บทที่ 29/4 อยากเริ่มต้นใหม่

พร้อมกับหันไปสั่งเด็กให้ยกขนมมาให้

“ขอบคุณคุณพีทที่เป็นห่วงครับ ผมถามคุณนาแล้วเธอยังไม่มีใคร ก็เลยว่าจะกรอกใบสมัครทิ้งไว้ เผื่อคุณนาจะพิจารณา โอ๊ะ ขนมมาพอดีเลยครับ ผมว่าเรามาชิมขนมกันดีกว่า เผื่อจะชอบขนมชนิดเดียวกัน จะได้ตกลงกันได้ว่าใครจะรับชิ้นไหน คุณพีททานด้วยกันไหมครับ”

ติณห์ตอบอย่างมีความหมาย พรางเอ่ยปากชวนภัทรพลเหมือนเป็นเจ้าของร้าน ผู้ถูกชวนกำลังจะตอบรับ เพราะไม่อยากให้ไอ้แว่นหน้าหล่อมาทำคะแนนกับเมียเขา แต่ศศินากลับตอบแทนเขาว่า

“คุณพีทกำลังจะกลับพอดีค่ะ ใช่ไหมพีทเอาไว้คุยกันใหม่นะ ขับรถดีดี”

เธอหันมาพูดกับเขาเป็นการบอกลา อะไรวะมาถึงยังไม่ได้กินอะไรสักอย่างไล่กลับแล้ว ใจร้ายจริงเมียใครวะ เขาบ่นในใจแต่ก็ไม่กล้าเถียงเมีย เพราะเห็นสายตาวาวๆของเมียแล้วก็เกรงใจ

ศศินาเดินมาส่งเขาที่หน้าประตูร้าน ก่อนเดินออกจากร้านภัทรพลหันมาพูดบางอย่างกับเธอ

“พีทไม่ปล่อยนาไปหรอกนะ อย่าหวังเลยว่าไอ้แว่นจะได้ทำคะแนนอยู่คนเดียว นาเคยรักพีทยังไงพีทก็จะทำให้นากลับมารักพีทอย่างนั้น”

ภัทรพลพูดอย่างหมายมั่น

“ได้สิไปเข้าคิวยื่นใบสมัครมานะ มีอีกหลายคนเลยที่สนใจจะยื่นใบสมัคร ถ้าคุณสมบัติดีก็จะรับไว้พิจารณา”

พูดจบก็หมุนตัวกลับไปยังโต๊ะที่ติณห์นั่งรออยู่ เขามองเมียนั่งคุยยิ้มแย้มกับผู้ชายคนอื่น พร้อมกัดฟันกรอดๆ อย่างแค้นเคือง หึ รับบัตรคิวงั้นเหรอ คนอย่างเขาไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกล จะยอมเสียเมียให้ไอ้แมวขโมยน่ะเหรอ ฝันไปเถอะเอาไว้ชาติหน้าตอนดึกๆแล้วกัน

ภัทรพลตัดใจกลับไปตั้งหลักที่บ้านไม่ได้ยอมแพ้หรอกนะแค่ถอยไปตั้งหลัก อีกอย่างเขาก็มีเรื่องจะไปซักฟอกคนที่บ้านด้วย พ่อเขากับป้าน้อมจะต้องรู้เรื่องนี้อย่างแน่นอน

“พ่อกับป้าน้อมรวมหัวกันปิดบังผมเรื่องนาใช่ไหม”

ภัทรพลกลับมาโวยวายกับบิดาและพี่เลี้ยงวัยเด็ก

“พ่อกับป้าน้อมรู้มาตลอดว่านาไปฝรั่งเศสแต่ไม่ยอมบอกผม”

เขาคิดถึงระยะเวลาที่ผ่านมาก็โมโหบิดามาก นี่ถ้ารู้มาก่อนว่าปิดบังเขาอยู่ เขาจะปล่อยให้อยู่บ้านคนเดียวให้เหงาเสียให้เข็ด จะไม่ยอมกลับมาอยู่บ้านด้วยแบบนี้แน่ๆ

“ใจเย็นไอ้เสือ พ่อรับปากหนูนาเขาไว้ถ้าพ่อพูดอะไรไป พ่อก็เสียคนสิวะเดี๋ยวหนูนาเขาจะมาถอนหงอกพ่อเอา”

“พ่อกลัวนาถอนหงอกแต่พ่อไม่กลัวว่าลูกชายคนเดียวจะเสียใจเนี่ยนะ”

เชื่อพ่อเขาเลย นี่ถ้าเมียเขาไปคว้าผัวใหม่มาจากฝรั่งเศสเขาจะทำยังไง คิดได้ก็พลันขนลุกซู่เมื่อนึกถึงไอ้บาริสต้าผมทองตาสีฟ้าที่อยู่ในร้านวันนี้ เห็นเด็กในร้านว่ามันมาจากฝรั่งเศสด้วย มันเป็นอะไรกับเมียเขา พรุ่งนี้ต้องไปถามให้รู้เรื่อง

“นี่ถ้ารู้มาก่อนว่านาไปอยู่ฝรั่งเศสผมตามไปตั้งนานแล้ว”