EPISODE 10 หึงหน่อยก็ได้

หลังจากดูหนังเสร็จเพื่อนสาวทั้งสองก็พากันมาส่งที่คอนโดเพราะตอนนี้เป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มแล้ว

พอมาถึงห้องก็พบว่าเฮียเต้ปักหลักอยู่ที่เดิมแต่ยังอยู่ในชุดเสื้อช็อปวิศวะที่ฉันอยากเห็น เพราะตอนเช้าออกห้องก่อนเลยเพิ่งรู้ว่าเขาใส่ชุดนี้ไปเรียน

"..." ฉันแอบย่องผ่านทางด้านหลังเพื่อไม่ให้เขาหันมาสนใจ เพราะทั้งสีผมทั้งหน้าที่แต่งมาแบบนี้ถ้าเฮียเห็นคงตกใจแล้วคิดว่าฉันเป็นบ้าอยู่แน่

"ไปไหนมา"

เฮือก! เสียงของเฮียดังขึ้นมาจากด้านหลัง ทุกวันก็ไม่เคยจะสนใจทำไมวันนี้ถึงต้องมาถามด้วยล่ะ

"ดูหนังกับเพื่อน" พอตอบคำถามนั้นแล้วฉันก็รีบจ้ำอ้าวไปทางประตูห้องนอน แต่เฮียกลับเรียกไว้อีกรอบ

"เดี๋ยว" ผีเข้าเฮียหรือไงวะ จะมาสนใจอะไรกันวันนี้! "ไปทำอะไรมา เปิดเทอมได้สองวันทำตัวซ่าแล้วเหรอ"

"ซ่าอะไรชาไม่ได้ทำสักหน่อย ก็แค่ทำสีผมเอง"

"หันหน้ามา"

"..." ฉันหันหน้าไปหาเฮียช้าๆพร้อมกับรอยยิ้มจนตาหยี "มีไรเหรอเฮีย"

"..." ใบหน้าคมคายมองมานิ่งๆ แล้วก็หันหน้ากลับไปมองจอโทรทัศน์แบบเดิม "แม่เธอโทรมาหาเฮียบอกโทรไปแล้วไม่รับ"

"ออ ชาปิดเสียงน่ะ เดี๋ยวโทรกลับเอง" ว่าแล้วฉันก็กระโดดโลดเต้นเข้ามาในห้องแล้วกระโดดลงเตียงกดโทรหาแม่ทันที

นึกว่าเฮียจะว่าซะอีก ถ้าไม่ว่าก็แปลว่าที่ทำมาก็ไม่น่าเกลียด

วันต่อมา

Bai-cha : มารอแล้วนะอย่าเบี้ยวเด็ดขาด!!

ฉันส่งข้อความนั้นไปหารุ่นพี่หลังจากแยกย้ายกับเพื่อนเพื่อมาเอาหนังสือสยองขวัญที่แย่งกับเขาเมื่อวาน

ดูจากชื่อไลน์แล้วพี่เขาน่าจะชื่อเล่นว่า 'นอร์ธ' ล่ะมั้ง

มารออยู่ที่ห้อง 109 อย่างที่เขาบอกไว้ ไม่นานก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินมาใกล้ๆ คงเป็นใครไม่ได้นอกจากรุ่นพี่เพราะตอนนี้มันเย็นมากแล้ว ส่วนใหญ่คนจะนั่งหน้าตึกกันมากกว่าแต่ก็มีนักศึกษานั่งอยู่ตรงซุ้มใกล้ๆบ้างประปราย

"ไหนล่ะหนังสือ" พอคนร่างสูงเดินเลี้ยวเข้ามาฉันก็ทวงสิ่งที่ต้องการทันทีเพราะในมือของเขามันว่างเปล่า และไม่มีกระเป๋าเลยแม้แต่ใบเดียว

"ทำไมพูดกับรุ่นพี่ไม่เพราะเลยเรา"

"ขอโทษค่ะ แล้วหนังสือที่รุ่นพี่บอกจะให้อ่านต่ออยู่ไหนคะ" พูดเพราะๆก็ได้ กลัวไม่ได้ของหรอก

"ลืมเอามา"

"ว่าไงนะ!" นี่มันแกล้งกันชัดๆเลย ไอ้รุ่นพี่ใจเสือ เห็นหน้าหล่อดูจิตใจดีแต่ร้ายจริงๆ

"ไปดิจะพาไปเอาที่คอนโด" เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้มกวนๆ ที่พูดมามันฟังดูน่ากลัวนะ

"มะ...ไม่เอาหรอก พรุ่งนี้ค่อยเอามาให้หนูก็ได้"

"คิดอะไรอยู่ ฉันหมายถึงขึ้นรถไปกับฉันแล้วจะขึ้นไปเอาหนังสือให้"

"ออ" นึกว่าหมายถึงอย่างอื่นซะอีก คนอย่างใบชาชอบคิดไปไกลด้วยสิมาพูดแบบนี้แย่เลย "ก็ได้ค่ะ"

แล้วรุ่นพี่ก็พาฉันไปที่คอนโดให้ฉันนั่งรออยู่ด้านล่างส่วนเขาก็ขึ้นไปเอาหนังสือประมาณห้านาทีก็ลงมา

"เธออ่านเร็วไหม" ถามแบบนี้จะตุกติกไม่ให้ยืมสินะ ทำเป็นหวงไปได้ฉันไม่คิดจะชิ่งหนีหรอกน่า

"เร็วสิคะ แป๊บเดียวก็จบ พรุ่งนี้เอามาคืนนะ"

"ออ งั้นก็นั่งอ่านตรงนี้สิ ฉันยังอ่านไม่จบเดี๋ยวจะเอากลับไปอ่านต่อ"

"หา!"

"อ่านเลยเดี๋ยวนั่งรอ" ว่าแล้วเขาก็นั่งลงตรงข้ามกับฉันเอามือเท้าคางมองมาด้วยรอยยิ้ม

ไอ้รุ่นพี่ใจโฉด! ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนขี้หวงแบบนี้ใครได้เป็นแฟนคงไม่ได้กินข้าวฟรีสักมื้อ ขอแช่งให้ไม่ได้เมีย ไม่มีคนเอาไปทำผัว!

"คือว่า..."

"แช่งฉันอยู่เหรอ ฉันแค่ล้อเล่นเอง"