บทที่ 30

ผิดความคาดหมายของเซอร์เวย์มาก ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนผู้หญิงหลายๆ คนที่เขาเคยรู้จักมา เธอมีเหตุผลและยอมฟังเหตุผลของคนอื่น

ด้านนอก..

"จะไปไหนของคุณอีก"

"ก็กลับบ้านไงคะ"

"กลับบ้านตอนนี้เนี่ยนะ"

"ทำไมคะ กลับตอนนี้ไม่ได้เหรอ"

"ได้..แต่คุณจะไม่รอบอกลูกหน่อยเหรอ"

"เดี๋ยวฉันทิ้งข้อความบอกลูกไว้ก็ได้" นางอยากจะปล่อยให้ลูกชายมีเวลาเป็นส่วนตัวมากกว่านี้

"อืออ เสียงโทรศัพท์ของคุณหมอค่ะ" หญิงสาวที่เพิ่งถูกเขาจูบไป เตือนสติเมื่อได้ยินเสียงข้อความไลน์

"คุณแม่คงส่งข้อความมา..ไม่ต้องสนใจ" เพราะเขาได้ยินเสียงรถขับออกจากบ้านไป คงเป็นรถของพ่อและแม่ โชคดีที่พวกท่านเข้าใจสิ่งที่เขากำลังเป็นอยู่ และพ่อคงจะเปิดใจรับเธอได้มากกว่าเดิม

"ถ้างั้นก็ต่อเถอะค่ะ" ใบหน้าสวยหวานเงยขึ้นเพื่อให้เขาจูบต่อ

คนที่ตัวสูงกว่าโน้มลงมาแนบริมฝีปากของอีกฝ่าย เขาทำแค่จูบภายนอกโดยไม่ได้ส่งลิ้นเข้ามา เธอก็เริ่มผิดสังเกต เหมือนเขาจะหยุดอีกแล้ว มือเรียวเอื้อมขึ้นไปโอบต้นคอใช้แรงดึงลงมาแล้วเผยอปากออกพองามเพื่อเชิญชวน

"??" จากที่กำลังเครียดอยู่เพราะภาพแทรกเข้ามา มุมปากหนาก็ยกยิ้มขึ้นก่อนที่จะส่งลิ้นเข้าไปในโพรงปากเพื่อดื่มด่ำความหอมละมุน

คนตัวเล็กใช้แรงพาคนที่ร่างใหญ่กว่ามาเตียงนอนได้แบบง่ายดาย

มือเรียวยกขึ้นไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้แบบอายๆ แต่เธอต้องเป็นคนปลุกเร้าอารมณ์ของเขาให้ได้ ก็เลยต้องทำสิ่งที่ไม่คิดว่าตัวเองจะได้ทำ

เธอไม่ได้ถอดแค่เสื้อ ยังจัดการกางเกงให้เขาอีกตัว ที่จริงเซอร์เวย์มองไม่เห็นภาพในห้องผ่าตัดแล้ว แต่อยากจะเห็นความน่ารักของอีกฝ่าย ก็เลยปล่อยให้เธอเป็นคนทำ

เสื้อผ้าของเธอถอดไม่ยาก เพราะตอนที่กลับมาถึงบ้านเธออาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดนอนเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวจับมือของเขามาวางแนบไว้ที่หน้าอก แล้วมองสบตาแบบมีจริต

"คนอะไรน่ารักจัง" พูดยังไม่จบประโยคเลยด้วยซ้ำริมฝีปากหนาก็แนบลงมาที่ซอกคอระหง หญิงสาวก็เลยเอียงคอให้เล็กน้อยพองาม

"อือ" ความรู้สึกเสียวซ่านเกิดขึ้นเร็วมากเมื่อถูกเขาสัมผัส คนตัวเล็กเอ็นกายลงนอนที่เตียงโดยการโอบกอดร่างของเขาไม่ยอมให้ห่างตัว

ริมฝีปากหนาพรมจูบลงมาจนถึงเนินหน้าอก เขาจัดการกับเสื้อผ้าของเธอโดยใช้มือและริมฝีปากแนบจูบตามลงไป

"อือ" เสียงครางดังออกมาเป็นระยะ จนริมฝีปากของเขาไปหยุดอยู่เนินอวบนูน "คุณหมอคะ" ถึงแม้จะอยากรักษาเขา แต่ความอายก็มีมากกว่า เพราะตอนนี้ในห้องยังไม่ปิดไฟ

"จะเป็นไรไป น่ารักขนาดนี้" ขณะที่พูดมือหนาได้จับขาเรียวแยกออกจากกัน

"อือ คุณหมอ" ยิ่งเขาจ้องมองเธอก็ยิ่งอาย มือเรียวควานหาผ้าห่มเพื่อที่จะปิดบังมันไว้

"น่ารักจัง" ส่วนมากคนที่มาตรวจภายในก็จะมีแต่ประเภทที่ใช้งานมามากแล้ว เพราะพวกเขาต้องได้มาเช็คข้างในว่ายังปกติดีไหม บางราย ถูกมาจนด้านในมีรอยฟกช้ำเจ็บมากถึงได้มาหาหมอ แต่กับของเธอแตกต่างมาก รูปทรงแบบนี้มันอาจจะเคยผ่านตาเขาอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรกับคนพวกนั้น..ก็เลยไม่ได้ทำให้หัวใจเต้นแรงเหมือนในเวลานี้

"อื้อ" เสียงครางดังขึ้นเมื่อถูกลิ้นของเขาสัมผัส ชายหนุ่มลากยาวขึ้นลงเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของเธอ "อ๊อย อ่ะ อ่ะ " เมื่อรู้ว่าพ่อกับแม่ของเขาไม่อยู่บ้านแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นที่ต้องเก็บเสียงอีก

"อ้าา ขอนะ" เขาเป็นคนช่วยปลุกเร้าเธอก็จริงแต่ตอนนี้คนที่ช่วยก็เริ่มจะทนไม่ไหว ร่างหนาขยับขึ้นมาพร้อมกับจับความเป็นชายถูไถเพื่อที่จะได้ทักทายกันก่อน

"อือ ทำไมคุณหมอไม่ปิดไฟก่อนล่ะคะ" เธอก็ยังคงอายอยู่ดี

"ไม่ทันแล้ว ซี๊ดดด"