บทที่ 8/2

“อ้าวเหรอ งั้นไปดูเพื่อนเถอะอย่าดื่มเยอะนะเดี๋ยวขับไม่ไหว”

“ได้ได้จะรีบกลับ”

นลินีผู้กำลังจะเดินกลับโต๊ะ ก็สวนกับนักข่าวที่รู้จักกันที่มุมหนึ่งของร้านพอดี

“อ้าวน้ำหวานสวัสดีค่ะ มาทานข้าวเหรอคะ”

“สวัสดีค่ะพี่เปิ้ลน้ำหวานมาทานข้าวค่ะ พอดีมาถ่ายงานแถวนี้ เสร็จงานแล้วเลยแวะมาทานข้าวค่ะ พี่เปิ้ลล่ะคะ”

“พอดีมาเลี้ยงปิดเล่มก็เลยยกขโยงกันมา น้ำหวานมากับใครคุณบีเหรอ”

“พี่บีติดงานค่ะ พาฮันนี่ไปแคสต์งาน น้ำหวานมากับเพื่อน”

ฮันนี่คือดาราในสังกัดอีกคนที่บีบีดูแล

“เอาไว้เจอกันจ้า ฝากความคิดถึงถึงคุณบีด้วย กลับดีดีนะ”

นลินีบอกลานักข่าวแล้วเดินตรงไปยังโต๊ะที่ภัทรพลนั่งรอ นักข่าวสาวมองตามหลังเธอไป ก็เห็นว่าเธอเดินไปที่โต๊ะที่มีชายหนุ่มหน้าตาดีนั่งอยู่

“มากับใคร หน้าคุ้นๆ”

“พี่พีทคะเสร็จแล้วค่ะ กลับกัน”

ภัทรพลนั่งรอให้พนักงานเอาบิลมาคิดเงิน เลยบอกให้นลินีเดินไปรอที่รถก่อนเดี๋ยวเขาตามไป กังวลกลัวว่าจะมีนักข่าวมาเห็นแล้วจะรู้ไปถึงหูศศินา มันเป็นทั้งความกลัวทั้งความตื่นเต้นระคนกัน แค่คิดว่าวันนี้อาจจะได้มีโอกาสบุกถ้ำน้ำหวาน อวัยวะด้านล่างก็แข็งไปหมด

“ทำยังไง จะได้เสียบอีกวะ”

ภัทรพลพึมพำเบาๆ ขณะเดินกลับรถ เมื่อขับรถมาถึงคอนโดของนลินี เขาก็หาข้ออ้างในการขึ้นไปบนห้องกับเธอ