Episode.4 สัญญาและข้อห้าม (เด็กในอุปการะ)

ใบหน้าหล่อทั้งสามจดจ้องไปที่หญิงสาวที่มีหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก หลับสนิทหลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจบนเตียง ร่องรอยบนผิวขาวๆที่เห็นเด่นชัด ทำให้ชายหนุ่มทั้งสามรู้สึกผิดในใจนิดๆ

"คิดว่าถ้าตื่นมาเธอจะเป็นยังไง"

คิม หรือหมอคิม ทันตแพทย์หนุ่มจอมทะเล้นพูดขึ้นหลังจากจ้องมองหญิงสาวมานาน

"คงจะมีไข้ เธอยังเด็ก"

โรม หรือหมอโรม หมอเฉพาะทางสูตินรีแพทย์ กล่าวขึ้น

"พวกนายรู้ปัญหาของเธอรึยัง ว่าทำไมถึงต้องมาขายตัว"

แทน หรือ หมอแทน หมอเฉพาะทางศัลยแพทย์หัวใจ ถามพวกเขาหลังจากคุยโทรศัพท์จบไม่นานก่อนเดินกลับเข้ามาในห้อง

"ปัญหาอะไรหรอพี่"

คิมเอ่ยถามขึ้น

"เธอมีปัญหาทางบ้าน ที่ดินของตายายกำลังจะถูกยึดเพราะโดนคนที่มีอิทธิพลภายในพื้นที่โกง เธอจึงต้องหาเงินไปปลดหนี้ทั้งหมด เธอเป็นเด็กดี เธอมีแค่ตากับยายเท่านั่น เธอจึงยอมขายร่างกายตัวเองเพื่อแลกเงิน"

แทนพูดจบก็มองไปยังร่างบางที่นอนหลับอยู่บนเตียง

"เงินเท่าไหร่ ถึงต้องขายตัว"

โรมถามขึ้น หลังจากที่ฟังจนจบ

"สี่แสน เธอต้องการเงินสี่แสนเพื่อปลดหนี้"

"ขายครั้งแรก จะได้เท่าไหร่ ยังไม่ถึงแสนด้วยซ้ำ"

"แต่กูว่ามีนะ ไอโรมบ้านส่วนตัวของพวกเรา ไม่มีแม่บ้านประจำนี่ ทำไมเราไม่จ่ายเงินปลดหนี้ให้จบและให้เธอมาทำงานชดใช้แทนล่ะ"

คิมพูดขึ้นเมื่อเข้านึกอะไรสนุกๆขึ้นมาได้ บ้านส่วนตัวที่พาเหล่าบรรดาสาวๆเข้าไปบำเรอสวาท และทุกครั้งพวกเขาก็ต้องเสียเงินให้พวกเธอไปหลายหมื่น ถ้าหากมีเธออยู่ในบ้าน พวกเขาก็จะได้ไม่ต้องไปหาผู้หญิงมาบำเรอความใคร่ให้เสียเงิน แต่หันมาใช้เธอแทน เขายกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์

"ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่ ความคิดดีฉันเห็นด้วย แต่เธอยังเรียน ต้องหารายได้นะ"

แทนพูดขึ้นเมื่อเขาเห็นรอยยิ้มนั้นก็รู้ความคิดของหมอหนุ่มรุ่นน้องทันที

"จะยากอะไร ก็แค่ส่งเธอเรียนให้จบแลกกับงานบนเตียง งานบ้าน ทำอาหาร ตามนี้นะ"

โรมพูดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ก่อนจะเดินไปนอนลงบนเตียง และพลิกตัวตะแคงมองหน้าเธอและพูดขึ้น

"รู้มั้ยว่าเด็กคนนี้ มันทำใจฉันสั่น"

คำพูดของเขาทำชายหนุ่มอีกสองคนถึงกับมองหน้ากัน เพราะพวกเขานั้นดันมีความคิดเดียวกันแต่ด้วยฐานะที่ต่างกัน ความเหมาะสมของที่ครอบครัวกำหนด หน้าตาในสังคมที่มีคนรู้จักมากมายมันจึงมีเส้นกั้นระหว่างพวกเขาและเธออยู่

"หึ! ก็เด็กมันน่ารักขนาดนี้ จะไม่ให้ใจสั่นได้ไงว่ะ"

คิมพูดยิ้มๆก่อนจะเดินขึ้นไปล้มตัวนอนลงบนเตียง

"งั้นฉันขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวค่อยคุยกัน"

แทนพูดก่อนเดินออกไป

"พี่เขาไปไหนว่ะ"

"มึงเคยรู้ห่าอะไรมั้ยไอหมอฟัน เขาต้องกลับไปพักที่คอนโดส่วนตัว พรุ่งนี้มีเคสผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจตอนเก้าโมง"

"อ๋อ! เออกูนอนล่ะ"

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ว่างเปล่า ร่างกายที่ปวดเมื่อยหลังจากผ่านศึกหนักมาค่อนคืน ฉันพยุงตัวเองลุกเดินไปเข้าห้องน้ำ ภาพในกระจกสะท้อนให้เห็นร่องรอยที่ถูกพวกเขาทิ้งไว้ นี่สินะที่เขาว่าเงินมันหอม ต่อให้ร่างกายบอบช้ำ เงินก็จำเป็นกับฉันมากที่สุด แค่นี้เองเดี๋ยวมันก็ผ่านไป

ฉันสะบัดหัวไล่ความคิดและจัดการชำระล้างร่างกายจนเสร็จ และกำลังจะออกมาใส่เสื้อผ้าข้างนอก พอเปิดประตูออกมาฉันก็ต้องตกใจเมื่อเห็นผู้ชายคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง

พอเดินเข้าไปใกล้ๆกลับพบว่าเป็นคุณแทน เขานอนหลับตาสนิทอยู่บนเตียง พอถอดแว่นตาออกแล้วเขากูดูดีไปอีกแบบ คนอะไรยิ่งมองยิ่งหล่อ ฉันเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัวกับความรู้สึกตัวเอง

"ติดใจฉันหรอ หรือต้องการอีก ถึงมองไม่หยุด"

ฉันสะดุ้งและเดินถอยหลังให้ห่างจากเขาทันที

"เอ่อ...คือ หนูไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณตื่นนะคะ ขอโทษค่ะ"

"หึ! เธอนี่นะ ไปแต่งตัวไป ได้กินข้าว กินยา"

พูดจบเขาก็ลุกขึ้นเดินออกไป ส่วนฉันก็แต่งตัวโดยใส่เสื้อผ้าชุดเดิม เสร็จก็เดินออกไปที่โต๊ะอาหารและนั่งลงตรงข้ามเขา

"กินซะ เดี๋ยวฉันไปส่ง"

"ค่ะ แล้วคุณไม่หิวหรอค่ะ"

"ฉันกินมาจากข้างนอกแล้ว เธอกินเถอะ"