บทที่ 2

“ไม่อดหรอกค่ะแม่ เบลกินครบสามมื้อเลย” ถ้าการโกหกเป็นบาป เธอคงบาปหนามาก เพราะเรื่องนี้เธอโกหกแม่มากี่ครั้งแล้วนะ ตั้งแต่เธอเริ่มเข้าวงการตอนอายุยี่สิบสอง ตอนนี้ผ่านมาแล้วแปดปียังไม่มีสักเรื่องที่ดังเปรี้ยงปร้าง

เป็นแค่นางร้ายตัวประกอบ...

หลังวางสายจากแม่ เบญญาต่อสายโทร.หานางร้ายสายฝอ

อย่างพิซซี่ทันที

“ไงที่รัก” พิซซี่ถึงจะเป็นนางร้ายสายฝอสายแรงที่ตอนแรกคนทั้งประเทศจะไม่ยอมรับเพราะความแรงของเธอ แต่ด้วยความที่เป็นคนตลกและพูดเก่ง ทำให้เข้ากับคนได้ง่ายและดังกว่าเบญญาเสียอีก

“พิซซี่ ฉันโดนถอด”

“ฉันว่าแล้ว พอรู้ว่าอีนั่นได้เป็นนางเอก ฉันก็คิดอยู่ว่าแกต้องโดนเด้ง” พิซซี่ผู้รู้เห็นทุกอย่างถอนหายใจให้กับวงการบันเทิง มันบันเทิงสมใจจริง ๆ เบื้องหน้าว่าหนักหนาแล้ว แต่อย่าให้ต้องพูดถึงเบื้องหลังที่ยิ่งกว่าเบื้องหน้าหลายร้อยเท่า

“ฉันอยากเอาคืน” นี่เป็นครั้งแรกที่เบญญาอยากเอาคืนคนอย่างรานี เอาคืนที่ไม่ใช่จิกหัวตบ เอาคืนที่ไม่ใช่โพสต์ด่า เอาคืนในแบบที่แม่รานีนี่นั่นโน่นร้อนรนยิ่งกว่าเธอตอนถูกปลดจากละคร

“ตอนนี้ฉันยังคิดไม่ออก ได้ดริงก์สักแก้วสองแก้วน่าจะคิดออก” คำพูดของปลายสายทำให้เบญญาหัวเราะออกมา พิซซี่รู้ว่าเพื่อนเธอชอบดื่ม คนทั่วไปเลยคิดว่านางร้ายหน้าสวยอย่างเบญญานิสัยจริงแรง ๆ เหมือนในละคร

แต่ถ้าใครที่ได้รู้จักจริง ๆ จะรู้ว่าเบญญาตัวจริงน่ารัก จริงใจ แถมยังทำกับข้าวอร่อยมาก แต่น้อยคนจะรู้ว่าตัวจริงเธอเป็นอย่างไร ตั้งแต่ที่เบญญาเสียความรู้สึกให้กับรุ่นน้องอย่างรานีเมื่อหลายปีก่อน เบญญากลายเป็นคนที่คบคนยาก จะคบใครก็ไม่กล้าสนิทด้วยจริง ๆ มีเพียงแค่ที่เป็นเพื่อนเก่าอย่างพิซซี่และศศิตาเท่านั้น

“เจอกันที่เดิม สี่ทุ่ม” ที่เดิมของพวกเธอคือบาร์ชื่อดังแถวทองหล่อ ปลายสายหัวเราะชอบใจกับการตอบรับอย่างง่ายดายของเบญญา ดูแล้ววันนี้อีกฝ่ายคงอยากเมาจริง ๆ

PASS295 BAR เวลา 22.00 น.

สองสาวมาถึงบาร์ที่นัดหมายกันไว้ โดยมีช่างแต่งหน้ามือทองอย่างพี่เมย์รออยู่ก่อนแล้ว

“แม่ ไอ้เบลมันโดนถอด” พิซซี่รีบฟ้องเมย์ทันที พวกเธอจะชอบเรียกเมย์ว่าแม่เพราะสนิทกัน และอีกอย่างเมย์อายุมากกว่าพวกเธอถึงสิบกว่าปี แต่กว่าเท่าไรพวกเธอก็ไม่แน่ใจ เพราะเมย์ไม่เคยบอกอายุจริงให้พวกเธอรู้เลย ถามกี่ที ๆ ก็บอกว่าอายุสี่สิบกว่า กว่าเท่าไรก็ไม่รู้ บอกแบบนี้มาจะสิบปีแล้ว