ตอนที่ 6
มีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่ายเรื่องของฉัน
September 18, 2026
ตอนที่ 6
มีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่ายเรื่องของฉัน
หลังจากจัดยาห่มผ้าให้ยายเรียบร้อย เธอก็ปิดประตูห้องเบา ๆ แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหนื่อยล้า แต่ก็รู้ดีว่าตัวเองสัญญาอะไรไว้กับเพื่อน
เพียงไม่นาน ร่างเล็กในเสื้อยืดครอปสีดำและกางเกงยีนส์เอวสูงก็เดินเข้ามาในผับ กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมควันบุหรี่ปะทะจมูกทันที แต่เธอก็แค่ยิ้มนิด ๆ แล้วเดินฝ่าฝูงชนไปยังโต๊ะที่เพื่อนรออยู่
แม้ใบหน้าจะดูอ่อนล้าจากวันทั้งวัน แต่แววตากลับยังสดใส รอยยิ้มฝืน ๆ บนริมฝีปากนั้นไม่ได้ปิดบังความเหนื่อยล้าได้มิด
“คะแนน อยู่นี่…”
หญิงสาวหันไปมองตามเสียงเรียก เห็นเพื่อนสาวโบกไม้โบกมืออยู่โซฟาด้านบน
“หว๊า..คนสวยมาแล้วเหรอ”
“เอ่อ…”
คำแรกที่โดนเอ่ยทักเมื่อมาถึง คะแนนตกใจเล็กน้อยที่ตรงนี้ไม่ได้มีแค่มิ้นเพื่อนสาวเพียงคนเดียว แต่มีเวกัสนั่งอยู่อีกด้วย เขายังคงทำหน้าไม่สบอารมณ์เหมือนเดิม
“พอดีพี่ชายฉันเขาอยากร่วมวงด้วยนะ..”
“คงไม่ว่าอะไรนะ”
“นี่ ๆ พี่หมอกอย่ามองเพื่อนหนูแบบนั้นนะ คนนี้ไม่ได้เด็ดขาด”
“แค่มองเฉย ๆ ไม่ได้รึไง ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย”
“เลิกคิดอะไรบ้า ๆ เลยนะ ไม่งั้นหนูเอาพี่ตายแน่ ๆ ไม่ยอมด้วย นี่เพื่อนหนู ไม่ยอมให้ยุ่งกับคนแบบพี่หรอก”
“เถอะน่า…หวัดดีครับคนสวย”
คะแนนได้แต่พยักหน้าส่งยิ้มไปให้บาง ๆ
“แล้วคนสวยชื่ออะไรครับ”
“คะแนน”
“พี่ชื่อหมอกนะ ส่วนไอ้นั่นน่าน นั่นเวกัส แต่อย่าไปสนใจพวกมันเลยรู้ชื่อไว้ก็พอ”
“…….”
หญิงสาวไม่พูดอะไรต่อได้แต่พยักหน้าส่ง ๆ ไปแบบนั้น
“แม่ง…เย็นชาชิบหาย แต่น่ารักดีว่ะ พี่ชอบ”
“พี่ไม่ได้ชอบหนูจริง ๆ หรอก”
“หื้ม….”
“คนธรรมดาแบบหนูใครจะมาชอบกัน”
“สวยขนาดนี้ใครว่าธรรมดาเรียกมาต่อยกับพี่ได้เลย”
“…….”
“แล้วมีแฟนรึยัง”
เธอส่ายหัวเบา ๆ เพื่อแทนการตอบ
“พี่จีบได้ป่ะ”
“เอ่อ….”
หญิงสาวตกใจเล็กน้อย ๆ เมื่อสิ้นสุดประโยค
“ล้อเล่น”
“……”
“แต่ถ้าติดก็เอา”
“พอเลย ๆ พี่หมอกเพื่อนมิ้นกลัวหมดแล้ว”
“งั้นมาชนแก้ว….ถือซะว่าเรารู้จักกันแล้วเนาะ”
เสียงกระทบแก้วสองแก้วดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับชายหนุ่มที่คลี่ยิ้มออกมา
“ขอตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ”
คะแนนลุกขึ้นช้า ๆ ก่อนจะเดินออกไป
“นี่ ๆ ไอ้กัส ไม่สนใจหน่อยเหรอ”
หมอกสะกิดเพีอนสนิทเมื่อเห็นว่าเธอเดินออกไปไกลแล้ว
“สนใจอะไรของมึง”
“ก็น้องเมื่อกี้ไง”
“ไม่สนใจ”
“ทำไมว่ะ…ปกติมึงไม่ขัดนี่”
“ขยับเข้ามาใกล้ ๆ กูสิ”
หมอกเอียงตัวเข้าไปใกล้เพื่อนสนิท หูแทบแนบกับริมฝีปากของอีกฝ่าย
“นั่นนะเด็กกู”
เขาพูดทิ้งท้ายพร้อมกับลุกขึ้นยืนเดินออกไปอย่างไม่ลังเลทำเอาคนฟังคนลุกชู่ว
“ไอ้เวกัส…มึงแม่ง..เลวจริงๆ”
“คุยไรกันว่ะ”
น่านที่เงียบมานานเอ่ยถาม