยเข้ากันได้ดี ไม่ว่าจะไปทำผม ชอปปิงเขาไม่เคยบ่น ไม่เคยว่ามันน่าเบื่อ

เพราะเขาเป็นเกย์ใช่ไหม? ที่เขาไม่เคยจูบเธอ มากสุดที่เขาทำคือหอมแก้ม เธอคิดมาตลอดว่าเพราะเขารักเธอมากใช่ไหมเลยไม่อยากให้เธอเสียหาย

เพราะเขาเป็นเกย์ใช่ไหม? เขาถึงไม่ทำอะไรเธอทั้ง ๆ ที่มีโอกาสตั้งมากมาย

เพราะเขาเป็นเกย์ใช่ไหม? เขาถึงต้องใช้เธอเป็นเครื่องมือหลอกพ่อแม่เขา

เพราะอย่างนี้สินะ เขาถึงชอบพูดถึงระพีพัฒน์ ที่เป็นพี่รหัสของเขาให้เธอฟังบ่อย ๆ และเขาคอยถามเรื่องราวระพีพัฒน์ในอดีตตลอด เธอก็แค่คิดว่าเขาคงอยากรู้เพราะเป็นพี่รหัสเขาและเป็นพี่ชายข้างบ้านของเธอ