บทที่ 205 เป็นผู้ถือหุ้น

บทที่ 205 เป็นผู้ถือหุ้น

“ประธานโจว คุณต้องรับผิดชอบเรื่องที่ถูกแบนจากนานาชาติ!”

“จากที่ผมรู้มา เพราะคุณไปล่วงเกินคุณจอร์จของโอ้ผู่กรุ๊ป เลยเกิดการแบนขึ้น!”

“ถ้าไม่สามารถจัดการได้ด้วยความประนีประนอม พวกเราต้องมาคิดแล้วล่ะว่าคุณเหมาะสมกับตำแหน่งประธานหรือไม่”

ในห้องประชุม เหล่าคนแก่อายุห้าสิบพากันรุมตำหนิโจวซีถงกันยกใหญ่ นี่ยังด่าแบบสุภาพ เหมือนพวกคำด่าทอในที่สาธารณะ การแบนทำให้หุ้นของบริษัทโจวซื่อดิ่งลงและมูลค่าตลาดที่หดตัว ส่งผลกระทบต่อกระเป๋าเงินของพวกเขา

“เธอยังต่างกับพ่อของเธอมาก ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงให้ผู้หญิงอย่างเธอมารับหน้าที่แทน!” ผู้ถือหุ้นรายย่อยคนหนึ่งก่นด่า เขากำลังดูถูกเพศของโจวซีถง

ภายใต้การด่าทอ ในใจของโจวซีถงเศร้าโศกเสียใจและโกรธมาก แต่เธออดกลั้นไม่ได้แสดงมันออกมาและทำได้เพียงเงียบ

เธอจะทำอะไรได้ล่ะ หรือจะกลับไปตกลงเงื่อนไขของคุณจอร์จ นี่มันไม่ต่างจากการตัดเนื้อให้อินทรีกิน โจวซีถงจะไม่ทำเช่นนั้นเด็ดขาด

ไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นผู้หญิงที่รักศักดิ์ศรีและรักตัวเอง

“ทำไมไม่พูดอะไรล่ะ เป็นใบ้เหรอ เธอต้องอธิบายเรื่องนี้ให้พวกเรา ไม่งั้นไม่จบแน่!” หญิงแก่วัยประมาณห้าสิบพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

เธอเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายเล็กเท่านั้น เธอชื่อว่าอวี๋หง เป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่กลับดูถูกโจวซีถง ชอบหาเรื่องด่าทอตลอดเวลา

อย่ามองว่าโจวซีถงเป็นเจ้านายที่ได้รับความรักและความเคารพในบริษัทโจวซื่อ แต่เธอกลับถูกบีบบังคับจากผู้ถือหุ้นพวกนี้ ตอนนี้เธอยังไม่ได้สืบต่ออำนาจการถือหุ้นทั้งหมดของพ่อ เธออยู่ภายใต้การบังคับและต้องรับผิดชอบต่อคณะกรรมการ ดังนั้นเมื่อถูกด่าทอเธอจึงไม่สามารถตอบโต้ได้ นอกเสียจากเธอจะลาออกจากบริษัทโจวซื่อ

แต่บริษัทโจวซื่อทำเพื่อเธอทุกอย่าง เธอจะไม่ยอมออกจากบริษัทไปในสภาพนี้แน่นอน

ขณะที่โจวซีถงกำลังกัดฟันเตรียมที่จะตัดสินใจ จู่ๆ ประตูก็เปิดออกพร้อมเสียงพูดอันก้องกังวาน “ผมจะรับผิดชอบเรื่องนี้แทนโจวซีถงเอง!”

เหล่าผู้ถือหุ้นที่มีท่าทีไม่เหมาะสมหันไปมองด้วยความตกใจ มีชายหน้าตาหล่อเหลายืนอยู่กลางประตู เขาเดินเข้ามาอย่างอกผายไหล่ผึ่ง แววตาของเขาแน่วแน่ไม่มีความหวาดกลัว ท่าทีของเขาดูมีอำนาจอย่างมาก

“เฉินห้าว…”

เมื่อโจวซีถงเห็นเขา ใจที่กำลังบอบช้ำเหมือนได้รับความอบอุ่น เธอไม่รู้สึกไร้ที่พึ่งอีก ตาของเธอเปียกชื้นขึ้นมา เฉินห้าวเป็นซุปเปอร์แมนของเธอ เขามาช่วยเธอในช่วงที่ลำบากเสมอ

ที่ประชุมคนเยอะ เฉินห้าวจึงไม่ได้ทำกิริยาสนิทสนมมากเกินไป เขาส่งสายตาบอกให้โจวซีถงวางใจ ยกเรื่องที่นี่ให้เขาจัดการเอง

“นายเป็นใคร ออกไปซะ ไม่งั้นพวกเราจะเรียกรปภ.!” ผู้ถือหุ้นพูดอย่างโมโห

“ผมเป็นเพื่อนของโจวซีถงและจะมาจัดการเรื่องของคุณจอร์จ” เฉินห้าวพูดอย่างไม่แข็งกร้าวจนดูเย่อหยิ่งและไม่ถ่อมตัวจนเกินไป

“แกน่ะเหรอ”

อวี๋หงไม่พอใจมาก เธอไม่คิดว่าคนหนุ่มอย่างเฉินห้าวจะมีความสามารถ ในเขตเมืองนี้เธอรู้จักเหล่าคุณหนูคุณชายในตระกูลใหญ่เป็นอย่างดี แต่ทว่าเธอไม่รู้จักเฉินห้าว แสดงว่าเฉินห้าวไม่ได้มีฐานะอะไร