ตอนที่ 51

‘นั่นไง หล่อนคิดถูกจนได้ คอร์เนลแค่แกล้งปั่นหัวหล่อนเล่นเท่านั้น เขาไม่ได้อยากให้หล่อนรักเขาจริงๆ สักหน่อย เพราะในชีวิตของผู้ชายเลิศเลอเช่นเขาไม่จำเป็นต้องอาศัยความรักจากใครเลยสักคน โดยเฉพาะผู้หญิงต่ำต้อยที่เขามองไม่ต่างอีตัวเช่นหล่อน’

“ฉันรู้ตัวเองดีค่ะว่าอยู่ตรงไหน”

“ก็ดี...งั้นก็ไปกับผม คุณยังไม่หมดหน้าที่จำไม่ได้หรือไง”

ดวงตาสีเขียวดุจมรกตเนื้อดีจ้องเขม็งกวาดมองร่างกายของหล่อนไม่วางตา ซึ่งมันก็มีผลต่อร่างกายของหล่อนอย่างรุนแรงทีเดียว กายสาวเบ่งบานรอคอย ช่องท้องร้อนระอุราวกับถูกสุมด้วยกองไฟ ขณะที่หัวใจเต้นระรัวถี่ยิบ

“นอนกับผมแบบอันลิมิต...”

“คุณ...”

แก้มสาวแทบลุกเพราะไฟแห่งความอับอาย

“จะบอกว่าไม่ไปหรือไง”

“เอ่อ...ไม่ใช่ค่ะ ฉันแค่อยากขอตัวอาบน้ำก่อน”

คอร์เนลหัวเราะออกมาเบาๆ ขณะก้าวเข้ามาหาหล่อนอีกครั้ง และการที่เขาเข้ามาใกล้มากกว่าที่ควรจะเป็นมันก็ทำให้หัวใจของหล่อนเต้นระทึกมากขึ้นจนแทบหลุดออกจากขั้ว ยิ่งยามที่เขาก้มหน้าลงมาดมที่ซอกคอระหงด้วยแล้ว กายสาวยิ่งเดือดพล่านรุนแรง

“ตัวคุณหอมออก ไม่เห็นจำเป็นต้องอาบน้ำเลย”

“แต่ว่า...ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะคะตั้งแต่ตอนเช้า” หญิงสาวตอบออกไปเสียงสั่นเทา เงยหน้าสบตากับดวงตาสีเขียวเข้มราวกับถูกสะกดด้วยมนต์ขลังของจอมมารตัวร้าย

คอร์เนลระบายยิ้มออกมา ขณะดึงร่างอรชรเข้ามากอดรัดอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ตั้งใจว่าจะทำเย็นชาใส่เจ้าหล่อน แต่สุดท้ายแล้วก็ต่อสู้กับความน่ารักน่าใคร่ของเจ้าหล่อนไม่ไหว

‘ช่างหัวมันเถอะ หล่อนจะคิดยังไงกับเขาก็ช่าง จะใช้เขาเป็นสะพานเพื่อข้ามไปหาบิดาก็ตามสบายเลย เขายินดีจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ขอแค่เพียงเจ้าหล่อนตอบสนองความเสน่หาของเขาให้น่ารักน่าชังเหมือนเช่นทุกค่ำคืนที่ผ่านมาก็พอ เพราะการนอนคนเดียวมันทรมานจริงๆ เลยให้ตายสิ!’

“จะอาบก็ได้...แต่ต้องไปอาบกับผมที่บ้าน”

ปากร้อนระอุขยี้ลงมาด้วยความหิวกระหาย สาวน้อยรีบเผยอปากรับลิ้นใหญ่แสนร้อนของคอร์เนลด้วยความเต็มอกเต็มใจ ทั้งคู่โรมรันแลกลิ้นกันอยู่เนิ่นนานกว่าจะหยุดแล้วมาคุยกันต่อ

“เราจะอาบด้วยกัน...”

ยาหยีหน้าแดงก่ำไปจนถึงไรผม เมื่อสมองจินตนาการภาพระหว่างคอร์เนลกับตัวเองในห้องน้ำ ไม่มีทางที่พ่อเจ้าประคุณจะอาบน้ำเฉยๆ แน่ เขาจะต้องทำมากกว่านั้น ในอ่างน้ำหรืออาจจะที่ผนังห้องน้ำ โอ้...แค่คิดท้องไส้ก็บีบเกร็งรุนแรงซะแล้ว

“แต่ว่า...”

“หรือว่าจะอาบด้วยกันในห้องน้ำที่นี่ดีล่ะ แต่มันเล็กไปหน่อยนะ ผมอาจจะทำอะไรไม่ถนัด แล้วคุณก็จะร้องเสียงดังแบบทุกครั้งที่เราร่วมรักกันไม่ได้ด้วย เพราะเสียงมันอาจจะดังไปถึงห้องข้างๆ”

ว่าจินตนาการของหล่อนร้อนแรงมากพอแล้ว แต่พอมาเทียบกับคำพูดชัดๆ โต้งๆ ของคอร์เนล จินตนาการของหล่อนตกขอบเวทีไปเลย

“ดูพูดเข้าสิคะ”

“ผมพูดเรื่องจริงนี่ ไปเถอะ รถผมจอดอยู่ข้างล่าง”

“แต่ว่าฉันต้องอ่านหนังสือสอบนะคะ”

คอร์เนลหัวเราะร่วน