บทที่ 40

"คุณอายจะไปไหนคะ" นางพยาบาลคนที่เขาให้อยู่ดูแลเธอ เห็นว่าไอยวริญไม่ได้เดินมุ่งหน้าไปทางที่บอกว่าจะไป

"พี่รออายอยู่ตรงนี้แหละ อายจะไปหาคุณหมอแป๊บเดียวค่ะ" ว่าแล้วเธอก็เดินตรงไปทางห้องตรวจ

"คุณหมอมีผ่าตัดค่ะ"

"แล้วใครอยู่ในห้องคะ" เธอเห็นว่ามีคนไข้รอเข้าตรวจ

"คุณหมออนุชิตค่ะ"

พอเห็นว่าเขาไม่ว่างเธอก็เลยกลับขึ้นมาบนห้อง

เวลาผ่านไปเพียงไม่นาน..

แกร็ก..

ประตูเปิดออกหญิงสาวที่กำลังยืนทอดสายตามองลงไปข้างล่างก็ได้หันไปดูว่าใครเปิดเข้ามา

"คุณหมอมีผ่าตัดไม่ใช่เหรอคะ"

"คนข้างล่างบอกว่าคุณไปหาผม มีอะไร" ชายหนุ่มเดินเข้ามาถามแบบเป็นห่วง

"ไม่ใช่ธุระสำคัญอะไรหรอกค่ะ อย่าบอกนะว่าคุณหมอ?"

"เป็นอะไร" เขายังคงถามประโยคเดิมพร้อมกับเอื้อมมือไปเช็คชีพจรเธอดู

"อายไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยแค่อายได้ยินพี่พยาบาลพูดกัน"

"พูดว่าอะไร"

"ว่าถ่านไฟเก่า ไม่สิ ว่าคุณนาตาลี ย้ายโรงพยาบาลที่รักษาพ่อเหรอคะ"

ได้ยินแบบนั้นเขาถึงกับโล่งอก ทีแรกคิดว่าเธอเป็นอะไรถึงขนาดเลื่อนการผ่าตัดไปก่อน เมื่อได้ยินพยาบาลแจ้งมาว่าภรรยาคุณหมอมาหาที่ห้องตรวจ

"ใช่..ผมย้ายโรงพยาบาลให้เธอเอง"

"คุณย้ายเองเหรอคะ อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะฉัน?"

"กินข้าวหรือยัง"

อะไรกันเป็นเพราะเราจริงเหรอ? ถึงแม้ว่าเพิ่งจะใช้ชีวิตร่วมกัน แต่เธอก็พอรู้นิสัยของผู้ชายคนนี้ ถ้าอะไรที่พูดออกมาแล้วมันถูกเขาจะไม่อธิบายต่อ

"ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนั้นสักหน่อย"

"ไม่มีอะไรหรอก คุณจะได้สบายใจไง เดี๋ยวผมจะให้คนเอาอาหารขึ้นมาให้นะ" ว่าแล้วเขาก็เดินกลับมาที่ประตู

"เดี๋ยวก่อนค่ะ" หญิงสาวรีบเดินไปที่โต๊ะทำงานแล้วหยิบโทรศัพท์ของเขาเดินไปให้ "คุณหมอไม่ได้เอาโทรศัพท์ไปด้วยค่ะ"

"เอาไว้นี่แหละ"

"เผื่อมีคนไข้ด่วนเข้ามาไงคะ"

"เรื่องนั้นพยาบาลรู้ดีว่าต้องตามผมที่ไหน"

"ทำไมคุณหมอถึงไม่เอาโทรศัพท์ติดตัวไปด้วยล่ะคะ" เธอไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองก็เลยถาม

"คุณจะได้สบายใจไง"

"อะไรนะ?" และมันก็เป็นแบบที่คิดไว้ เขาแคร์ความรู้สึกของเธอกลัวว่าจะคิดเรื่องที่คุยไลน์กับถ่านไฟเก่าเหรอ?

ขณะที่เซอร์เวย์กำลังอยู่ในลิฟต์ ก็คิดถึงสิ่งที่เห็นในกล้องวงจรปิด เขาไม่คิดว่านาตาลีจะพูดแบบนั้นกับเธอ เพราะในกล้องวงจรปิดทั้งภาพและเสียงคมชัดมาก

เขาก็เลยย้ายโรงพยาบาลให้พ่อของนาตาลีไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลอื่น แต่ค่ารักษาเซอร์เวย์ก็ยังคงออกให้ถือว่าเป็นการทำบุญ

ลงมาถึงชายหนุ่มก็สั่งคนที่ห้องผ่าตัดให้เตรียมการผ่าตัดต่อ

เย็นวันเดียวกันนั้น..

แต่ก่อนตอนที่ยังไม่รู้จักกับผู้หญิงคนนี้ เวลาขึ้นมาพักแทบจะไม่อาบน้ำ เพราะแค่หัวถึงหมอนก็หลับเป็นตาย แต่ตอนนี้ขึ้นมาถึงก็ต้องได้ชำระร่างกายให้สะอาดก่อน แล้วค่อยเข้าไปหอมแก้มเธอ

"คุณหมอเหนื่อยไหมคะ"