บทที่ 183 แก้วเรืองแสงเหล้าองุ่นชั้นเลิศ

บทที่ 183 แก้วเรืองแสงเหล้าองุ่นชั้นเลิศ

"เอาเถอะ เหล้าพวกนี้ก็ให้พวกผู้หญิงดื่มไปเถอะ พวกผู้ชายเวลาทำงานก็อย่าดื่มมากเกินไปเลย" เฉินห้าวเอ่ยตอบ

พนักงานชายอดไม่ได้เผยสีหน้าผิดหวังออกมา เหล้าที่รสชาติดีขนาดนี้ ทำได้เพียงมองตาปริบๆ หนอนตะกละถูกดึงดูดออกมาหมดแล้ว

"พวกนายไม่ต้องจ้องตาเป็นมัน เหล้าผลไม้นี้หลังเลิกงานพวกนายเอากลับบ้านไปคนละกล่อง นับว่าเป็นสวัสดิการของพนักงาน แล้วก็โปรโมทการขายให้ญาติมิตรฟรีๆ สักหน่อย" เฉินห้าวเอ่ยอย่างใจกว้าง

"ขอบคุณหัวหน้า! "

"หัวหน้าอายุยืนยาว! "

ได้ยินข่าวดีนี้ พวกพนักงานก็ตื่นเต้นทันที ดีใจยิ่งกว่าให้โบนัสหนึ่งพันหยวนเสียอีก อย่างไรก็ตามเหล้านี้ก็ไม่มีขายที่อื่น

เฉินห้าวมีเหล้าดีแล้ว ก็ไม่ลืมที่จะส่งไปให้โจวซีถงหลายกล่อง ให้เธอเอากลับบ้านไปลองชิม

โจวซีถงไม่ได้เปิดดื่มในจุดนั้น เพียงแต่ให้ผู้ช่วยย้ายกล่องหนึ่งไปไว้ในรถของเธอ ตอนเย็นเอากลับไป

เฉินห้าวพลันนึกถึงพี่เจิน เหล้าผลไม้นี้กำลังอยู่ในช่วงสำคัญของระยะเวลาการโปรโมท ร้านบาร์หยวนจู้ของเธอเป็นที่สถานที่จัดการโปรโมทฟรี ด้วยเหตุนี้เฉินห้าวจึงขับรถฮัมเมอร์ เอาเหล้าผลไม้สิบกล่องวางไว้เบาะหลัง แล้วขับไปที่บาร์

บาร์เปิดบริการตอนเที่ยง พี่เจินได้ยินว่าเฉินห้าวจะส่งเหล้าดีชนิดหนึ่งมาให้ จึงมารออยู่ที่บาร์

หลังจากเฉินห้าวมาถึง ก็ให้ผู้ช่วยของบาร์ เอาเหล้าผลไม้ทั้งหมดย้ายเข้าไปข้างใน

"นี่ก็คือเหล้าดีที่นายพูดถึงหรือ? "

พี่เจินเปิดบาร์มาหลายปี ได้เห็นยี่ห้อเหล้ามากมายทั้งในและต่างประเทศ แต่ว่าไม่ค่อยได้เห็นบรรจุภัณฑ์เหล้ารูปแบบ"เก่าแก่"ประเภทนี้ ดูไปแล้วคล้ายกับเหล้าที่ผลิตโดยโรงกลั่นขนาดเล็กระดับสามในประเทศ ยกขึ้นเสิร์ฟบนโต๊ะไม่ได้

เฉินห้าวยิ้มตอบ "เหล้ากับคนก็เหมือนกัน ไม่อาจดูที่ภายนอก เปิดออกลองชิมดูพี่ก็เข้าใจแล้ว"

ที่เปิดขวดอันนั้นของเฉินห้าวเปิดออกขวดหนึ่ง กลิ่นหอมของเหล้าโชยออกมา หลังจากพี่เจินได้กลิ่นสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

"หอมมากเลย แค่ปะทะกับกลิ่นหอมนี้ เหล้านี้น่าจะไม่เลว"

พี่เจินไม่เสียทีที่เป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญเรื่องเหล้า พอได้กลิ่นก็รู้ได้ถึงมาตรฐานโดยประมาณของตัวเหล้า

เฉินห้าวหยิบแก้วทรงสูงมาหนึ่งแก้ว จะเทเหล้าใส่ลงไป แต่กลับถูกพี่เจินห้ามไว้

"นี่นายก็ไม่เข้าใจแล้ว ภาชนะใส่เหล้าก็มีผลกับรสชาติของเหล้า เหล้านี้เห็นได้ชัดว่าเป็นเหล้าพื้นเมืองที่มีดีกรีต่ำ งั้นก็ไม่ต้องใช้แก้วทรงสูงแบบตะวันตก แต่ควรใช้แก้วเรืองแสงในประเทศของเรา"

พี่เจินหยิบจอกเหล้าเล็กที่ทำจากหยกลงมาจากบนชั้นวางเหล้า ภายในสภาพแวดล้อมที่มือสลัว แสงเรืองรองสีเขียวค่อยๆ แผ่กระจายออกมา

"มีกลอนโบราณประโยคหนึ่งกล่าวถึงการลิ้มรสเหล้า แก้วเรืองรองเหล้าองุ่นชั้นเลิศ และเหล้าผลไม้นี้เหมือนกับเหล้าองุ่น ก็ต้องใช้แก้วเรืองแสงดื่มถึงจะเหมาะ"

หลังจากพี่เจินเผยแพร่ความรู้แล้ว เฉินห้าวก็คิดได้ทันที ที่แท้แล้วการดื่มเหล้ายังมีความพิถีพิถันมากขนาดนี้ เขาเทเหล้าลงไปจนเต็มแก้วเรืองแสง จากนั้นยกขึ้นมา ดื่มให้อย่างเคารพจากที่ไกลแก้วหนึ่ง

"เช่นนั้นฉันก็ลองชิมสักหน่อย เหล้าดีของประธานเฉิน ฮ่าๆ "