บทที่ 191 บัตรความจนเท่ากัน

บทที่ 191 บัตรความจนเท่ากัน

"ขอบคุณแล้ว ที่จัดหาบูธให้ผม" เฉินห้าวยิ้มเอ่ย

"นายเกรงใจอะไรกัน" โจวซีถงยิ้ม ความรักความห่วงใยของทั้งสอง ชัดเจนโดยไม่ต้องพูดออกมา

พวกเขาทั้งสองกำลังแอบกระซิบกระซาบ เอ่ยคำพูดคลุมเครือเล็กน้อย พื้นที่จัดแสดงที่นี่พลันมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญคนหนึ่งมาถึง

ชายวัยกลางคนสวมชุดสูทรองเท้าหนังคนหนึ่งสาวเท้าก้าวเดินเข้ามา เบื้องหลังเขามีกลุ่มคนที่มีลักษณะเหมือนกันตามมา

โจวซีถงสายตาจ้องมองไปที่จุดเดียว เผยสีหน้าเคร่งขรึม เห็นได้ชัดว่าผู้ที่มาไม่มีเจตนาดี

"ประธานโจว ไม่เจอกันนาน ธุรกิจของคุณดีขึ้นเรื่อยๆ แล้ว" ชายวัยกลางคนดูเหมือนถามไถ่อย่างมีไมตรี โจวซีถงกลับรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้มาดี ตอบกลับลวกๆ สองประโยค

"คนคนนี้เป็นใคร? "

เฉินห้าวไปถามผู้ช่วยหญิงของโจวซีถง

"เขาคือเว่ยเทียนยีประธานของกลุ่มเฟยเซี่ยง คู่แข่งเก่าของพวกเราบริษัทโจวซื่อเลยล่ะ" ผู้ช่วยสาวหน้าตางดงามพูดอย่างระมัดระวัง

"เว่ยเทียนยี? "

เฉินห้าวคิดออกแล้ว ตอนนั้นเรื่องการรื้อถอนบ้านตะปูผืนนั้น ก็เป็นเว่ยเทียนยีคนนี้ที่เล่นสกปรกอยู่เบื้องหลัง ดูแล้วโลกกลมจนเจอศัตรูคู่แค้นแล้ว

"เทคโนโลยีการสื่อสารควอนตัมของประธานโจวก้าวล้ำในอุตสาหกรรมจริงๆ แต่ว่าดูจากภายนอกแล้วเหมือนกับว่าชิปและตำแหน่งชิ้นส่วนสำคัญอื่นๆเกี่ยวเนื่องไปถึงของสิทธิบัตรบางส่วนของบริษัทเรา หวังว่าพวกคุณสามารถพัฒนาแก้ไขไปได้โดยเร็ว ทำจนถึงขั้นที่สามารถใช้ของตนเองได้ทั้งหมดอย่างแท้จริง"

เว่ยเทียนยีพูดโดยมีรอยยิ้มจอมปลอม

ผู้ช่วยหญิงก็โมโหมากเช่นกัน จึงเสริมกับเฉินห้าวว่า "พวกเขากลุ่มเฟยเซี่ยงตั้งใจเล่นสกปรก ใช้เงินจำนวนมากโยกย้ายเอาหัวหน้าผู้ออกแบบเทคโนโลยีของพวกเราบริษัทไฮเทคโจวซื่อไป ทำให้เกิดการรั่วไหลของแผนงานออกแบบบางส่วน ผลิตภัณฑ์เข้าสู่ตลาดช้าไปหนึ่งปี แต่อีกฝ่ายกลับใช้ผลิตภัณฑ์ที่คล้ายคลึงกันเกือบทั้งหมดมาแข่งขัน เลวร้ายเกินไปแล้ว"

เฉินห้าวหรี่ตาลง เว่ยเทียนยีคนนี้รังแกผู้หญิงของเขา วันนี้ยังมาหาถึงที่อย่างไร้ยางอายอีก ได้เวลาสั่งสอนเขาสักหน่อยแล้ว

"ไอหยา ท่านนี้คือเว่ยเทียนยีสินะ เลื่อมใสมานานๆ! "

ตอนที่เว่ยเทียนยีกำลังเยาะเย้ยเสียดสีโจวซีถงอยู่ เฉินห้าวพลันปรากฏตัวขึ้นที่ข้างกายของเขา ราวกับเป็นเพื่อนเก่าเช่นนั้น ตรงเข้าไปจับมือของเขา

เฉินห้าวเปลือกนอกยิ้มกว้างเหมือนได้พบเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอมานาน ที่มือกลับพลันเพิ่มแรงขึ้น

เว่ยเทียนยีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที บนมือเจ็บปวด ทำให้บนหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีตับหมู อยากจะร้องอย่างเจ็บปวดแต่ว่าคนที่ตามมาด้านหลังทั้งหมดล้วนเป็นลูกน้อง เขาไม่อยากเสียท่าทีต่อหน้าลูกน้อง ทำได้เพียงอดทนไว้อย่างถึงที่สุด เส้นเลือดบนหน้าผากล้วนปูดออกมาแล้ว สีหน้าแข็งเกร็ง

ด้านหลังมีบอดี้การ์ดเห็นสถานการณ์แปลกไป จึงเร่งรีบขึ้นมาสอบถาม

เวลานี้เฉินห้าวหัวเราะเหอๆ ปล่อยมือออก ทักทาย "เพื่อนเก่า" เสร็จสิ้น

เว่ยเทียนยีมองที่มือตนเองอีกครั้ง ด้านบนมีรอยนิ้วมือกดลึกเพิ่มขึ้นมา เมื่อครู่เป็นเพราะว่าเฉินห้าวไม่ได้ลงมือโหดร้าย ไม่เช่นนั้นกระดูกมือคงต้องถูกบีบแตก

"สารเลว แกเป็นใคร? "