บทที่ 7

"มันจะดีหรือคะ" ยอมตามเขามาจนถึงบาร์ แต่ไม่กล้าเข้าไปด้วย

"หรือคุณคิดว่าชุดที่ใส่ไม่เหมาะใช่ไหมครับ งั้นผมให้ยืมเสื้อ" ฉลามถอดเสื้อสูทที่สวมใส่อยู่แล้วยื่นให้เธอไว้คลุมไหล่ เพราะชุดที่เธอใส่มาคือชุดเดรสแต่ก็ไม่ได้ยาวเทอะทะ

"ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ"

"ถ้าคุณกลัวผม ไม่ต้องกลัวหรอกครับ" ถึงแม้ฉลามจะเป็นคนเจ้าชู้ แต่ถ้าฝ่ายหญิงไม่ยินยอมเขาก็ไม่ทำอะไร

"ก็ยังไม่ใช่แบบนั้นอีกล่ะค่ะ กลัวว่าเจ้านายของคุณจะไม่ปลื้มเอาน่ะสิ"

"ท่านผู้พันน่ะหรือจะไม่ปลื้ม สาวสวยมาด้วยขนาดนี้ขี้คร้านท่านจะตบรางวัลผม" ฉลามพูดทีเล่นทีจริง

"ก็ได้ค่ะ แต่ฉันอยู่ไม่นานนะ"

"ตามนั้นครับเชิญเลยครับคุณผู้หญิง..เออว่าแต่ผมยังไม่รู้ชื่อคุณเลย"

"ฉันชื่อโมนาค่ะ"

"ชื่อโมนา?"

"ทำไมคะ"

"ก็ผมแยกไม่ออกน่ะสิครับ ระหว่างชื่อหรือคนอันไหนจะน่ารักกว่ากัน"

"คุณผู้กองก็พูดไป" ทั้งสองคุยและหัวเราะขณะที่เดินเข้ามาด้านใน

"เชิญนั่งเลยครับคุณโมนาคนสวย" ฉลามพาเธอมาถึงโต๊ะที่เจ้านายนั่งอยู่ แล้วก็ถือวิสาสระเลื่อนเก้าอี้ให้กับโมนาได้นั่ง

อึก!? กองทัพกำลังยกเหล้าขึ้นดื่ม โดยมีกระต่ายนั่งเคียงข้าง พอเห็นว่าผู้กองฉลามพาใครเข้ามาด้วยเกือบทำให้สำลัก

"??" ไม่ใช่แค่กองทัพที่ตกใจ โมนาก็ตกใจไม่แพ้กัน ทำไมเธอถึงคิดไม่ออกว่าคนที่ผู้กองฉลามพูดถึงคือเขาคนนี้ ขณะที่คิดอยู่สายตานั้นปลายไปมองผู้หญิงที่นั่งเคียงข้าง ที่เขาพูดก่อนออกมาคงเป็นผู้หญิงคนนี้สินะ

"ผมเห็นเธออยู่หน้าโรงแรมก็เลยชวนมาด้วยครับ" ฉลามเห็นสายตาของผู้พันมองก็เลยรีบบอกไปก่อน

แต่กองทัพไม่ได้พูดอะไร จากที่มองฉลามอยู่สายตานั้นก็ได้กรอกมองมาที่ฝ่ายหญิงอีกครั้ง

"เธอชื่อโมนาครับ"

"หึ" มุมปากหนายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ไม่ต้องบรรยายถึงความคิดก็คงรู้ว่ากองทัพกำลังคิดอะไร

แต่กับโมนาแล้ว เธอไม่น่าจะมาเจอผู้ชายคนนี้ที่นี่เลย แถมมากับลูกน้องของเขาอีก ถ้าเขาจะคิดว่าเธอง่ายมันก็ไม่แปลกแล้วล่ะ

"ดื่มหน่อยนะครับ" ฉลามรินเหล้าแล้วยื่นมาให้กับมโนราห์ แถมยังขยับเข้ามานั่งใกล้เธอด้วย หญิงสาวรีบขยับออกห่าง "ผมลืมถามเลย อายุคุณถึง 18 หรือยังเนี่ย"

"ถึงแล้วค่ะ" จริงๆ วันเกิดของเธอก็ใกล้แล้วแหละ แต่มโนราห์ไม่เคยตื่นเต้นกับวันเกิดเลย ถึงมีวันเกิดก็เหมือนไม่มีอยู่ดี แม่ไม่เคยให้ความสำคัญกับวันเกิดของลูกสาว พ่อยิ่งแล้วไปใหญ่จำได้หรือเปล่าไม่รู้ว่าเธอเกิดวันไหน

"ถ้าเกิน 18 แล้วงั้นดื่มได้ครับ ดื่มเป็นเพื่อนผมหน่อยนะ เห็นไหมผู้พันยังมีเพื่อนดื่มเลย"

"ฉันดื่มไม่เป็นหรอกค่ะ" มโนราห์ขยับหนีผู้กองฉลามจนขยับต่อไปอีกไม่ได้แล้ว

"ไม่มีใครดื่มเป็นตั้งแต่เกิดครับ ผมก็เพิ่งหัดดื่มเหมือนกัน" พูดแล้วก็อดขำตัวเองไม่ได้ แบบเขานี่หรือจะเพิ่งหัดดื่ม แต่ก็หลอกเด็กไปงั้นแหละเผื่อเด็กเชื่อ

มโนราห์ก็เลยตัดปัญหารับเหล้าแก้วนั้นมาดื่ม จะว่าไม่เคยดื่มเลยก็ไม่ใช่ แต่เธอไม่ชอบ

"มองอะไรคะ" นิ้วเรียวกระต่ายแตะที่คางผู้พันให้หันกลับมามองตัวเอง พอเขาหันกลับมากระต่ายก็แนบใบหน้าซุกที่ไหล่กว้าง