บทที่ 3

อิซาเบลลามีประสิทธิภาพมาก คืนนั้นเธอโทรหาฉันและบอกว่านักสืบเอกชนพบบางอย่าง

ฉันพาเคียร่าไปที่บ้านของเธอโดยไม่รอช้า

หลังจากที่พี่เลี้ยงของอิซาเบลล่าพาเคียร่าไปเล่น ฉันตามเธอเข้าไปในห้องเรียน

อิซาเบลลาเปิดลิ้นชักและหยิบกองข้อมูลออกมาให้ฉัน

ฉันคิดว่าฉันเตรียมใจแล้ว แต่ฉันก็ยังใจสั่นเมื่อได้รับหลักฐาน

กลายเป็นว่าคาร์สันและโจลินเล่นตลกกันเมื่อสี่ปีที่แล้ว

ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา พวกเขายังจองห้องพักนับไม่ถ้วนในโรงแรมอย่างหน้าด้านๆ

ที่จริงฉันไม่เคยตระหนักถึงมัน

ฉันจับหน้าอกของฉันและฟื้นตัวหลังจากนั้นไม่นาน ฉันถามอิซาเบลลาว่า

“เธอพบอะไรอีกนอกจากบันทึกของโรงแรมหรือไม่ โจลินมีแฟนแล้วจริงๆหรือเปล่า หรือลูกในท้องของเธอเป็นของคาร์สันด้วยไหม”

อิซาเบลลาส่ายหน้า “ตอนนี้มีแค่ ที่เหลือต้องรอกันต่อไป”

ขณะที่เธอพูด เธอมองมาที่ฉันและถอนหายใจอีกครั้ง "ตอนนี้ฉันสงสัยว่าตอนที่โจลินแนะนำคาร์สันให้เธอรู้จัก เธอกับคาร์สันมีแรงจูงใจซ่อนเร้น"

"ฉันมีอะไรที่ควรค่าแก่การสนใจ..."

ฉันหยุดกลางประโยค

ฉันมีบางอย่าง

พ่อของฉันเป็นหัวหน้าของบริษัทชั้นนำแห่งหนึ่งของเมือง ตอนที่รักกับคาร์สัน เขาไม่เห็นด้วยกับความสัมพันธ์ของเรา

ต่อมาเพื่อที่จะแต่งงานกับคาร์สัน ฉันตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับพ่อแม่ของฉัน

แต่พอเห็นคาร์สันขายรถเพื่อเริ่มต้นธุรกิจก็ปวดใจ ไม่ใช่แค่ฉันที่เป็นคนหน้าหนาพอที่จะแอบยืมเงิน5ล้านจากแม่ของฉันเพื่อเป็นเงินร่วมทุนสำหรับเขา ฉันยังไปหาเพื่อนของพ่อเพื่อช่วยในธุรกิจของเขาด้วย

อาจกล่าวได้ว่าคาร์สันสามารถขยายบริษัทได้อย่างราบรื่นเพียงเพราะเส้นสายของพ่อฉัน

เมื่อฉันคิดถึงสิ่งนี้ ลมหายใจของฉันก็เร็วขึ้นอีกครั้ง

เป็นไปได้ไหมว่าความรักที่คาร์สันมีต่อฉันตลอด 5 ปีที่ผ่านมามันเป็นแค่การแสดง?

เขาไม่ได้รักฉันเลยและต้องการแค่ใช้ฉัน?

ฉันเจ็บปวดหัวใจมาก อิซาเบลลาทนเห็นไม่ได้ แต่เธอยังคงพูดว่า "สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการค้นหาว่าทรัพย์สินการแต่งงานของคุณกับคาร์สันคืออะไร..."

"แล้วถ้าเธอรู้เรื่องนี้ทั้งหมดล่ะ ครอบครัวของฉันกำลังจะหายไป"

“เธอโง่หรือเปล่า”อิซาเบลลามองมาที่ฉันแล้วพูดอย่างโมโหว่า "พ่อแม่ใจแตกจริงๆ ถ้าเสียเงินจริงๆแล้วจะอยู่ยังไง"

แต่ในเวลานี้ฉันไม่สามารถฟังเธอได้เลย ฉันจมอยู่ในความโศกเศร้าและไม่สามารถหลุดพ้นได้