3.2 ด่า

อย่าให้ต้องสาธยายเดี๋ยวจะหาว่าดูถูก แล้วเดียร์จะมีผัวใหม่ก็ไม่ผิดเพราะเราเลิกกันแล้ว จะเลิกกันกี่วันก็เลิกกันแล้ว จะชั่วโมงเดียวหรือนาทีเดียวเดียร์ก็มีตอนโสด แต่นัทมีก่อนจะเลิกกับเดียร์ไง โคตรแทงกั๊กเลย ไอ้กร๊วกเอ้ย!”

“หายใจก่อน” เสียงกระซิบขันข้างหูทำให้ดารินต้องหยุดรัวปากแล้วรีบสูดอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่ก่อนจะรัวต่อเป็นชุด

“แล้วก็ช่วยสำเหนียกไว้ด้วย ว่าที่เข้ามาหาเนี่ย ไม่ได้จะมาตอแย แต่จะมาด่า จะมาดูขี้หน้าแฟนใหม่แกไง ไอ้ตอแหล อิดอก ตอแหลทั้งคู่ แค่หมั่นไส้โว้ย!”

ก็เพราะยายแฟนใหม่คือคนที่ดนัยเคยบอกว่าแค่น้องที่ออฟฟิศ ไม่มีอะไร เธอได้เลื่อนขั้น เงินเดือนเพิ่มแล้วคงรู้สึกยิ่งใหญ่มากมั้ง ถึงกล้ามาทิ้งกัน เธอหมั่นไส้ตรงนี้ต่างหาก

ดารินรัวด่าจนสองคนนั้นหน้าเสียพูดไม่ออก จะใช้กำลังกับเธอก็ไม่ได้เพราะเตชินยืนคุมไม่ห่าง

ถึงจะมีสองคนเท่ากัน สี่มือสี่เท้าเท่ากัน แต่ดูจากรูปร่างและพลังกำลังยังไงฝั่งดนัยก็สู้ไม่ไหว

กิตติศัพท์ของเตชินเลี่ยงลือเหลือเกิน ทั้งอารมณ์ร้อน พรรคพวกเยอะ บ้านรวย เส้นใหญ่ ทำอะไรก็ไม่เคยผิด ดารินก็ไม่น้อยหน้าไม่ว่าเรื่องใจร้อน สู้คน เป็นลูกหลานผู้มีอิทธิพลอีก อย่างเขาจะไปสู้อะไรได้ ดนัยจึงได้แต่ยินนิ่งเป็นใบ้เพราะไม่กล้าทำอะไร จนหญิงสาวข้างกายชักหงุดหงิด

“พี่นัท! ไม่คิดจะทำอะไรหน่อยหรือไง!”

“เงียบเหอะน่าจอย!” ดนัยตะคอกกลับ แล้วก็ลากแขนหญิงสาวเดินหนีหายไปอย่างพ่ายแพ้ ไม่หันกลับมามองดารินและเตชินอีกเลย

“เหอะ ไอ้กาก!” ดารินด่าส่งท้าย เธอปล่อยแขนออกจากเอวของเตชินแล้วจะเบี่ยงตัวออกให้วงแขนแกร่งที่กอดไหล่เธออยู่หลุดออก ทว่าเตชินไม่คิดปล่อย