บทที่ 12

สีหน้าของคาร์สันเศร้าหมองและดูเป็นจริง "คุณจำได้ไหมว่าผมโทรหาคุณนับไม่ถ้วนเมื่อคุณเดินทางไปทำงานข้างนอกในตอนแรก? ผมอยากจะบอกคุณเกี่ยวกับข่าวนี้ แต่คุณไม่รับสายดังนั้นผมคิดว่าผมควรหยุดเพราะผมไม่อยากส่งผลกระทบต่องานของคุณ" เขาถอนหายใจและแกล้งทําเป็นมีน้ำใจ

ถ้าฉันไม่รู้อยู่แล้ว ฉันคงไม่ทันตั้งตัวกับข่าวนี้ แต่ทั้งหมดที่ฉันรู้สึกคือความรู้สึกประชดประชันเมื่อรู้ว่าเขาคือแฟนของเธอจริง ๆ อย่างไรก็ตาม ฉันยังคงต้องแสดงต่อไป เพราะฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขามีกลอุบายอะไรอยู่ จึงแสร้งทำเป็นประหลาดใจในขณะที่ถามว่า "เกิดอะไรขึ้น?"

"โจลินเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารจริง ๆ เธอตั้งครรภ์นอกสมรสโดยไม่สามารถขอทะเบียนสมรสได้ ตอนนี้แฟนของเธอเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุ พ่อแม่ของเขาจึงตัดสินใจยึดบ้านที่เธออาศัยอยู่คืนเนื่องจากเป็นของลูกชายและไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับโจลิน จากนั้นพวกเขาก็ไล่เธอออกมา และถึงกระทั่งพยายามบังคับให้เธอทำแท้งลูก เพราะพวกเขาต้องการป้องกันไม่ให้ลูกของเธอได้รับมรดกจากพวกเขา"

"ทําไมพวกเขาถึงไร้ยางอายขนาดนี้ โจลินเป็นคนตาบอดจริง ๆ แต่ผู้ชายคนนั้นปฏิบัติต่อเธอเหมือนโสเภณีและเป็นคนเลว! แฟนของเธอและพ่อแม่ของเขาเป็นคนสารเลว!" ฉันตําหนิเสียงดังแม้ว่ามันจะมุ่งเป้าไปที่คาร์สันและพ่อแม่ของเขา

ไม่มีใครรู้สึกดีเมื่อถูกทำให้อับอายต่อหน้าคนอื่น และนั่นคือเหตุผลที่คาร์สันดูอึดอัดเล็กน้อยก่อนที่จะพยายามแก้ตัวว่า "ผู้ชายคนนั้นอาจจะดีกับโจลิน มิฉะนั้นโจลินจะไม่ตั้งครรภ์โดยไม่ได้แต่งงานเพื่อเขา"

"ทำไมคุณถึงปกป้องคนงี่เง่าอย่างเขา?" มีการเย้ยหยันบนใบหน้าของฉัน "ฉันไม่เข้าใจว่าโจลินเห็นอะไรในตัวเขา! เธอมีเงินไม่พอที่จะใช้จ่ายหรือเอาตัวรอด? ทำไมเธอต้องเสนอตัวเองให้กับคนเลวเช่นนี้!"

คาร์สันรู้สึกโล่งใจมากในขณะที่ฟังคําสบประมาทของฉันและพยายามปรับสีหน้าของเขา อย่างไรก็ตาม ญาติพี่น้องทนไม่ไหวแล้ว เพราะในที่สุดก็ตัดสินใจออกมาจากห้อง

"แม่ พ่อ เอลิซ่า ฉันกลับมาแล้ว" สีหน้าที่ตื่นเต้นของฉันตอนฉันดูถูกแฟนของโจลินกลายเป็นความดีใจทันทีที่ฉันเห็นพวกเขา

"รินนี่ ในที่สุดก็กลับมาแล้ว!" ขณะที่เธอก้าวไปข้างหน้า แม่สามีของฉันก็ยิ้มรับของขวัญที่ฉันซื้อจากเขา "ให้ฉันดู เธอเอาอะไรมาให้พวกเรา?"

"แม่ นี่สำหรับเคียร่า" คาร์สันห้ามไม่ให้เธอดูของขวัญ

"นั่นสำหรับเคียร่าคนเดียวเหรอ?" รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอละลายหายไปทันที เพราะเธอไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดที่ฉันไม่ได้ซื้ออะไรให้เลย

"แม่ รินนี่ไปทำธุระไม่ได้ไปเที่ยว เธอเลยไม่มีเวลาซื้อของขวัญให้" คาร์สันก้าวเข้าไปหยิบ

"โบราณว่าไว้ เด็ก ๆ ก็จะคิดถึงแต่ลูก ๆ ของพวกเขาแทนที่จะคิดถึงพ่อแม่" เห็นได้ชัดว่าแม่สามีของฉันไม่พอใจกับคำอธิบายที่เขาให้ ขณะที่เธอหันไปพึมพำใส่สามีและลูกสาวของเธอ

"ใช่ แน่นอนเธอรักเคียร่ามาก เพราะซื้อของขวัญให้เธอมากมาย" เอลิซ่าเข้าร่วมการโต้เถียง

หากเป็นเมื่อก่อน ฉันจะยิ้มอย่างขอโทษและอธิบายให้พวกเขาฟังว่าฉันยุ่งเกินกว่าจะซื้อของขวัญให้พวกเขา แล้วก็เอาเงินออกมาให้พวกเขาได้ซื้ออะไรก็ได้ที่เขาต้องการ แต่ฉันจะไม่ยอมจำนนต่อความประสงค์ของพวกเขาอีกต่อไป! ดังนั้นฉันจึงไม่สนใจสิ่งที่พวกเขาพูดขณะที่ฉันบอกเคียร่าอย่างยิ้มแย้มว่า "เคียร่า ไปเปิดของขวัญในห้องของลูกเถอะ"