บทที่ 23 เลขาของนายไม่เลว

บทที่ 23 เลขาของนายไม่เลว

“เดี๋ยวก่อน ถ้าฉันดื่ม จะไม่เก็บค่าเปิดขวดฉันใช่ไหม?” จินขุยถามอย่างระมัดระวัง

เพราะเมื่อก่อนเขาเคยเจอพ่อค้าไร้คุณธรรมมาก่อน ให้เขาดื่มสุราฟรี สุดท้ายก็เก็บค่าธรรมเนียม เป็นหลุมยักษ์ชั้นเยี่ยม

“อะไรกัน คุณลองชิมในซูเปอร์มาร์เก็ต พวกเขาเก็บเงินคุณไหม? ลองดื่มที่ฉันก็ฟรีเหมือนกัน” เฉินห้าวพูด

“ใจดีจัง? แน่ใจนะ?”

จินขุยมองเฉินห้าวอย่างสงสัย สุดท้ายก็เลือกสองขวดที่เหมือนกัน หนึ่งคือสุราเหมาไถ 80 ปี อีกหนึ่งคือสุราสุ่ยจิ้งฟาง1916คอลเลกชัน

สุราเหมาไถ 80 ปี ไม่ได้หมายความว่าสุราผลิตในปี 1980 แต่มาจากนิทรรศการแสดงสินค้าระดับนานาชาติปานามาในปี 1915 ที่สุราเหมาไถเก่าแก่ถูกเก็บเอาไว้เป็นอย่างดี ผลิตจำนวนจำกัดทุกปี แต่ละขวดมีเลขลำดับที่และใบรับรอง เป็นเกียรติประวัติของสุราประจำชาติ มันคือของขวัญที่ยอดเยี่ยมในการให้ของขวัญ

ส่วนสุราสุ่ยจิ้งฟาง 1916คอลเลกชันก็เป็นสุราดีที่หายาก ของขวัญที่ดีที่สุด จินขุยตาถึงมาก เลือกสุราที่ดีหมดเลย

“ได้ ฉันเปิดให้คุณ” ขณะที่เฉินห้าวเปิดขวดก็พบว่าไม่มีแก้ว ไม่สามารถให้จินขุยเป่าสุราขาว เขาจึงตะโกนขึ้น “เฉารุ่ย เอาแก้วสุรามาหน่อย!”

“โอเค มาแล้วค่ะ!”

มีเสียงอันไพเราะของเฉารุ่ยดังขึ้นด้านออก พวกเขาใกล้กัน แค่ตะโกนก็ได้ยิน

เฉารุ่ยนำแก้วขาสูงมาจากประตูถัดไป ใช้ถาดถือมันมา เธอสวมชุดทำงาน มันพนักงานเสิร์ฟคนสวยจริงๆ

“โว้ว? เลขาของนายไม่เลวเลยนะ!” จินขุยมองเฉารุ่ยตาเป็นประกาย ด้วยธรรมชาติของผู้ชาย ดวงตากำลังมองตามอำเภอใจ

เฉินห้าวเหลือบมองเขา เฉารุ่ยสวยเขารู้ ไม่ต้องให้จินขุยมาเตือน

จินขุยก็รู้ว่าตัวเองเสียมารยาทแล้ว ก็ไอแห้งหนึ่งที โฟกัสไปที่สุรา

เฉินห้าวเปิดสุราเหมาไถ 80 แล้ว เมื่อปิดก็ได้กลิ่นหอมพิเศษของสุราทันที นั่นคือกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของสุราเหมาไถ จินขุยเมื่อได้กลิ่นก็หรี่ตาอย่างเพลิดเพลินมาก น้ำลายเกือบไหลออกมา

ในใจเขายังคงคิด เฉินห้าวคนนี้เกรงว่าไม่ใช่ลูกคนไม่เอาไหน สุราเหมาไถ 80 ราคาหมื่นกว่าขวดนี้บอกว่าจะเปิดก็เปิด ทำแบบนี้ธุรกิจต้องขาดทุนตายแน่ นี่ต้องซื้อสุราชั้นดีหลายสิบหลายร้อยขวดถึงจะราคาเท่าสุราเหมาไถ 80 ขวดนี้

แต่เขาไม่รู้ว่าเฉินห้าวมีappเงินอุดหนุนหมื่นล้านเป็นตัวสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง สินค้าจะราคาสูงแค่ไหน แต่มันจะไม่มากกว่า 99 ในappเงินอุดหนุน อย่าว่าแต่สุราเหมาหนึ่งขวด เปิดสุราเหมาไถหนึ่งลังทั้งหมด ในใจเฉินห้าวก็ไม่หวั่นไหวเลยสักนิด

เฉารุ่ยเทสุราในแก้วสุราขนาดเล็กให้ทั้งคู่ สุราถูกเทออกมาจากขวดที่ละเอียดอ่อน เติมเต็มแก้วสุราสองแก้วนี้ เพราะได้ยินว่าเป็นการชิมสุรา เฉารุ่ยผู้ขยันและประหยัดก็ไม่ทำเปลืองสุราจนเกินไป อาจจะแค่หนึ่งหรือสองในสุรา

จินขุยหยิบแก้วสุราขึ้นมา ดมก่อน กลิ่นเอกลักษณ์ของสุราเหมาไถบริสุทธิ์อย่างยิ่ง จากนั้นเขาก็จิบคำเล็ก ทันใดนั้นสุราของเหลวใสก็เข้าไปในปาก กลิ่นหอมเข้มข้นนั้นกระตุ้นต่อมรับรสทั้งลิ้น เกิดผลลัพธ์เหมือนระเบิด

“สุราดีอ่า สุราดี!”

จินขุยเลียปากไม่กี่ที สุรานี้จิบเล็กๆ ให้เขาพิชิต ถึงแม้เขายังไม่เคยดื่มสุราเหมาไถ 80 จริงๆ มาก่อน แต่กลิ่นสุรานี้แรงกว่าสุราเหมาไถ 50 ไม่น้อย 80 ของแท้ไม่ได้หนีไปไหน

เนื่องจากเป็นของแท้ ถ้าอย่างนั้นสุรานี้ก็คือหยดน้ำกลายเป็นทองคำ จินขุยเสียดายสุราในแก้ว ดื่มมันรวดเดียว แทบจะแลบลิ้นออกมาเลีย

ดื่มสุราจนหมดแล้ว จินขุยก็ยังไม่พอ มองไปที่สุราขวดนั้นที่เปิดแล้วในมือเฉารุ่ย