บทที่ 33/2 การกลับมา

คุณนากลับมาแบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อยต่อไปคุณพีทจะได้อยู่ติดออฟฟิศเสียที เขารู้นะ รู้พอๆกับสมหญิงอดีตเลขาคุณนาว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างคุณนากับคุณพีท แต่ไม่ได้พูดกับใครยกเว้นสมหญิงเขาไม่ใช่คนช่างพูดเพราะแบบนี้ถึงทำงานอยู่ที่นี่ได้นานหลายปีตั้งแต่เจ้าสัวอนันต์ยังบริหารงานอยู่

“คุณสุวิทย์คะอย่าเพิ่งดีใจ ตอบนาก่อนคุณพีทอยู่ในห้องไหมคะ”

ว่าพรางเตรียมจะเปิดประตูเข้าห้อง

“อ่า คุณพีทไม่ได้อยู่ที่ร้านกับคุณนาเหรอครับ ก็ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาผมก็เห็นคุณพีททำงานอยู่ที่นั่นทุกวัน ผมตามให้มาเซ็นเอกสารลำบากมาก ต้องคอยให้แมสเซนเจอร์วิ่งเอาไปส่งที่ร้าน นี่คุณนามาผมยังดีใจอยู่เลยครับว่าต่อไปจะได้ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมาแล้ว คุณนาจะกลับมาทำงานเมื่อไหร่ครับ”

คุณสุวิทย์กลายเป็นคนช่างพูดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ปกติก็สุขุมพูดน้อยวันนี้ดูพูดมากกว่าปกติ ดูดีใจมากเกินไปด้วยอะไรจะขนาดนั้น

“คุณนาจะหาว่าผมดีใจเกินไปใช่ไหมครับ คุณนาไม่รู้หรอกว่าตั้งแต่คุณนาไม่อยู่ผมต้องรับบทหนักแค่ไหน คุณพีทไม่ค่อยอารมณ์ดีเหมือนแต่ก่อน แล้วก็ทำงานหามรุ่งหามค่ำมาก ทำเหมือนทำแทนคุณนาอีกคน จนเมียผมเนี่ยระแวงไปหมด คิดว่าผมแอบมีกิ๊กเลิกงานดึกทุกวันกลับบ้านก็นั่งหน้าคอม ตอนดึกๆ เขาคิดว่าผมแอบคุยกับสาว ร่ำๆจะตีหัวผมหลายทีแล้ว กว่าจะเข้าใจกันแทบแย่”

“แค่คิดในใจคุณสุวิทย์ยังรู้อีกเหรอคะ”

ศศินายิ้มขำ

“ก็คุณนาแสดงสีหน้าชัดขนาดนั้น แต่คุณนาสวยขึ้นมากเลยนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ ถ้าคุณพีทไม่ได้อยู่ที่นี่ ไม่ได้ไปหานาที่ร้าน แล้วเขาน่าจะไปไหนทราบไหมคะ”

คุณสุวิทย์ส่ายหน้า หรือว่าเมื่อวานเขาจะงอนเราจริงๆ ศศินาคิด

ศศินาเดินออกมาจากตึกพาณิชย์ศิริกุล กำลังคิดว่าจะไปหาภัทรพลที่ไหนดี โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

Rrrrr Rrrrrr

“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”

“หนูนาอยู่ที่ร้านหรือเปล่าลูก”

“ไม่ค่ะคุณพ่อ คือนามาหาพีทที่ทำงานค่ะ แต่พีทเขาไม่อยู่”