บทที่ 24/1 กระวนกระวาย

“คุณติณห์คะ คุณภัทรพลจากสยามพาณิชย์ประกันภัยมาขอพบค่ะ”

เลขาหน้าห้องของประธานบริษัทพิริยะประกันชีวิต เดินเข้ามารายงานติณห์ พิริยะกุลผู้เป็นเจ้านาย ชายหนุ่มเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจที่ฝ่ายนั้นมาขอพบเขา แม้จะอยู่ในแวดวงธุรกิจเดียวกันแต่ ภัครพลก็ไม่เคยมาขอพบเขาแบบนี้มาก่อน แม้จะประหลาดใจแต่ก็พยักหน้าให้เลขาเชิญเขาเข้ามาพบได้

ชายหนุ่มร่างสูง เดินเข้ามาในห้อง สายตาคมกวาดดูทั่วห้องทำงานของเขาอย่างประเมิน

“เชิญนั่งครับคุณพีท”

เขาเชื้อเชิญฝ่ายนั้นนั่งตามมารยาท เลขานุการของเขานำเครื่องดื่มมาเสริฟให้ชายหนุ่มผู้เป็นแขก แล้วก็เดินออกจากห้องไป

“ขอโทษที่มารบกวนโดยไม่ได้นัดล่วงหน้านะครับคุณติณห์ ผมมาขอพบนา”

ติณห์ พิริยะกุล เลิกคิ้วด้วยความแปลกใจสักพักเขาก็ยิ้มอย่างนึกเรื่องราวได้

“ทำไมคุณถึงคิดว่าคุณนาจะอยู่ที่นี่”

ติณห์หยั่งเชิงถาม

“จริงหรือเปล่าครับที่ศศินาย้ายมาเป็น GM ที่นี่”

ภัครพลถามตรงๆ แบบไม่อ้อมค้อมให้เสียเวลาติณห์ ยกยิ้มให้กับคำถาม

“ปกติคุณมาตามหาอดีตพนักงานที่ลาออกไปแล้วแบบนี้ทุกคนไหมครับคุณพีท”

ผู้บริหารพิริยะประกันชีวิตถามอย่างต้องการกวนอารมณ์

“ก็ไม่ทุกคนหรอกครับ ยกเว้นคนที่สำคัญจริงๆ”

ไอ้นี่มันกวนประสาท ภัทรพลคิด

“คุณศศินาน่าจะสำคัญกับคุณมาก ไม่สิผมใช้คำพูดผิด น่าจะสำคัญกับสยามพาณิชย์ประกันภัยมาก ถึงทำให้ประธานบริษัทมาถามเองแบบนี้”

เจ้าของห้อง ดันเก้าอี้ออกห่างจากโต๊ะเล็กน้อย แล้วยกมือกอดอกมองอีกฝ่ายอย่างประเมินท่าที

“อย่ามัวแต่เล่นลิ้นเลยครับ ผมอยากรู้ว่านาอยู่ที่นี่ไหม”

หมั่นไส้ท่าท่างมันจริงๆ

“คุณนาไม่ได้อยู่ที่นี่”

ถามตรงๆ เขาก็ตอบตรงๆ

“.......”

ภัทรพลมองหน้าอีกฝ่ายอย่างประเมินคำตอบ

“ถึงแม้ว่าผมจะอยากให้อยู่ที่นี่มากก็ตามเถอะ นี่ผมเสนอให้สองเท่าของที่สยามพาณิชย์ประกันภัยเคยให้เลยนะครับแต่เธอก็ไม่ใจอ่อน”