1- เข้าใจผิด (หนูไม่ได้ขายตัว)

[ Talk...Chris ]

จุดเริ่มต้น...

ผม : ไอ้คลาส เด็กที่มึงหาให้กูเมื่อไหร่จะมาวะ

ไอ้คลาส : ใจเย็นดิสัส รอหน่อยไม่ได้รึไง

ผม : กูรอมาสองชั่วโมง มึงยังจะให้กูใจเย็นอีกรึไง

ไอ้คลาส : เออ เดี๋ยวกูโทรไปเร่งให้ ใจร้อนจริงมึงเนี่ย

วางสาย...

ตอนนี้ผมกำลังหัวเสียกับเด็กที่ไอ้คลาสน้องชายผมมันหามาให้ จะไม่ให้หัวเสียได้ไง รอสองชั่วโมงแล้วยังไม่มีวี่แววว่าจะโผล่มาเลย นี่ถ้าไอ้คลาสมันไม่บอกว่าผู้หญิงคนนี้เด็ดนะ ผมไม่มีทางมานั่งรอแบบนี้แน่

คงไม่ต้องถามนะว่าทำไมไอ้คลาสมันรู้ ผมสองคนมีรสนิยมแปลกอยู่อย่างหนึ่ง คือชอบมีเซ็กซ์กับผู้หญิงคนเดียวกัน

ก๊อกๆ (เสียงเคาะห้อง)

“มาสักที!” ผมบ่นพึมพำอย่าหัวเสีย ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู

ภาพที่เห็นคือผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษากำลังยืนอยู่หน้าประตู เธอมองผมตาไม่กระพริบ อายุแค่นี้คิดขายตัวแล้วหรอวะ เด็กสมัยนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

“มองอะไรหรักหนาเข้ามาสิ จะยืนอยู่อีกนานไหม ?” ผมบอกผู้หญิงตรงหน้าที่เอาแต่ทำตัวแข็งทื่ออย่างหงุดหงิด

“...พี่คะ” เธอเดินเข้าห้องมาตามคำสั่งของผม

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดอะไรผมก็จู่โจมทันที ผมจูบเธออย่างเร้าร้อน แต่!! ทำไมเหมือนเธอจะจูบไม่เป็นว่ะ หรือว่าแค่แกล้งทำเป็นจูบไม่เป็น

“...อื้อ..อื้อ..” เธอพยายามทุบที่แผงอกของผม เหมือนคนกำลังหายใจไม่ออก ผมจึงยอมปล่อยให้ริมฝีปากของเธอเป็นอิสระ

“อย่ามาทำเหมือนไม่เคย กูไม่ชอบ” ผมจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าตาเขม็ง

“...ไอ้คนบ้า..นี่พี่ทำบ้าอะไรของพี่ หนูแค่จะมา....อุ๊บ!!”

ผมจูบเธออีกครั้ง ก่อนจะจัดการฉีกชุดเธอออกแล้วโยนมันทิ้งอย่างไม่ใยดี

“...กรี๊ด~ ปล่อยนะ ไอ้บ้า”

“เล่นตัวจังวะ กูเสียเงินให้มึงเท่าไหร่มึงรู้ไหม”

“...หนูไม่ได้ขายตัว ไอ้บ้า”