บทที่ 1

ยืนอยู่ใต้แสงสีเหลืองสลัวของโรงแรม ฉันถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น หัวใจของฉันที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังในที่สุดก็รู้สึกถึงความสุขของการแก้แค้นในขณะนี้

ฉันกอดอีวอน วอล์คเกอร์และคอยอยู่กับเขาจกระทั่งราตรีล่วงเข้าสู่รุ่งอรุณที่มืดมิดที่สุด...

ฉันชื่อแอริน ฮอว์กินส์เป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว

อีวอนไม่ใช่สามีของฉัน

และสามีที่แท้จริงของฉันมีชื่อเรียกว่าคาร์สัน โบเยอร์สามีที่สมบูรณ์แบบในสายตาของคนอื่นๆ

เขาไม่เพียงเริ่มต้นธุรกิจของตัวเองและก่อตั้งบริษัทที่มีกำไรหลายหมื่นล้านต่อเดือนเท่านั้น แต่เขายังภักดีต่อฉันเสมอ แม้ว่าฉันจะไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้ แต่เขาก็ไม่เคยแสดงความไม่พอใจหรือไม่ชอบฉันเลย

เพื่อสนองความปรารถนาของฉันที่จะเป็นแม่ เขารับเด็กที่เพิ่งอายุได้หนึ่งขวบมาให้ฉันหลังจากที่เราเพิ่งแต่งงานกัน

เขาตั้งชื่อลูกว่าเคียร่า อาจเป็นเพราะเด็กคนนั้นถูกชะตากับเขาจริงๆ ยิ่งโตก็ยิ่งดูเหมือนเขามากขึ้น

การปรากฏตัวของเคียร่าค่อยๆ เจือจางความรู้สึกผิดของฉันที่ไม่สามารถให้กำเนิดลูกกับเขาได้

ผู้คนรอบตัวฉันอิจฉาชีวิตแต่งงานของฉันมากและบอกว่าฉันเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก

ฉันยังคิดว่าการแต่งงานของฉันสมบูรณ์แบบและฉันไม่เสียใจเลยในชีวิต จนกระทั่งฉันพบว่าคาร์สันเขาได้นอกใจฉัน

คืนนั้นฉันก็ไปรับเคียร่าจากโรงเรียนตามปกติ เมื่อฉันขับผ่านธุรกิจโรงแรมแห่งหนึ่ง เคียร่าก็ตบมือและชี้ไปที่ด้านนอกหน้าต่างอย่างตื่นเต้น

“แม่คะ นั้นรถพ่อ!”

ฉันไม่ได้จริงจังกับมันในตอนแรก คาร์สันบอกฉันก่อนหน้านี้ว่าเขาต้องทำงานล่วงเวลาที่บริษัทในคืนนี้ เป็นไปไม่ได้ที่รถของเขาจะมาปรากฏที่นี่ ฉันแค่คิดว่าเคียร่าคิดผิด

อย่างไรก็ตามเคียร่า ยืนกรานและพูดอีกครั้งว่า "นั้นมันคือรถของพ่อ!"

จังหวะนี้บังเอิญเจอไฟแดง ฉันหยุดรถและมองไปตามทิศทางที่เคียร่าชี้

7จีดีจี654

มันคือรถของคาร์สันจริงๆ!

ชั่วขณะหนึ่ง ความคิดยุ่งเหยิงทุกชนิดพุ่งตรงมาที่หัวของฉัน

แต่ก่อนที่ฉันจะทันได้ตอบโต้ ก็มีเสียงแตรดังขึ้นข้างหลังฉัน

ฉันมองขึ้นไปและเห็นว่าไฟสีเขียวเปลี่ยนเป็นสีเขียว ฉันไม่คิดอะไรแล้วขับรถออกไป

เมื่อกลับถึงบ้านฉันก็ยังไม่สบายใจ

ฉันแค่อยากรอให้คาร์สันกลับมาเพื่อที่ฉันจะได้ยืนยันกับเขา

ฉันรอนานกว่าห้าชั่วโมงจนกระทั่งเกือบ 23.00 น.ก่อนที่คาร์สันจะกลับมา

หลังจากที่เขาเข้าไปในห้อง เขาก็ไปหาเคียร่าที่หลับใหลตามปกติ แล้วก็ออกมากอดฉันเพื่อทำเรื่องส่วนตัว

เมื่อเห็นเขาเช่นนี้ความสงสัยในใจของฉันก็หายไปเป็นส่วนใหญ่

บางทีคนขับรถของเขาอาจจะขับรถไปที่โรงแรม หรือบางทีเขาอาจจะต้องไปที่โรงแรมเพื่อพบลูกค้าหรืออะไรซักอย่าง...

เราเดินต่ออีกสักพักก็กลับห้อง เขาไปอาบน้ำ ส่วนฉันเอนกายพิงเตียงเพื่อเปิดดูข่าวด้วยโทรศัพท์

บนโต๊ะข้างเตียงไม่ไกล โทรศัพท์ของคาร์สันที่กำลังชาร์จก็สว่างขึ้น