บทที่ 305 ฝึกฝนท่ากวาง

เมื่อโจวซีถงได้ยินเสียงของเฉินห้าว ก็มองไปที่หน้าจอและเห็นตู้นิรภัยขนาดเล็ก

“ไม่เลวนี่ ดูคุณภาพสูงมาก” โจวซีถงแสดงความคิดเห็น

“รหัสผ่านคือ สามหนึ่งหนึ่งสองหนึ่งห้า แล้วฉันจะให้กุญแจคุณภายหลัง จากนี้ไป นี่จะเป็นห้องสมบัติเล็ก ๆ ของตระกูลเรา คุณมีสินสอดทองหมั้นอะไร ก็สามารถนำมาวางล่วงหน้าได้”

เฉินห้าวยังพูดหยอกล้อ

“รอจนกว่าเราแต่งงานค่อยพูดเรื่องสินสอดทองหมั้นเถอะ” โจวซีถงพูดอีกครั้ง “คุณไม่กลัวว่าฉันจะขโมยข้าวของดี ๆ ของคุณไปหมดเหรอ?”

เธอพูดล้อเล่นอย่างแน่นอน แล้วเฉินห้าวก็พูดในทันทีว่า “ไม่เป็นไร คุณขโมยตู้นิรภัยของผม ผมก็ขโมยหัวใจของคุณ พวกเราเสมอกันแล้ว”

“ดูเหมือนว่าฉันยังเสียเปรียบนะ!” โจวซีถงยิ้มน้อย ๆ

ทั้งสองพูดคำพูดเลี่ยน ๆ บอกรักกันในวิดีโอครู่หนึ่ง จากนั้นโจวซีถงก็หาวออกมาหนึ่งครั้ง

เฉินห้าวรู้ว่าเธอเหนื่อยเกินไป เมื่อคืนหญิงสาวเหน็ดเหนื่อยถึงเช้าตรู่ และก็ยุ่งทั้งวันในวันนี้ เขาจึงพูดด้วยความรักว่า “คุณเข้านอนเร็วหน่อยเถอะ ราตรีสวัสดิ์นะ”

“อืม เจอกันพรุ่งนี้นะ!” โจวซีถงยิ้มน้อย ๆ แล้ววางสายวิดีโอ

เฉินห้าวจึงนอนลงบนเตียงในทันที และค่อยๆ เข้าสู่ภวังค์ฝัน

……

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินห้าวตื่นตั้งแต่ห้านาฬิกาสามสิบนาที ท้องฟ้ายังคงมืดอยู่ เขาผลักเปิดหน้าต่างออก และลมเย็น ๆ ก็พัดเข้ามา

ตอนนี้ฤดูหนาวเหมายันก็ผ่านไปแล้ว เป็นฤดูหนาวอันแท้จริง อากาศหนาวเย็นยะเยือกในยามเช้า เฉินห้าวในชุดนอนก็รู้สึกหนาวเล็กน้อย

แต่ผู้ฝึกวิทยายุทธจะมุ่งมั่นกับการฝึกฝนในฤดูหนาวที่หนาวที่สุดของปี เฉินห้าวเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดกีฬา แล้วลุกขึ้นไปฝึกฝนตนเองที่ลานบ้าน

เมื่อเฉินห้าวอยู่ที่แผนที่สวนสาธารณะ ตั้งใจให้เซี่ยจิ้งจัดเตรียมสนามเด็กเล่นขนาดเล็ก ด้านในนั้นมีเครื่องออกกำลังกายหลากหลายสำหรับอำนวยความสะดวกในการออกกำลังกาย

เฉินห้าวก็ใช้เครื่องออกกำลังกายเหล่านี้ในการวอร์มร่างกายก่อน หลังจากนั้นไม่กี่นาที ความเย็นในกายค่อยสลายไปจนหมด และมีเหงื่อซึมออกเล็กน้อย

หลังจากการวอร์มร่างกายแล้ว เฉินห้าวเริ่มแสดงท่าทางแปลก ๆ ราวกับนกกางปีกบินไปบนท้องฟ้า

ทันใดนั้น เฉินห้าวยืนด้วยเท้าเดียว และกระโดดขึ้น แต่กระโดดขึ้นสูงหนึ่งเมตรกว่าแล้ว ก็ตกลงมา ซึ่งค่อนข้างจะสูงกว่าคนทั่วไป

“ล้มเหลวแล้วเหรอ?”

เฉินห้าวขมวดคิ้วมุ่น

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาฝึกฝนท่านกของวิชาท่าห้าสัตว์ และยังไม่สำเร็จอย่างชัดเจน

ตามบันทึกในตำราโบราณที่ลุงหูให้มา ท่านกนี้เป็นกังฟูที่เคลื่อนไหวหลบหลีกแล้วค่อยโจมตีศัตรู ร่างกายของผู้ฝึกฝนจะเบาและเคลื่อนบนหลังคากำแพงได้ คล้ายกับวิชาตัวเบาในนิยายกำลังภายใน เมื่อฝึกฝนสำเร็จแล้วร่างกายก็จะเบาและรวดเร็วราวกับนกนางแอ่นบิน