ตอนที่ 71
ตอนที่ 71
October 22, 2026
ผมให้คนสะกดรอยตามมันอยู่หลายวัน แต่วันนี้ได้โอกาสเหมาะมันออกมาคนเดียวครับ ผมก็เลยลากคอมันมาให้นายน้อย”
เซอร์เกรีบรายงานเมื่อคอร์เนลก้าวลงมาจากรถ ทั้งคู่รีบเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ที่มีร่างของยอดชายถูกพันธนาการอยู่อย่างรวดเร็ว
“อาอังเดรทราบเรื่องนี้หรือเปล่า”
“ไม่ครับ ถือว่าโชคเข้าข้างเรา คุณอังเดรบินไปนิวยอร์กตามคำเชิญของวินซ์ เอเมอร์ตันครับ”
เซอร์เกรายงานตามข้อมูลที่ได้มา หากแต่ถ้อยคำที่ได้ยินนั้นพาให้สองเท้าแกร่งหยุดชะงัก ใบหน้าหล่อราวเทพบุตรหันกลับมามองเซอร์เกด้วยสายตาข้องใจ
“วินซ์ เอเมอร์ตัน...เจ้าของโรงแรมในเครือเอเมอร์ตันใช่ไหม”
“ครับ แล้วก็ยังเป็นพี่ชายของแซนด์ เอเมอร์ตัน เอฟบีไอฝีมือดีที่ถูกลูกหลงระหว่างเข้าปรามการปะทะกันของคุณวีแลนกับคู่อริเมื่อห้าปีก่อนด้วยครับ และข่าววงในจากนักสืบของเราก็บอกมาอีกว่านายวินซ์ เอเมอร์ตันคนนี้เป็นผู้ต้องสงสัยในเรื่องเพชรสีทองของนายน้อยที่หายไปด้วยครับ”
“นายกำลังจะบอกว่าที่อาอังเดรขโมยเพชรของฉันไป ก็เพราะว่าต้องการนำมันไปให้กับผู้ชายคนนี้อย่างนั้นหรือ”
คิ้วเข้มยาวดกหนาของคอร์เนลเลิกสูงขึ้น ก่อนที่ชายหนุ่มจะแค่นยิ้มออกมาและพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่มีร่องรอยความวิตกกังวลเลยแม้แต่นิดเดียว
“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ทุกอย่างที่วินซ์ เอเมอร์ตันทำลงไปก็คงต้องการให้ฉันกับอาอังเดรฆ่ากันเองสินะ”
“ผมคิดว่าเขากำลังเดินเกมแก้แค้นให้กับน้องชายอยู่ครับ”
น้ำเสียงของเซอร์เกเต็มไปด้วยความกังวลใจ แต่คอร์เนลไม่มีความกังวลเลยแม้แต่นิดเดียว เขาจะต้องกังวลทำไมล่ะ ในเมื่อเขาเตรียมแผนการยอดเยี่ยมเอาไว้ต่อกรเรียบร้อยแล้วนี่
“อย่ากังวลไปเลยเซอร์เก ฉันไม่ยอมให้เพชรสีทองประจำตระกูลของตัวเองต้องตกไปอยู่ในมือของคนอื่นนานหรอก”
“นายน้อยจะทำยังไงครับ”
เซอร์เกเอ่ยถามเมื่อทั้งคู่เดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องที่คุมขังยอดชายเอาไว้ การ์ดล่ำบึกสองคนก้มศีรษะทำความเคารพพร้อมกับรีบเปิดประตูให้ คอร์เนลก้าวนำเซอร์เกข้ามธรณีประตูเข้าไป
“เอาเพชรปลอมที่ฉันสั่งให้ทำมาด้วยหรือเปล่าล่ะ”
“เอามาครับนายน้อย”
“นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันจะใช้โต้ตอบอาอังเดรกับวินซ์ เอเมอร์ตัน”
คำพูดที่เต็มไปด้วยความชาญฉลาดของเจ้านายหนุ่มสามารถเรียกรอยยิ้มจากคนสนิทต่างวัยออกมาได้อย่างน่าทึ่ง เซอร์เกถอนใจออกมาด้วยความโล่งอกขณะเดินตามร่างของคอร์เนลไปหยุดตรงหน้าของยอดชาย
“ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะยอดชาย”
“นายน้อย...ผม...”
ใบหน้าของยอดชายซีดเผือดไม่ต่างจากกระดาษ เนื้อตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว
“ผมไม่ได้ตั้งใจ ผม...”
“เลิกโกหกและพูดความจริงซะนายยอดชาย ทุกอย่างยังแก้ไขได้ แค่บอกมาเท่านั้นว่าตอนนี้เพชรสีทองของนายน้อยอยู่ที่ไหน”
เซอร์เกขู่เสียงเย็น แต่ก็ไม่ได้ผลเพราะยอดชายเอาแต่ส่ายหน้า
“ผมบอกไม่ได้ครับ ถ้าบอก คุณอังเดรเอาผมตายแน่”
“แล้วนายไม่กลัวว่าฉันจะฆ่าแกตายก่อนหรือไง”
หนุ่มหล่อเค้นเสียงถาม
“นายน้อยเป็นคนใจดี นายน้อยไม่เคยฆ่าคน ดังนั้นผมจึงคิดว่านายน้อยไม่มีทางฆ่าผมได้”
คอร์เนลหัวเราะเสียงดุกระด้าง
“แล้วไม่ห่วงลูกสาวของตัวเองบ้างหรือไง นี่จะบอกอะไรให้นะ ตอนนี้ฉันลากยาหยีมามอสโกด้วย และก็ทรมานเธอทุกคืนด้วยร่างกายของฉัน”
ยอดชายตาเบิกโพลง หน้าซีดลงกว่าเดิมอีกหลายเท่าตัว
“อย่านะครับ อย่าทำยาหยี...ยาหยีไม่รู้เรื่อง ยาหยีบริสุทธิ์”
“งั้นก็บอกนายน้อยมาสิว่าแกเอาเพชรไปซ่อนไว้ที่ไหน”
เซอร์เกคำรามอย่างหมดความอดทน ตั้งท่าจะเข้าไปตั๊นหน้าซีดๆ นั้นให้หงายเงิบ แต่ก็ถูกคอร์เนลห้ามเอาไว้เสียก่อน
“อย่าใช้ความรุนแรงเลยเซอร์เก เดี๋ยวฉันจัดการเอง” พูดกับคนสนิทจบก็หันไปจ้องมองยอดชายด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม
“ถ้าหากไม่อยากให้ลูกสาวท้องไม่มีพ่อละก็ บอกมาว่าเพชรอยู่ที่ไหน”
“ยาหยีท้องแล้วหรือครับ?”
เสียงของยอดชายตกใจเหลือเกิน
คอร์เนลไหวไหล่อย่างไม่แยแส
“ก็ไม่รู้สิ แต่ถ้านับจำนวนครั้งที่เราสนุกกันโดยที่ฉันไม่ได้ป้องกันแล้วละก็...”
ชายหนุ่มแกล้งยกมือขึ้นมานับยั่วโทสะของผู้ชายตรงหน้า