บทที่ 2/3

คฤหาสน์พาณิชย์ศิริกุล

“ป้าน้อมสวัสดีค่ะ คิดถึงจังเลย วันนี้ทำอะไรกินคะ”

ศศินาปล่อยมือจากแฟนหนุ่มที่จูงเธอเข้าบ้าน

แล้วเดินเข้าไปโอบกอดป้าน้อมแม่บ้านเก่าแก่และเป็นคนเลี้ยงภัทรพลมาตั้งแต่เด็ก

ทุกบ่ายวันอาทิตย์ศศินามักจะชวนภัทรพล

มากินข้าวที่คฤหาสน์พาณิชย์ศิริกุลแทบทุกสัปดาห์

ยกเว้นอาทิตย์ไหนที่ติดธุระจริงๆ

ด้วยหญิงสาวอยากให้แฟนหนุ่มได้ใช้เวลาอยู่กับเจ้าสัวอนันต์ผู้เป็นบิดาบ้าง

เดิมทีสองพ่อลูกมักจะไม่ลงรอยกันสักเท่าไหร่

เพราะเจ้าสัวอนันต์เป็นคนบ้างานทุ่มเทชีวิตให้กับการทำงานอย่างหนัก

นับตั้งแต่เลิกรากับมารดาของชายหนุ่ม ตั้งแต่ภัทรพลอายุได้เพียงเจ็ดขวบเท่านั้น

ชีวิตของภัทรพลเติบโตมากับป้าน้อม

เพราะมารดาย้ายกลับสเปนนับตั้งแต่เลิกรากับบิดาของเขา

และแต่งงานใหม่ไปแล้ว พร้อมยกภัทรพลให้อยู่ในความดูแลของเจ้าสัว อนันต์

ชีวิตที่ขาดแม่ทำให้ภัทรพลเป็นเด็กชอบเรียกร้องความสนใจ

ชอบทำตัวเกเร เป็นเหตุให้ถูกเรียกพบผู้ปกครองเสมอ

เพิ่งมามีชีวิตที่ดีขึ้นก็ตอนที่เขามาคบกับศศินานี่เอง

นั่นทำให้ทั้งเจ้าสัวอนันต์และป้าน้อมเอ็นดูศศินาเป็นพิเศษ

ไม่มีปัญหาเลยหากภัทรพลตกลงปลงใจกับศศินาจริงๆ

“แกงคั่วหอยขมของโปรดคุณหนูนาคะ

ป้าให้เจ้าเข้มไปหาซื้อหอยขมที่ตลาดมาตั้งแต่เช้า

แล้วก็มีทำขนมเปี๊ยะไส้ลูกบัวถั่วแดงของคุณพีทค่ะ”