บทที่ 8 : ครั้งแรกของเมีย (เด็ก)

นรินทร์ธิราใช้เวลาอาบน้ำสิบนาที เธอมาหยุดยืนหน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ ยืนมองรูปร่างเปลือยเปล่าของตนในกระจกเงาแล้วถอนหายใจ เธอมายืนอยู่ในห้องนี้แล้ว นั่นหมายความว่าตัดสินใจตั้งแต่รู้ว่าจะต้องถูกประมูล มันแก้ไขสิ่งใดไม่ได้ ถอยก็ไม่ได้จำต้องเดินหน้าต่อ เธอสูดลมหายใจลึกๆ คล้ายเป็นกำลังใจให้ตัวเอง เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้แห้ง หยิบผ้าขนหนูสีขาวอีกผืนมาพันตัว ก้าวเท้าเดินออกจากห้องน้ำไปให้เขาเชือดนิ่มๆ บนเตียง

เท้าเล็กชะงักเมื่อเห็นว่า ลอเรนโซ่ตอนนี้แปลงกายเป็นชีเปลือย เขากึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง แกว่งแก้วในมือเบาๆ หันมามองเธอด้วยสายตาประหนึ่งเสือร้ายหมายเหยื่ออันโอชะ เธอไล่สายตาตั้งแต่ศีรษะของเขาไปถึงแผงอกกว้างอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อ หน้าท้องเป็นลอนคลื่น แต่ต่ำลงมายังกลางร่างกายที่เห็นองคชาติเติบใหญ่ที่ไม่แน่ใจว่า มันใหญ่เต็มที่หรือยัง แต่เท่าที่เห็นก็เรียกความตื่นเต้นให้หัวใจสาวน้อยวัยละอ่อนเป็นอย่างมาก

โห...ใหญ่จัง นรินท์ธิรากลืนน้ำลายลงคอ

“มานี่สิ” เขาเรียก เธอก้าวเท้าเดินไปหา นรินทร์ธิรามาหยุดยืนริมเตียง พยายามมองหน้าเขา ทว่าตาเจ้ากรรมก็เบี่ยงไปมองใจกลางร่างชายที่มองเห็นสิ่งนั้นได้เต็มตา

โอ้...ใหญ่กว่าที่คิด

“เป็นไง ใหญ่ไหม” คำถามตรงๆ ไม่มีอ้อมค้อมสักนิด เธอพยักหน้าแทนคำตอบ

ลอเรนโซ่กางขาออก แล้วสั่ง

“มาทักทายมันสิ ฉันอยากให้เธอคุ้นเคยกับมัน” นรินทร์ธิราใจสั่นระรัว ให้ทักทายกายแกร่งงั้นหรือ เธอเกิดความประหม่าขึ้นมาทันที เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ต้องปฏิบัติ หลังจากศึกษาทฤษฎีผ่านทางคลิปโป้ที่เทเรซ่าให้ตนดูมาหลายครั้ง

“ฉันกลัวทำไม่ถูกใจคุณ” นรินทร์ธิราบอกตามตรง ลอเรนโซ่มองหน้าสาวสวย จิบบรั่นดี

“เทเรซ่าสอนอะไรเธอมาบ้าง”