ตอนที่ 5 เจอกันครั้งแรก

" เป็นไงบ้างคุณไอ้เจ้าลูกชายตัวดีของคุณ

มันอยู่ที่ไหนแล้ว "

" กำลังมาค่ะ ติดธุระนิดหน่อยก็เลยมาช้า ต้องขอโทษคุณประสิทธิ์กับเธอด้วยนะพิมล "

" ไม่เป็นไรหรอกจ้า ฉันกับคุณประสิทธิ์ไม่ว่าอะไรหรอกฉันเข้าใจ "

ทั้งสองครอบครัวก็คุยกันไปด้วยเปื่อยจนเวลาล่วงเลยผ่านมาจนครบ 20 นาที ก็ปรากฏชายหนุ่มร่างสูงผิวขาว ทรงผมจับเซตดูดีในที่ติ จัดว่าเป็นคนที่หล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว สาวๆที่อยู่ในละแวกนั้นต้องหันมามองเป็นตาเดียวกัน

" นั่นไงตาเซอร์เวย์มาแล้ว เซอร์เวย์ลูกมานี่ แม่จะแนะนำให้รู้จัก นี่คุณน้าพิมล คุณอาประสิทธิ์แล้วนี่ก็หนูเคสว่าที่ภรรยาในอนาคตของลูกจ้ะ"

" สวัสดีครับคุณน้าพิมล คุณอาประสิทธิ์ "

เสียงผมเอ่ยบอกคุณน้าทั้งสองก่อนที่จะหันไปมองหน้าผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อเคส OK ครับในรูปที่บอกว่าสวย ตัวจริงก็คือสวยแหละ อาจจะเป็นเพราะไปศัลยกรรมมาหรือไม่ก็แต่งหน้าจัดจนเกินไป สวยแต่รูปจูบไม่หอม ก็คงจะเหมือนกับพวกสาวๆที่ผมควงนั่นแหละครับ ผมไม่ได้สนใจอะไรไม่ได้มีอะไรพิเศษ

" สวัสดีจ้าเซอร์เวย์ มาๆนั่งลงกันก่อนจ๊ะทานข้าวกันดีกว่าทานไปคุยไปเนาะ จะได้ไม่เสียเวลา"

ผมนั่งลงทานข้าวไปอย่างเงียบๆสายตาก็ชำเรืองมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นเธอก็มองผมอยู่แต่พอเห็นผมมองเธอก็หลบสายตาคงจะมองผมอยู่นานแล้วสิท่า ก็ทำไงได้ผมมันหล่อไม่แปลกหรอกที่สาวๆจะกรี๊ดกร๊าดเธอก็คงเป็นหนึ่งในนั้น หึหึ เห็นผู้ชายหล่อหน่อยไม่ได้สงสัยน้ำลายจะหก คงอยากจะมาเป็นเจ้าสาวของผมจนตัวสั่นแล้วสิท่า

ทั้งสองครอบครัวก็นั่งรับประทานอาหารกันไปคุยเรื่อยเปื่อยจนกระทั่ง...

" แล้วนี่ตกลงได้ฤกษ์มาแล้วใช่ไหม"

เสียงพ่อของผมเอ่ยถามหลังจากที่นั่งรับประทานอาหารกันมาได้สักพัก

" ได้มาแล้วค่ะคุณปกรณ์ฉันกับญาดาไปดูฤกษ์กันมาแล้วเลิกแต่งดีที่สุดก็คือสิ้นเดือนหน้า"

" แล้วเราจะเตรียมงานกันทันเหรอ นี่ก็เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วนะ "

นั่นน่ะสิครับในความคิดผมคือมันเร็วมากเลยออกจะเร็วเกินไปด้วยซ้ำสำหรับผม แต่ก็อย่างว่าผมไม่ได้เสียหายอะไร ก็แค่มีผู้หญิงนอนร่วมเตียงด้วยให้เอาฟรีๆแค่นั้น ดูท่าแล้วเธอก็ไม่ได้ตกใจอะไร คงอยากมีผัวจนตัวสั่นล่ะสิท่าถึงได้รีบแต่งงานขนาดนี้ หรือบางทีเธอก็อาจจะท้องแล้วมายัดเยียดให้ผมเป็นพ่อของลูกในท้องเธอ ผู้หญิงคนนี้มันร้ายจริงๆ

" ทันอยู่แล้วค่ะคุณ ฉันกับพิมลจัดการได้ค่ะไม่ต้องห่วง จะห่วงก็แต่เจ้าบ่าวเจ้าสาวนี่แหละค่ะยังไม่ได้ไปลองชุดกันเลย "

" จริงด้วยสิต้องรีบไปตัดชุดแล้วเดี๋ยวจะไม่ทันการ"

" พรุ่งนี้เซอร์เวย์พาน้องไปลองชุดหน่อยนะลูก เดี๋ยวแม่โทรจองที่ร้านไว้ให้คนจะได้ไม่เยอะ เราไม่ติดธุระอะไรใช่ไหม "

" ไม่เป็นไรค่ะคุณป้าเดี๋ยวเคสไปเองได้ค่ะ ต่างคนต่างไปลองก็ได้ค่ะ จะได้ไม่รบกวนเปล่าๆ "

อยู่ๆยัยนั้นก็พูดขึ้นมากับแม่ผม หึหึ คำพูดคำจาดูเหมือนว่าไม่อยากไปกับผมแต่จริงๆแล้วก็อยากไปน่ะสิท่า คิดว่าผมจะดูไม่ออกหรือไง ไม่เนียนเลยจริงๆ คิดว่าผมจะรู้ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของเธอแต่เสียใจด้วยนะผมดูออก