เสี่ยขุน

ภายในบ้านหลังใหญ่ราวคฤหาสน์ เสียงพูดคุยโต้เถียงกันดังมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่มีใครยอมใคร จนคนงานในบ้านต่างหาที่หลบกันแทบไม่ทัน เมื่อคู่สามีภรรยาของบ้านกำลังโต้เถียงกันอย่างหนัก

“เสี่ยพูดใหม่อีกทีสิ” หลังจากฟังเหตุผลต่างๆนานาที่สามียกมาอ้าง ใบหน้าอ่อนวัยของสาวสวยวัยยี่สิบสองเริ่มตึงเครียด ถามสามีที่อายุห่างกันเกือบสิบปี ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ราวกับเรื่องที่ได้ยินออกจากปากเขา เป็นเรื่องที่ราวกับฝัน

ใครมันจะอยากเชื่อล่ะ เมื่อเขายกเหตุผลต่างๆมาพูดกับเธอ เพื่อขอเลิก ไม่ใช่เลิกกันในฐานะแฟน แต่เป็นการขอหย่าที่มีใบสำคัญการหย่าวางตรงหน้าเธอด้วย

“ก็ตามนั้นแหละ หย่าให้เสี่ยเถอะ” ใบหน้าหล่อเหลายังดูอ่อนเยาว์ แม้ปีนี้อายุจะเข้าสามสิบสองแล้ว รูปหน้าคมคายดูไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก เมื่อสิ่งที่เคยคิดว่าจะง่าย เริ่มไม่เป็นไปอย่างที่คิด

“ถึงตอนแรกเราจะไม่ได้แต่งงานกันเพราะความรัก แต่เสี่ยเป็นคนไปขอหนูนะ พอไม่เป็นที่ต้องการก็ถีบหัวส่งทันทีเลยเหรอ”

อารยาถามด้วยน้ำเสียงโกรธเคืองมากกว่าจะเสียใจกับการกระทำของสามีในวันนี้

“เสี่ยจะชดเชยให้ แต่ช่วยหย่าให้ที ทางนั้นเขาขอมา”

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เมื่อคิดถึงเหตุผลที่ทำให้เขาต้องปล่อยมือออกจากเธอ เขาทำผู้หญิงท้อง และทางนั้นเรียกร้องความรับผิดชอบ เขาก็เห็นด้วย เพราะสำหรับเขากับอารยาตอนนี้เป็นเพียงแค่สามีภรรยาในนามเท่านั้น

เขาเป็นคนไปสู่ขอเธอเอง เพราะเกิดถูกใจเธอตั้งแต่แรกเห็น ทางบ้านเธอตอบตกลง เพราะเขาจ่ายเงินก้อนใหญ่ให้ ใช้เวลาไม่ถึงเดือนเธอก็มาเป็นเมียเขาอย่างถูกต้อง แต่ทุกอย่างก็มีเพียงแค่นั้น เขากับเธอไม่เคยนอนด้วยกันสักครั้ง เป็นอย่างนี้มาเกือบปี

เมื่อก่อนเขาเป็นผู้ชายรักสนุก เพราะไม่เคยมีแฟน ถูกคนนอกเรียกเสี่ยตั้งแต่อายุยังไม่สามสิบ แต่งกับเธอแล้วเคยคิดที่จะหยุด แต่ไม่เลย ยิ่งแต่งกับเธอ เขายิ่งมองหาคนอื่น เพราะเธอไม่ยอมทำให้เขาในสิ่งที่เขาต้องการ เขาจึงต้องหาจากนอกบ้านมาทดแทน และตอนนี้ผู้หญิงที่เขามีความสัมพันธ์ด้วยกำลังตั้งท้อง เขาเองก็อยากมีลูก ในเมื่อไม่มีหวังกับเธอแล้ว เขาก็ต้องรับผิดชอบทางนั้นให้ถึงที่สุด