บทที่ 5/4

“พี่ขอเข้าห้องน้ำแป๊บนะครับ น้ำหวานใช้โทรศัพท์ตามสบายครับ”

ภัทรพลเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น การอยู่ใกล้นลินีในตอนที่มีแอลกฮอล์ในเลือดทำให้เขาคึกคัก ต้องเรียกสติพอสมควร กดเข้าไปดูโทรศัพท์เพื่อเช็คเวลาว่าเมียโทรมาตอนกี่โมง มือดันไปโดนหน้าต่างที่เปิดภาพดาราสาวในชุดว่ายน้ำค้างไว้ เขารีบลบออกสลัดศีรษะเบาๆ แล้วเดินออกมาด้านนอก

“พี่พีทคะขอน้ำหวานเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหมคะ”

นลินีขออนุญาตหลังภัทรพลเดินสวนออกมา ร่างบางเซน้อยๆ ขณะเดินไปห้องน้ำภัทรพลเห็นท่าไม่ดีเลยช่วยพยุงไว้ไม่รู้ผีผลักหรือเทวดาอุ้มสม ทำให้ร่างบางเซปะทะกับอกแกร่งอีกรอบ

“ว้าย”

“น้ำหวานเป็นอะไรไหมครับ”

“ไม่ ไม่เป็นไรค่ะ แค่มึนนิดหน่อย ขอโทษค่ะ”

นลินีรู้สึกตกใจกับความใกล้ชิดที่เกินพอดีในครั้งที่สองนี้ ภัทรพลรวบเอวบางไว้เพื่อให้ยืนได้อย่างมั่นคง อกนุ่มบดเบียดกับร่างหนา นลินีดิ้นขลุกขลักเพื่อพยายามยืนให้ได้ด้วยตนเอง แต่ยิ่งดันก็ยิ่งเบียด นางเอกสาวรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเป็นลำดุนดันอยู่บนหน้าท้องแบบราบ ก็ไม่ใช่ซื่อจนเดาไม่ได้ว่ามันคืออะไร ด้วยความตกใจหญิงสาวเงยหน้าที่ซบอกกว้างขึ้นมามองหน้าเขาเต็มตา แววตาตื่นตระหนก สบตาคมที่มีแววปรารถนาภายใน รับรู้ได้ถึงรังสีของความไม่ปลอดภัยเลยพยายามจะผลักออก