บทที่ 194 จอร์จผู้ชายสารเลว

บทที่ 194 จอร์จผู้ชายสารเลว

ตอนนี้โจวซีถงและจอร์จต่างก็ชะงักแล้ว จอร์จขมวดคิ้วถามขึ้น "คุณผู้ชายคนนี้เป็นใคร? "

"ผมเป็นหุ้นส่วนของคุณโจวซีถง" เฉินห้าวใช้การออกเสียงมาตรฐานภาษาอังกฤษตอบกลับ ในฐานะที่เป็นนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สำเนียงภาษาอังกฤษยังคงOKอยู่มาก ยังเป็นการออกเสียงสำเนียงอังกฤษแบบดั้งเดิม

"ทำไมถึงได้หยุดธรรมเนียมจูบมือทักทายของผม คุณทำแบบนี้ไม่มีมารยาทมากนะรู้ไหม? " จอร์จซักถาม

"ขอโทษด้วย มีสำนวนหนึ่งเรียกว่าเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม นี่คือประเทศจีน ไม่มีธรรมเนียมจูบมือทักทาย พูดคุยนิดหน่อยก็ใช้ได้แล้ว"

เฉินห้าวเอาแต่ใจอย่างมาก ถ้าเป็นคนธรรมดาก็แล้วไปเถอะ จอร์จคนนี้เจตนาไม่บริสุทธิ์ สายตาก็ไม่ถูกต้อง ทำให้เฉินห้าวไม่ชอบอย่างที่สุด

"ผู้ชายจีนที่ไม่มีมารยาท" จอร์จก็โกรธเช่นกัน

เป็นเพราะโจวซีถง ผู้ชายสองคนเพิ่งรู้จักกันก็เกิดสถานการณ์ตึงเครียด เกลียดชังกันและกัน

"นายคนนี้มันยังไงกัน ไม่รู้ว่าคุณจอร์จเป็นผู้บริหารสูงสุดของโอ้ผู่กรุ๊ปหรือไง? เป็นหนึ่งในห้าร้อยอันดับแรกของโลก ครอบคลุมหลายอุตสาหกรรมภายใต้การบริหาร ก้าวข้ามบุคคลที่โดดเด่นในองค์กร นายล่วงเกินเขา ไม่เป็นผลดีอย่างมากต่อการแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจและการค้าระหว่างประเทศของพวกเราทั้งสองฝ่าย รีบขอโทษคุณจอร์จเร็วเข้า! "

ข้าราชการฝ่ายประเทศจีนที่ติดตามมาคนหนึ่งตำหนิด้วยท่าทางจริงจัง เฉินห้าวมองบัตรทำงานของเขา เป็นพนักงานเล็กๆ ของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนเมืองหู้

"กระดูกนายนี่ก็อ่อนนะ เจอคนต่างชาติที่ร่ำรวยก็คุกเข่าให้แล้ว แล้วยังคุกเข่าอย่างถึงที่สุดอีกด้วย" เฉินห้าวมองเขาอย่างดูถูก

"นาย! "

พนักงานคนนี้ทำอะไรเฉินห้าวไม่ได้ เพราะว่าที่พูดนั้นเป็นเรื่องจริง เขาทำได้เพียงใช้ภาษาอังกฤษอธิบายกับจอร์จ หวังให้เขาอย่าโกรธเคือง

"ช่างเถอะ" จอร์จโบกมือไปมา เปลี่ยนไปพูดกับโจวซีถง "ผมสนใจในเทคโนโลยีการสื่อสารควอนตัมของพวกคุณมาก ผมคิดว่าบริษัททั้งสองฝ่ายของพวกเราสามารถมีความร่วมมือในเชิงลึกมากขึ้น ที่นี่ไม่สะดวกในการเจรจากัน คืนนี้ผมจัดงานเลี้ยงที่โรงแรมหู้ซื่อ คุณโจวจะต้องมาให้ได้"

โอ้ผู่กรุ๊ปของจอร์จคือยักษ์ใหญ่ข้ามชาติอย่างแท้จริง บริษัทโจวซื่อเองก็เทียบไม่ได้ บริษัทโจวซื่อเป็นเพียงแค่ห้าร้อยอันดับแรกภายในประเทศเท่านั้น แต่โอ้ผู่กรุ๊ปเป็นห้าร้อยอันดับแรกในระดับนานาชาติ อีกทั้งยังติดอันดับหนึ่งในร้อย เป็นองค์กรยักษ์ใหญ่อย่างแท้จริง บริษัทโจวซื่อสามารถร่วมมือกับบริษัทพวกเขาได้ นั่นคือโอกาสดีที่จะตีตลาดโลกอย่างแน่นอน และนี่ก็คือเป้าหมายใหญ่ที่โจวซีถงมาเข้าร่วมเวิลด์เอ็กซ์โป

"ได้สิ ฉันจะไปตรงตามเวลานัดหมายแน่" โจวซีถงตอบรับอย่างยินดี

"OK ผมจะรอการมาถึงของคุณโจวอย่างตรงเวลา! "

จอร์จแสดงรอยยิ้มที่ตัวเองคิดว่ามีเสน่ห์มากออกมา จากนั้นถลึงตาใส่เฉินห้าวครั้งหนึ่ง แล้วพาสุนัขรับใช้กลุ่มใหญ่จากไป ตั้งแต่ต้นจนจบ ล้วนไม่ได้มองโฆษณาผลิตภัณฑ์ของบริษัทโจวซื่อเลย ราวกับเป็นการดื่มสุราโดยไม่ได้สนใจรสชาติของสุรา ไม่ใช่มาเพราะธุรกิจ เช่นนั้นก็มาเพราะคนแล้ว

"คุณคงไม่ได้คิดจะไปจริงๆ ใช่ไหม? " เฉินห้าวถามโจวซีถง

โจวซีถงตอบ "ทำไมถึงไม่ไป? นี่เป็นโอกาสดีครั้งหนึ่ง ภายใต้การควบคุมของโอ้ผู่กรุ๊ปก็รวมถึงขอบเขตด้านการสื่อสาร ร่วมงานกับพวกเขา จะสามารถตีตลาดโลกได้อย่างรวดเร็ว นี่สำหรับด้านเทคโนโลยีการสื่อสารขั้นสูงที่ถูกกดไว้ เป็นข่าวดีข่าวหนึ่ง"

ความรังเกียจที่เฉินห้าวมีต่อจอร์จนั้นเป็นทางกายภาพ เห็นโจวซีถงมีใจมุ่งมั่นพิจารณาเพื่อธุรกิจแล้ว ถ้าในเวลานี้เขาเกลี้ยกล่อมเธออย่างแข็งกร้าวไม่ให้ไปงานเลี้ยงอีก ก็จะเกิดความขัดแย้งขึ้น แต่ถ้าไปร่วมงานเลี้ยง นั่นก็อาจจะตกลงไปในกับดักหลุมนั้นของจอร์จ

ผู้หญิงของตนเองกับผู้ชายที่มีจุดประสงค์แอบแฝงนัดพบกันตามลำพัง ผียังรู้ว่าจะต้องเกิดเรื่อง