บทที่ 15

เกิดความเงียบขึ้นครู่หนึ่งหลังจากคาร์สันพูดเช่นนั้น ก่อนที่แม่ของเขาจะร้องเสียงดังว่า "โอ้ ลูกชายของฉันกำลังไล่ฉันออกจากบ้าน! นั่นแหละ นี่จะเป็นจุดจบของฉัน!" เป็นการยากที่จะควบคุมเธอทันทีที่เธอเริ่มอาละวาด ตอนนี้เสียงร้องของเธอดังขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าโจลินและเอลิซ่าจะพยายามปลอบเธอก็ตาม

อย่างไรก็ตาม การที่มีคนพยายามพูดปลอบใจเธอนั้นได้แต่ให้กำลังใจเธอในขณะที่เธอดุว่าลูกชายของเธอช่างใจร้ายเพียงใด รวมทั้งบ่นว่าเธอเสียสละเพื่อคาร์สันและครอบครัวโบเยอร์มากแค่ไหน

แม้ว่าคาร์สันจะเชื่อฟังเธอมาโดยตลอด แต่เขาก็เป็นคนที่หยิ่งยโส ดูเหมือนเธอจะไม่ได้สังเกตว่าเขาโกรธที่เธอด่าเขาต่อหน้าผู้คนมากมาย "แม่สามารถขอสิ่งตอบแทนทั้งหมดที่แม่ต้องการได้ เพราะแม่เสียสละเพื่อครอบครัวมามากแล้ว! ผมจะให้ทุกอย่างที่มีให้ หรือแม่จะเอาชีวิตผมไปก็ได้ ถ้านั่นยังไม่ถูกใจแม่!"

ในระหว่างนี้ ฉันกำลังตั้งใจฟังสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอกในขณะที่นั่งอยู่ในห้องนอนโดยมีเคียร่าอยู่ในอ้อมแขน ฉันคิดว่าเรื่องตลกจะดำเนินต่อไป แต่ฉันไม่เคยคาดคิดว่าจะถูกตัดบทด้วยเสียงตะโกน

"คุณกำลังทำอะไรอยู่? กลับไปที่ห้องของคุณและหยุดสร้างความอับอายให้ตัวเองได้แล้ว!" พ่อสามีของฉันในที่สุดก็พูดหลังจากที่เงียบไปสักพัก

แม่สามีของฉันกลัวเขาเสมอ ดังนั้นเสียงร่ำไห้ของเธอจึงหยุดลงหลังจากที่เขาสั่งสอนเธอ อย่างไรก็ตาม ฉันรู้สึกเสียดายที่การแสดงจบลงอย่างรวดเร็ว มีเสียงเคาะประตูก่อนที่เสียงพ่อตาของฉันจะผ่านเข้ามา "รินนี่ แม่สามีของเธอรู้สึกผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ โปรดให้ฉันขอโทษเธอแทนเธอด้วย ดังนั้นอย่าถือโทษโกรธเธอเลย"

เมื่อได้ยินคำขอโทษของเขา ฉันตอบด้วยความใจดีแสร้งทำว่า "พ่อ ฉันไม่โกรธหรอก คุณทั้งคู่เป็นพ่อแม่ของคาร์สันซึ่งทำให้คุณเป็นทั้งพ่อและแม่ของฉันเช่นกัน เป็นเรื่องปกติที่พ่อแม่กับลูกจะทะเลาะกัน ฉันจะไม่เก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ"

"ฉันรู้ว่าเธอเป็นเด็กดี การที่คาร์สันสามารถแต่งงานกับเธอได้พิสูจน์ให้เห็นว่าเราโชคดีแค่ไหน"

"ฉันยินดีที่ได้แต่งงานกับคาร์สันเช่นกันค่ะพ่อ" ฉันสามารถตอบได้อย่างง่ายดายด้วยคําพูดที่เป็นมิตรเดียวกันซึ่งเขาบ่นและจากไปอย่างมีความสุข

หลังจากนั้น คาร์สันก็เข้ามาในห้องพร้อมกับตั้งใจจะกอดฉันเป็นการขอโทษ แต่ก็ต้องยอมแพ้เมื่อสังเกตว่าเคียร่าหลับสนิทในอ้อมแขนของฉัน ฉันให้เคียร่านอนกับเราในตอนกลางคืนเพื่อป้องกันไม่ให้เขาสัมผัสฉัน ซึ่งเขาถือเป็นสัญญาณว่าแม่สามีทำร้ายความรู้สึกของฉัน ดังนั้นเขาจึงจ้องมองมาที่ฉันด้วยสีหน้าขอโทษ ในขณะที่เราใช้เวลาตลอดทั้งคืนอย่างเงียบงัน

