ไม่เกี่ยงสถานที่

“สวัสดีค่ะ”

ปัญณิสาขยับตัวนิดหน่อย เพราะรู้สึกเขินที่ถูกจ้องมองด้วยสายตาแปลกๆ จากผู้ชายที่นั่งอยู่โซฟาเพียงลำพัง ไม่ได้ตั้งใจแต่งแบบนี้มาให้เขามองซะหน่อย ทำไมจ้องเธอตาเขม็งเหมือนไม่เคยเห็นงั้นแหละ หรือเธอดูไม่เหมาะกับชุดแบบนี้

“ครับ” ปณิธานขานรับ เพราะเสี่ยแค่พยักหน้าตอบเธอ แล้วสนใจเพียงแค่คนที่เสี่ยอยากสนใจเท่านั้น คำทักทายของเธอจึงเก้อไป

“เสียมารยาทค่ะ เพื่อนไอซ์อุตส่าห์ทัก”

“ขอโทษนะ เราหาที่เงียบๆดีกว่าไหม”

อัครราชไม่สนใจ เขาอยากอยู่กับเธอตามลำพัง อยากรู้ว่าทำไมชอบนักหนา การออกมาที่แบบนี้ เธอมาบ่อยนะ แต่ก็ไม่เคยกลับดึก แต่หลังๆมานี่เริ่มแปลก ขอกลับดึกบ่อยๆ ไม่รู้ที่นี่มีอะไรดี

“ถ้าแอบหนีไปอยู่กันสองคน เขาจะเรียกมาดื่มกับเพื่อนไหมล่ะคะ” อารยาส่ายหน้าปฎิเสธ ไปกับเสี่ยมีหวังโดนดุ ทั้งเรื่องชุดเรื่องดื่มเหล้า นั่งอยู่นี่มีโอกาสโดนดุน้อยกว่า

“ปล่อยให้สองคนนั้นอยู่กันตามลำพังเถอะ” อัครราชกระซิบเบาๆ เป่าลมรดใบหูเธอไปด้วย เขาชอบแกล้งเธอนะ ปฏิกิริยาน่ารักดี

“ไอซ์! เดี๋ยวปรายไปดูลูกค้าโต๊ะนั้นแป๊บนะ เหมือนจะมีปัญหา” ปัญณิสาลุกขึ้นยืนทันที เดินดุ่มไปที่โต๊ะเจ้าปัญหา ที่ลูกค้ากำลังมีท่าทีโวยวายใส่พนักงานของเธออยู่

ปณิธานมองตามอย่างสนใจ เขานึกว่าเธอเป็นทอมซะอีก ท่าทางดูห้าวๆ แข็งๆ ตั้งแต่แรกเจอ วันนั้นที่ตามไปขอโทษโดนเธอด่ายกใหญ่ เลยเผลอตอบกลับไปด้วยคำพูดที่ค่อนข้างจะดูถูกเรื่องเพศสภาพของเธอ วันนี้รู้สึกผิดเลยที่เห็นเธอในชุดสุดเซ็กซี่ เขามีเรื่องให้ต้องขอโทษเธออีกแล้ว เธอไม่ใช่ทอม แต่เป็นผู้หญิงที่ถูกสภาพแวดล้อมทำให้ดูเป็นแบบนั้น

“เสี่ยคงอยากอยู่กับคุณไอซ์ตามลำพัง”

“ก็ใช่นะสิ”

“งั้นผมขอตัว”

“รีบๆไปเลย”

อัครราชมองน้องชายต่างแม่ที่เดินออกไปหลังร้านพลางถอนหายใจ เดินไปทางไหนของมัน แต่ไม่นานก็เข้าใจ เมื่อเห็นเพื่อนของเธอเดินตามไปในทิศทางเดียวกัน

“เหมือนสองคนนั้นจะมีอะไรบางอย่างที่เราไม่รู้นะคะ” อารยาขยับตัวออกจากหน้าอกกว้างเพื่อหยิบแก้วเหล้า แต่แก้วในมือกลับถูกเสี่ยคว้าไปดื่มจนหมด

“ชงใหม่สิ”

ปกติเขาไม่ค่อยดื่ม จะดื่มเฉพาะเวลาที่ไปงานเลี้ยงหรือวันที่เครียดมากๆเท่านั้น เมื่อก่อนดื่มหนักจนตับเกือบพัง หลังๆจึงเพลาๆลง ดื่มตามโอกาสต่างๆเท่านั้น แต่วันนี้กลับอยากดื่ม ไม่ใช่เพราะเครียดหรืออะไร แต่ดื่มให้ตัวเองฮึกเหิมสักหน่อย เพราะแอบคิดเรื่องไม่มีกับคนเป็นเมีย

อารยามองแก้วเหล้าที่จรดริมฝีปากหนาพลางกลืนน้ำลาย แก้วที่เสี่ยยกคือแก้วที่ห้าแล้ว ส่วนเธอยังไม่ได้ดื่มอีกเลย ทุกครั้งที่ยกแก้วขึ้น เสี่ยจะฉกมันไปดื่มเสมอ จนเธอต้องกลืนน้ำลายแบบนี้

“เสี่ยอะ จะแย่งทำไม”

ตอนนี้แก้วของเธอเป็นของเสี่ย แก้วของเสี่ยก็ไม่ใช่ของเธอ ดนตรีกำลังสนุกแต่กลับไม่มีอารมณ์จะสนุก เพราะโดนสามีแกล้งตั้งแต่มาถึง เพื่อนสาวกับคุณเลขาก็ไม่กลับมาเลย เธอนั่งอยู่กับเสี่ยเกือบชั่วโมงแล้ว