Chapter 2

Chapter 2

.......

ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น ในขณะที่พัตเตอร์กำลังจะกดลิฟต์ขึ้นชั้นสาม แต่พอเห็นข้อความจากน้องสาวฝาแฝดส่งมา เขาจึงกดลิฟต์ไปชั้นสองแทน พอมาถึงก็เห็นคนท้องสองคนนั่งอยู่ในห้องไพรเวตบาร์

“เอาหลานขึ้นไปนอนชั้นสามหน่อย...” พอเห็นพี่ชายฝาแฝดเดินเข้ามาพริกหวานก็เอ่ยบอกทันที อีกทั้งยังไล่สายตามองพัตเตอร์ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า

แม้ตอนนี้จะสามทุ่มแต่พี่ชายของเธอก็ยังเซตผมทรงอันเดอร์คัตแบบหล่อเนี้ยบ ถึงเขาจะใส่เสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสองเม็ดโชว์แผงหน้าอก พับแขนเสื้อขึ้นโชว์นาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือเหมือนหนุ่มเพลย์บอยในคราบนักธุรกิจ แต่ทว่าเขากลับมีบุคลิกที่น่าเกรงขามเหมาะสมที่จะเป็นผู้กุมบังเหียนบริษัทของตระกูลทวีทรัพย์ธาดารุ่นที่สาม ซึ่งพัตเตอร์จะรับตำแหน่งเป็นประธานกรรมการต่อจากคุณพ่อในอีกไม่นานนี้แล้ว

“มองอะไรขนาดนั้น กูไม่ใช่ผัวมึงนะอีพริก”

“โวะ! ไอ้นี่หนิ ฉันก็กำลังดูทรงผมแกต่างหาก ดึกป่านนี้ผมยังไม่ตกหน้าผากสักเส้นเลย ใช้อะไรเซตผมอะไรอะ จะซื้อให้ผัวใช้มั่ง” พริกหวานก็พูดไปเรื่อย เพราะไม่อยากชมพี่ชายออกมาตรงๆ

“กูตื่นมาทรงผมก็เป็นแบบนี้เลย...”

“มั่นหน้ามาก ว่าแต่ทำไมแกประชุมไตรมาสเสร็จไวกว่าบริษัทผัวของฉันอะ”

“กูไม่ได้นั่งบริหารงานบริษัทผัวมึงหนิครับ ถึงจะได้มานั่งตอบคำถามมึงได้ มึงนั่งว่างไม่ได้ทำงานทำการก็ลองโทรไปเช็กผัวตัวเองดิ ทำไมถึงได้ประชุมเสร็จช้ากว่าชาวบ้านเขา แน่ใจเหรอว่าผัวมึงประชุมไตรมาสจริงๆ ไม่ใช่ไปแอบกุ๊กกิ๊กกับใครนะ” พัตเตอร์พูดหยอก แต่ทว่าไม่เหมือนหยอก เพราะเขาแสดงสีหน้านิ่งมากเหมือนพูดจริง