บทที่ 9

@3 วันต่อมา.....

"มึงๆ คนนี้ไงที่เป็นข่าวกับพี่โซล!" เสียงแหลมๆ ดังขึ้นเบาๆ แต่ก็ชัดพอจะทำให้ใครต่อใครต้องหันมามอง

"นี่เหรอ...ก็ไม่เห็นจะสวยตรงไหน" อีกเสียงหนึ่งเสริมขึ้นทันที พลางมองคะนิ้งตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาประเมิน

"แบบนี้ยังเรียกว่าไม่สวยอีกเหรอ..." น้ำเสียงของอีกคนเจือความหมั่นไส้

"หน้าตาก็งั้นๆ...ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่เหมาะกับพี่โซลของกูหรอก" คำพูดนั้นเต็มไปด้วยความอิจฉาและดูถูก

"กูได้ข่าวว่ายัยเด็กนั่นวิ่งตามพี่โซลต่อยๆ หน้าไม่อายเลยจริงๆ"

เสียงซุบซิบนินทาเริ่มหนาหูขึ้นทุกที ตั้งแต่วันที่โอโซลเดินไปส่งคะนิ้งที่คณะแพทยศาสตร์ นักศึกษาหลายคนก็เริ่มพูดถึงกันอย่างหนาหู เสียงลือเสียงเล่าอ้างแพร่กระจายราวกับไฟลามทุ่ง ทั้งในกลุ่มเพื่อน ทั้งในห้องเรียน และแม้แต่ตามโถงทางเดิน โดยเฉพาะคำพูดส่วนใหญ่ มักจะเป็นการพูดถึงคะนิ้งในแง่เสียมากกว่า เหมือนกับว่าการที่เด็กปีหนึ่งหน้าตาธรรมดาๆ คนหนึ่งจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ “โอโซล” รุ่นพี่หน้านิ่งผู้เพียบพร้อม เป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้สำหรับบางคน สายตาหลายคู่มองเธอด้วยแววตาเหยียดหยาม ปะปนกับความสงสัยและริษยา จนคะนิ้งเองก็เริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาเงียบๆ

@คะนิ้ง

"อีพวกนั้นน่าเอาฝ่ามือฟาดปากสักทีสองที!" กัสจังสบถเสียงลอดไรฟันอย่างหัวเสีย สายตาจ้องไปยังกลุ่มผู้หญิงที่ยังคงเม้าท์แตกไม่หยุด

"เออ…กูก็ว่า แม่ง...ปากปีจอฉิบหาย" แพตตี้พยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง สีหน้าเต็มไปด้วยความเอือมระอา

"ช่างเขาเถอะน่า…อย่าไปสนใจเลย ปากเขาก็พูดไปเรื่อย" คะนิ้งพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ใบหน้ายังดูสงบอย่างน่าประหลาด

"จ้ะ...แม่พระเข้าสิงมึงรึไง ถึงได้ยอมสงบเงี่ยมให้เขานินทาอยู่ได้" กัสจังเบ้ปากใส่เพื่อนสาว ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคะนิ้งไปเอาความใจเย็นมาจากไหน

"กูแค่ไม่อยากเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ เสียเวลา…อยากพูดอะไรก็พูดไปเหอะ" คำตอบของคะนิ้งเรียบง่าย แต่นิ่งพอจะทำให้ทั้งกัสจังและแพตตี้หันมามองหน้ากันนิ่งๆ ไปครู่หนึ่ง

"อย่ามาพูดใกล้กูล่ะกัน ไม่งั้นเดี๋ยวมีตบ!...พวกปากหมาแบบนั้นน่ะ" กัสจังยังไม่เลิกโมโห ยิ่งได้ยินคำพูดเพื่อนรักที่ดูนิ่งเกินไป เธอก็ยิ่งเดือดแทน

คะนิ้งในสายตาของพวกเธอไม่ใช่คนที่จะยอมใครง่ายๆ แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าเธอจะปล่อยผ่านจริงๆ...หรืออาจเพราะสิ่งที่ได้จากโอโซล มันมีค่ามากพอจะไม่ต้องสนเสียงรอบข้างอีกต่อไป

"เออ…เมื่อวานกูเจอพี่เพลิง พี่เขาบอกว่าวันนี้วันเกิดพี่โซล เขาจะไปฉลองที่ผับ Q เราไปกันไหม?" แพตตี้เปลี่ยนเรื่องอย่างกระตือรือร้น สายตาแพรวพราว

