บทที่ 7

โดยไม่สนใจการจ้องมองของเธอ ฉันยืนอยู่ข้างหลังคาร์สันอย่างใจเย็น ซึ่งแม่สามีของฉันก็ไม่ได้ใจดีด้วย เธอชี้ไปที่อาหารเสริมในวอร์ดพร้อมกับอวดว่า “โจลินเอาของมาให้เราอีกแล้วเมื่อเช้านี้! เธอช่างเป็นคนที่ใจดีมากที่ได้ไปเยี่ยมสามีของฉันทั้งๆที่เธอท้อง!”

เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังบ่งบอกว่าฉันไม่กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ ซึ่งฉันนึกเย้ยหยันในใจ อาหารเสริมที่ฉันซื้อให้พวกเขาก่อนที่พ่อตาของฉันจะเข้าโรงพยาบาลนั้นดีกว่าที่โจลินซื้อให้พวกเขามาก แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็เป็นพวกอันธพาลเนรคุณที่ดูถูกฉันโดยใช้เหตุผลเล็กน้อยเช่นนั้น

เมื่อสังเกตเห็นความเฉยเมยของฉัน แม่สามีของฉันก็ยิ่งขุ่นเคืองขณะที่เธอพยายามเยาะเย้ยฉันมากขึ้น “โจลินเป็นผู้หญิงที่ใจดีและน่ารักและมีบุคลิกที่ยอดเยี่ยม นอกจากนี้ เธอยังตั้งท้องลูกชายด้วย ดังนั้นครอบครัวของเธอต้องโชคดีมากที่มีเธอ!”

ฉันมักจะเงียบทุกครั้งที่เธอเยาะเย้ยฉัน แต่วันนี้ฉันไม่อยากทำเช่นนั้น “เธอตรวจเพศลูกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ทำไมเธอถึงบอกแม่ก่อนที่จะบอกฉันด้วยซ้ำ”

สิ่งที่ฉันพูดทำให้เธอหยุดอยู่กับที่เมื่อคาร์สันทำแบบเดียวกันก่อนจะดุเธอ “แม่ ทำไมแม่ถึงพูดเรื่องนั้นตอนนี้? ยังเร็วเกินไปที่จะรู้เพศของทารก ดังนั้นโจลินต้องแกล้งคุณแน่! อย่าจริงจังกับมันนัก!”

แม้ว่าแม่สามีของฉันจะหน้าแดงเพราะความโกรธหลังจากถูกลูกชายของเธอดุ แต่ฉันก็ไม่ยอมอ่อนข้อง่ายๆ ฉันจึงหันไปถามคาร์สันว่า “ที่รัก แม่พูดถึงเพราะอยากได้ลูกชายหรือเปล่าคะ? มันเป็นความผิดของฉันเองที่ทำให้ครอบครัวคุณล้มเหลว”

คาร์สันพูดขึ้นอย่างไม่พอใจทันทีที่ฉันพูดอย่างนั้น “ที่รัก คุณกำลังพูดถึงอะไร? คุณคือหมายเลขหนึ่งของผม และเคียร่าจะเป็นลูกคนเดียวของผม”

ฉันนึกเย้ยหยันในใจเมื่อรู้ว่าเขายังคงปฏิบัติกับฉันเหมือนคนงี่เง่าที่ไม่รู้อะไรเลย เนื่องจากเหตุการณ์เล็กๆน้อยๆ นั้น เราทั้งคู่จึงออกจากวอร์ดหลังจากไปเยี่ยมได้ไม่นาน ระหว่างทางกลับ คาร์สันตรวจสอบฉันก่อนจะเปิดอย่างระมัดระวัง “ที่รัก แม่ของฉันอายุยังน้อย ดังนั้นโปรดอย่าใส่ใจกับคำพูดของเธอ”

ฉันพยักหน้าขณะที่ฉันพูดว่า “เธอเป็นแม่ของคุณ ดังนั้นฉันจะไม่ถือสาสิ่งที่เธอพูดอย่างแน่นอน”

คาร์สันดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นการเยาะเย้ยของฉัน เพราะเขาคิดว่าฉันงมงายอย่างที่เคยเป็น ดังนั้นเขาจึงเที่ยวเตร่ว่าพ่อแม่ของเขาทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูเขาอย่างไรโดยพยายามเอาดีทางของฉัน แต่มันทำให้ฉันรู้สึกเศร้าใจในตัวฉัน มันไม่ได้พุ่งไปที่พ่อแม่ของคาร์สัน แต่ไปที่พ่อแม่ของฉันเอง เพราะฉันตระหนักดีว่าฉันปฏิบัติต่อพวกเขาได้แย่แค่ไหนหลังจากที่พวกเขาพยายามอย่างมากในการเลี้ยงดูฉัน

ฉันไม่เพียงแต่ทะเลาะกับพวกเขาเรื่องผู้ชายเท่านั้น แต่ฉันยังสาบานว่าจะเลิกยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาด้วย ตลอดการแต่งงานของฉันกับคาร์สัน ครั้งเดียวที่ฉันติดต่อแม่คือเมื่อฉันต้องการเงิน ซึ่งประกอบด้วยการขู่ว่าฉันจะฆ่าตัวตายหากแม่ไม่ให้ยืมเงิน จนกระทั่งตอนนั้นเองที่ฉันรู้ว่าฉันเป็นลูกสาวห่วยๆ มากแค่ไหนที่ทำร้ายพ่อแม่ แม้ว่าพวกเขาจะดูแลฉันดีแค่ไหนก็ตาม

เมื่อสังเกตเห็นอารมณ์บูดบึ้งของฉัน คาร์สันคิดว่าฉันยังโกรธแม่ของเขาอยู่ ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจฉันเลยเสนอตัวไปส่งฉันที่บ้าน อย่างไรก็ตาม แค่เห็นเขาในตอนนี้ก็ทำให้ฉันคลื่นไส้แล้ว ดังนั้นฉันจึงไล่เขาออกไปหลังจากบอกเขาว่าฉันจะไปพบกับอิซาเบลลา