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันเห็นแม่สามีทันทีที่ฉันพาเคียร่าออกจากห้องหลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จ เธอสวมรอยยิ้มเสแสร้งขณะที่เธอมองมาที่ฉัน "รินนี่ ฉันทำโจ๊กและซื้อซาลาเปามาด้วย ดังนั้นมาทานอาหารเช้ากันเถอะ"

"ขอบคุณค่ะแม่!" ฉันตอบตามปกติก่อนจะเดินนำเคียร่าไปที่โต๊ะอาหาร พ่อสามีของฉันกำลังกินข้าวอยู่ ขณะที่โจลินกำลังเติมชามของตัวเองและทักทายฉันด้วยรอยยิ้ม "อรุณสวัสดิ์"

ขณะที่ดึงเก้าอี้ออกมาให้เคียร่า ฉันตอบเธอว่า "อรุณสวัสดิ์" โจลินรีบเติมโจ๊กใส่ชามซึ่งเธอวางไว้ตรงหน้าเคียร่า แต่ดูเหมือนเคียร่าจะไม่ต้องการมันขณะที่เธอผลักมันออกห่างจากเธอ "แม่ หนูอยากดื่มนม"

"โจ๊กไม่ดีเหรอ? ทำไมหนูถึงอยากดื่มนม?" แม่สามีของฉันตั้งใจจะปกป้องโจลิน แต่เธอเงียบลงทันทีที่สามีของเธอจ้องมองเธอ

"นมเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเด็ก" ขณะที่เทนมให้เคียร่าและตัวฉันเอง ฉันตอบกลับไป แต่ก็รีบเพิ่มเพราะรู้ว่าไม่มีใครดื่มนม "คุณควรลองดู เพราะมันจะดีต่อสุขภาพของคุณ"

"ฉันไม่ชอบกลิ่นแปลก ๆ ของมัน" แม่สามีของฉันพูดด้วยความรังเกียจก่อนจะนั่งลงกินโจ๊กของเธอ

ในขณะเดียวกัน ฉันตรวจสอบโจลินขณะดื่มนมและเห็นเธอจ้องไปที่ทางเข้าห้องอาหารไม่หยุด ดังนั้นฉันจึงนึกเย้ยหยันก่อนที่จะบอกเธอว่า "โจลิน เธอควรกินด้วย"

"ฉันอยากจะรอคาร์สันกับเอลิซ่า" โจลินพูด แต่ฉันคิดว่าเธอคงต้องรอคาร์สันแทนที่จะรอคนหลัง

โดยไม่คาดคิด พ่อตาของฉันซึ่งกำลังกินโจ๊กของเขาอย่างเงียบ ๆ เงยหน้าขึ้นเพื่อโต้กลับ "เอลิซ่าจะไม่ตื่นจนกว่าจะถึงสิบโมงเช้า แล้วคุณจะรอเธอทำไม?"

"ใช่ ฉันยังให้คาร์สันนอนต่ออีกหน่อยเพราะเขาบอกฉันว่าเขาเหนื่อย ดังนั้นเธอไม่ต้องรอใครทั้งนั้น" ฉันพูดอย่างตั้งใจซึ่งทำให้โจลินหันไปมอง ที่ฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ตามที่คาดไว้ ไม่เพียงแต่เธอจดจ่ออยู่กับคาร์สันเท่านั้น เธอยังคิดว่าเมื่อคืนนี้เรามีเซ็กส์กันอีกด้วย ซึ่งทำให้ฉันขำในใจ โจลิน เธอควรหมกมุ่นอยู่กับความรู้สึกหึงหวงตลอดทั้งวัน

เนื่องจากเธอคิดว่าคาร์สันจะไม่ปรากฏตัวเร็ว ๆ นี้ โจลินจึงทำได้เพียงนั่งทานอาหารเช้า แต่เขาเดินเข้าไปในห้องอาหารหลังจากที่เธอกินไปเพียงไม่กี่คำ เมื่อเธอเห็นเขาเดินเข้ามา โจลินรีบลุกไปเติมชามโจ๊กให้เขา ซึ่งฉันสังเกตด้วยความขุ่นเคืองใจเมื่อรู้ว่าเธอไม่อยากฝืนใจอีกต่อไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม คาร์สันรินนมให้ตัวเองก่อนที่จะนั่งลงข้าง ๆ ฉันแทนที่จะกินโจ๊ก โจลินให้เขาเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเคียร่ากับฉันกำลังดื่มนมอยู่ ท่าทางของโจลินมีความกระอักกระอ่วนอยู่ชั่วขณะขณะที่พ่อสามีของฉันไอ จากนั้นเขาก็ออกจากห้องอาหารอย่างช้า ๆ หลังจากผลักชามออกจากตัวเขา