"มึงเกี่ยวอะไรกับเขา เพื่อนก็ไม่ใช่ รุ่นน้องก็ไม่เชิง เขาเชิญมึงเหรอ?????" กัสจังเลิกคิ้วสูง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

"แน่นอนดิวะ! พี่เพลิงบอกให้ชวนมึงกับคะนิ้งไปด้วย ว่าไง จะไปป่ะ?" แพตตี้พูดอย่างมั่นใจ

"กูได้บัตร VIP มาด้วย 3 ใบพอดีแป๊ะ!"ว่าแล้วเธอก็ชูบัตรสีดำทองอย่างภาคภูมิ ก่อนจะยักคิ้วข้างเดียวใส่เพื่อนสาวแบบกวนๆ

"เริดดดดดด... มึงน่ารักที่สุดก็วันนี้แหละอีแพต!" กัสจังหัวเราะเสียงใส หายเคืองทันทีที่เห็นบัตร VIP ใบสวย

"แล้วมึงอ่ะคะนิ้ง จะไปป่ะ?" แพตตี้หันไปถามเจ้าของประเด็นหลัก

"ไปดิ…จะพลาดได้ไง" คะนิ้งตอบยิ้มๆ น้ำเสียงเจือแววมั่นใจ แม้ในใจจะเต้นแรงแค่ไหนก็ตาม

"โอเค งั้นคืนนี้เจอกันหนึ่งทุ่มตรง ห้ามสาย!" แพตตี้รีบนัดเวลา ก่อนจะยกมือขึ้นตีเพื่อนเล่นอย่างอารมณ์ดี

"จัดไปค่า!"

กัสจังตอบรับด้วยท่าทางคึกคัก ขณะที่บรรยากาศรอบตัวเริ่มเบาลง กลายเป็นเสียงหัวเราะระหว่างเพื่อน ที่ดูเหมือนจะลบล้างเสียงซุบซิบนินทาได้ชั่วขณะ

@19.30 น. ผับ Q > โอโซล

เสียงเพลงภายในผับหรูที่เต็มไปด้วยผู้คนที่ดื่มด่ำกับความสนุก ไฟแสงสี เครื่องดื่มหลายแบบ หลายสไตล์ที่มีบริการให้กับทุกคน หนุ่มสาวต่างปล่อยตัวปล่อยใจไปกับห่วงอารมณ์ของความสุข ความสนุกในค่ำคืนอันแสนยาวนาน รวมถึงสามหนุ่มฮอตหน้านิ่งแห่งคณะวิศวะ ที่ต่างพากันนั่งดื่มเหล้า เคล้านารีตั้งแต่หัววัน

"...เบาเพื่อนเบา พึ่งจะหนึ่งทุ่มเองมึงรีบไปไหน : ไฟเพลิงเอ่ยท่วงรามสูรที่กระดกเหล้าเข้าปากอย่างกับกำลังดื่มน้ำเปล่า..

"แค่นี้ไม่ถึงกับระคายคอกูหรอก.. : รามสูรตอบกลับด้วยท่าทางนิ่งเรียบ

"......เอ่อ..อย่าพึ่งเมาก่อนล่ะกัน น้องๆยังไม่มากันเลย : ไฟเพลิง

"น้อง ??? : รามสูรถามด้วยความสงสัย น้องไหน ปกติวันเกิดโอโซลทุกปีก็มีแต่พวกเขาสามคน พื้นที่ภายในห้อง VIP นี้ถือเป็นพื้นที่ส่วนตัวของพวกเขา แม้แต่ยุ่ง มด แมลงสาบ..ถ้าไม่ได้รับอนุญาตก็ไม่มีทางที่จะเข้ามาได้...

"อืม : ไฟเพลิงตอบกลับในขณะที่มือยังคงโอบกอดหญิงสาวที่ถูกเรียกให้มาบริการ พร้อมกับกระดกเหล้าเข้าปาก

"กูเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่ากูไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย : โอโซลเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเชิงดุดัน เขาไม่ชอบหากใครจะมาวอแว วุ่นวายกับเขา..โดยเฉพาะในงานวันเกิดที่ไม่ว่าจะปีไหนๆเขาก็ไม่เคยเชิญใครมาร่วมนอกจากไฟเพลิงและรามสูร

"ใจเย็น....น้องที่กูบอกก็น้องคะนิ้ง น้องแพตตี้แล้วก็น้องกัสไง : ไฟเพลิง