บทที่ 282 ห้องเล็กเก่าๆ

รอจนทุกคนทยอยออกไป เหล้าที่เปิดขวดแล้วก็ทยอยส่งออกไป สำเร็จเป้าหมายอย่างสมบูรณ์

โจวซีถงยื่นหน้าไปพูดข้างเฉินห้าวอย่างดีใจว่า “คุณเก่งมากเลย ฉันคิดวิธีโฆษณาแบบนี้ไม่ออกเลย”

“นั่นสิ ไม่เก่งจะเป็นผู้ชายของคุณได้หรือไง?”

เฉินห้าวเอาเหล้าที่เหลือในขนาดเทลงแก้ว และกระดกหมดแก้วหลังชนแก้วกับโจวซีถงเสร็จ ถือว่าเสร็จสิ้นกิจกรรมการร้องเพลงในวันนี้

“เมียจ๋า...”เฉินห้าวเรียกเธอเสียงหวานปนเมานิดๆ

“อะไรหรือ?”

“สามีคุณมีอย่างอื่นที่เก่งมากกว่า เราไปหาโรงแรมทดลองกันหน่อยไหม”

โจวซีถงยิ้มบาง ไม่ได้พูดอะไร แต่หยิบกระเป๋าของทั้งคู่ พลางลุกขึ้นมา เป็นการใช้ร่างกายแสดงออกว่าเธอสนับสนุนข้อเสนอในครั้งนี้

ก็จริงนะ เล่นข้างนอกมาทั้งวันแล้วก็เหนื่อยแล้วล่ะ ควรหาที่พักผ่อนได้แล้ว แน่นอนว่า ถ้าเป็นห้องเก็บเสียงได้ถึงจะดี

ตอนเฉินห้าวกับโจวซีถงเดินออกจากKTV เถ้าแก่KTVคอยยืนส่งจากด้านหลังเสมอ พอรู้ว่าทั้งคู่จะไปหาโรงแรมพัก เลยอาสาขับรถให้ เพื่อส่งพวกเขาไปJinjiang INNซึ่งเป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในอำเภอลี่ทงของพวกเขา

“โรงแรมที่ดีที่สุดคือJinjiang INN?” เฉินห้าวค่อนข้างแปลกใจ

ใช่ ในเมืองไป๋เหอ โรงแรมแบบJinjiang INNนี่ ไม่อยู่ในขอบเขตการตัดสินใจของทั้งคู่เลย ก็แค่อยู่ได้ แต่ไม่ได้สุขสบายอะไรมากมาย

เถ้าแก่KTVอธิบายว่า “ช่วยไม่ได้ครับ อำเภอเราแค่นี้ ไม่มีความสามารถในการใช้จ่ายหรูหรามาก โรงแรมใหญ่มาเปิดไม่ได้ ที่นี่เป็นโรงแรมที่สะอาดที่สุดแล้ว”

“ก็ได้ งั้นก็ไปJinjiang INN" เฉินห้าวเห็นด้วยในที่สุด

ดังนั้นเถ้าแก่เลยขับรถพาพวกเขาไปส่งที่โรงแรม และยังวิ่งไปติดต่อฟรอนท์เปิดห้องเตียงใหญ่หรูหราที่สุดแทนพวกเขาให้ด้วย ราคาคืนละ378หยวน

“โอเค เถ้าแก่คุณกลับไปเถอะ วันนี้ขอบคุณมากครับ” เฉินห้าวพูดอย่างเกรงใจ

“ไม่เป็นไรครับ หากคุณต้องการอะไรโทรหาผมได้เลยนะครับ” เถ้าแก่KTVพูดจบ ก็โค้งคำนับก่อนจากไป

เฉินห้าวกับโจวซีถงเข้าไปลงทะเบียนตัวตนตามลำดับ และหยิบการ์ดห้องขึ้นชั้นบนไป เบอร์ห้องคือ 309

พอเข้าไป เฉินห้าวก็ไม่พอใจห้องพักละ

ห้องนี้ดูเก่าไปหน่อย รู้สึกเป็นการตกแต่งเมื่อสิบกว่าปีก่อน ผ้าปูที่นอนสีขาวบนเตียงไม่รู้ซักมากี่รอบแล้ว ออกเหลืองแล้ว ถ้วยชาเครื่องต้มน้ำร้อนที่วางบนโต๊ะน้ำชาก็มีคราบน้ำเกาะ ดูแล้วไม่ดีเลย

“เปลี่ยนโรงแรมเถอะ” เฉินห้าวเสนอ

“คุณไม่ได้ยินเถ้าแก่คนนั้นบอกหรือ นี่เป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในอำเภอแล้ว” โจวซีถงยิ้มปลอบ “ไม่เป็นไรหรอก นอนคืนเดียว พรุ่งนี้พวกเราก็กลับเมืองไป๋เหอแล้ว”

“ก็ได้” เฉินห้าวพยักหน้า “แต่ผมตัดสินใจแล้ว จะลงทุนอำเภอลี่ทง คงต้องสร้างโรงแรมขึ้นที่หนึ่ง ไม่งั้นต่อไปมาแล้วไม่มีที่อยู่”