บทที่ 5 : ว่าที่เมีย (เด็ก)

“หา! แกว่าอะไรนะ โซเฟียหนีตามไอ้มาร์คไปงั้นเหรอ” น้ำเสียงตกใจของเทเรซ่าดังขึ้นเมื่อได้รับรายงานจากลูกน้องว่า โซเฟียเด็กในสังกัดที่ดูแลทะนุถนอมหมายจะให้เป็นดาวเด่นในค่ำคืนนี้หนีตามลูกน้องในผับไป “ตายๆๆ ตายแล้ว ตายแน่ๆ คราวนี้จะทำยังไงดีเนี่ย”

ความตกใจมาพร้อมกับความกลัดกลุ้ม ค่ำนี้จะมีการประมูลสาวสวยในสังกัดที่แบ่งออกเป็นสามประเภทดังนี้

1.สาวเกรดพรีเมี่ยม อายุไม่เกินยี่สิบห้าปีผ่านงานมาสามเดือน สาวประเภทนี้ส่วนใหญ่จะถูกประมูลไปเป็นเมียเล็กเมียน้อยเลี้ยงดูเป็นตัวเป็นตน ส่วนระยะเวลานั้นเทเรซ่ามีกำหนดให้หนึ่งปี หากพอใจเลี้ยงดูต่อก็ต้องจ่ายให้เทเรซ่าด้วยจำนวนครึ่งหนึ่งที่ประมูลได้ไป

2.สาวเกรดเอ อายุไม่เกินสามสิบปีผ่านงานมานานเกินหกเดือนแต่ไม่ถึงหนึ่งปี สาวประเภทนี้ถูกประมูลในรูปแบบที่หนึ่ง แต่ระยะเวลาหนึ่งปีครึ่ง

3. สาวบริสุทธิ์ ไม่เคยผ่านมือชาย สาวประเภทนี้หาได้ยากมากในยุคสมัยนี้ นอกจากนั้นยังต้องสวยด้วย ราคาประมูลจึงสูงตามสินค้าที่มีคุณภาพ และเป็นการประมูลแบบขายขาด

สองปีมาแล้วที่เทเรซ่าไม่มีสาวไร้ราคีมาประมูล พอมีก็เกิด

ปัญหาขึ้นมาจนได้ เธอหนักอกมากเพราะงานคืนนี้จัดเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมสรรพ เชิญลูกค้ารายใหญ่ของผับมากันพร้อมหน้า ยังไม่รวมบุรุษกระเป๋าหนักที่พร้อมทุ่มเทในการประมูล ชิงสาวสวยถือครองพรหมจรรย์

“แล้วทำไมถึงปล่อยให้มันสองตัวหนีไปได้ ดูแลกันยังไง” เทเรซ่าเหวใส่ลูกน้องที่พากันหลบหน้าหลบตา

“ก็ที่หนีไปง่ายๆ เพราะพี่ให้ไอ้มาร์คคอยดูแลโซเฟียไงล่ะ มันไปไหนด้วยกันบ่อยๆ ใครจะไปคิดว่ามันดันทะลึ่งรักกันแล้วพากันหนี อีกอย่างมันสองคนไม่แสดงให้เรารู้สักนิดว่ารักกัน มันเลยหนีไปได้ง่ายๆ ไงล่ะพี่” ลิซ่าน้องสาวเทเรซ่าให้เหตุผล

“แสดงว่าฉันไว้ใจคนผิดงั้นสิ” มาร์คทำงานกับเธอมาหกปี ในหัวของเทเรซ่าไม่คิดเลยว่า มาร์คจะทรยศหักหลังพาโซเฟียเพชรเม็ดงามที่ค่ำคืนนี้จะทำเงินให้เธอไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนยูโร นอกจากจะไม่ได้เงินแล้ว ยังอาจเสียลูกค้าอีกด้วย “แล้วจะทำไงดีเนี่ย ฉันไม่ได้เตรียมรับมือแบบนี้ด้วย”

“นีน่าไงพี่” ลิซ่ามองเห็นทางออก

“นีน่าทำไม” เทเรซ่าถาม สมองเธอมึนมากจึงไม่รู้ความหมายที่น้องสาวพูด