บทที่ 32 ชายขี้เหร่ก่อกวนความสุข

บทที่ 32 ชายขี้เหร่ก่อกวนความสุข

“สาวสวยทั้งสอง ผมมาช้าไปหน่อย” เฉินห้าวเดินเข้าไปพูดกับสาวสวยทั้งสองด้วยรอยยิ้ม

“คุณคือเฉินห้าวเหรอคะ? ยินดีที่ได้รู้จัก!”

หญิงสาวผมหยิกยื่นมือออกมา ฟังจากเสียงก็รู้ว่าเธอคือพี่เจินที่อยู่ในโทรศัพท์

เฉินห้าวสังเกตว่ามีรอยหางปลาอยู่ที่หางตาของเธอ กะดูว่าน่าจะอยู่ในวัยสี่สิบ แต่เธอดูแลตัวเองได้ดูเด็กเหมือนราวๆ สามสิบปีเท่านั้น ยังคงอ่อนช้อยมีเสน่ห์คล้ายพี่สาวคนสวยที่อยู่ข้างบ้าน ตุ้มหูแฟชั่นขนาดใหญ่คู่หนึ่งที่สวมใส่อยู่บนหูกำลังเป็นที่นิยมมาก

“คุณไม่ได้มาช้าหรอก เราไม่ได้นัดเวลากันนี่คะ”

คนที่พูดคือโจวซีถง วันนี้เธอทาลิปกลอสคริสตัล ริมฝีปากสีแดงของเธอแวววาวสดใสราวกับเกล็ดน้ำแข็ง เห็นแล้วอยากอยู่ใกล้ คนสวยเช่นนี้มีพลังดึงดูดผู้ชายอย่างร้ายแรง

“วันนี้คุณสวยมาก” เฉินห้าวชื่นชมด้วยใจจริง

“ขอบคุณค่ะ จะดื่มอะไรก็สั่งได้เลยนะคะ”

ดูเผินๆ โจวซีถงไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ความสวยและฐานะทางสังคมของเธอทำให้เธอได้ยินคำพูดในลักษณะเช่นนี้บ่อยจนเกินไปแล้ว แต่คำพูดของเฉินห้าวก็ยังทำให้เธอค่อนข้างหวั่นไหวอยู่ภายในใจ

ผู้ชายคนนี้ลึกลับเกินไป ราวกับว่าเมื่อคุณต้องการสิ่งใดเขาจะมีสิ่งนั้น ดังนั้นเฉินห้าวจึงมีอิทธิพลสำคัญในหัวใจของโจวซีถง

พี่เจินเห็นท่าทีที่โจวซีถงและเฉินห้าวมองซึ่งกันและกันก็ยิ้มอย่างรู้ทันพลางถามว่า “คุณเฉิน ดื่มเหล้าอะไรดีคะ?”

สายตาของเฉินห้าวเลื่อนไปที่พี่เจินพลางกล่าวว่า “ผมขับรถมา ไม่ดื่มดีกว่า ขอเป็นน้ำผลไม้แล้วกันครับ”

พี่เจินรินน้ำส้มคั้นสดให้เฉินห้าวหนึ่งแก้วก่อนจะเริ่มคุยธุระ

เฉินห้าวหยิบสุราอู่เหลียงเย่ที่ระลึกปริมาณขวดครึ่งออกมาวางไว้บนเคาน์เตอร์บาร์ ที่บอกว่าขวดครึ่งก็เพราะว่ามีเปิดไว้แล้วครึ่งขวดเพื่อนำมาใช้เป็นยาฆ่าเชื้อในการทำความสะอาดแผลให้กับเฉารุ่ย

แต่พี่เจินเป็นคนชอบเหล้า เหล้าดีซึ่งมีมูลค่าสะสมมากแบบนี้ ต่อให้มีเพียงขวดเปล่า เธอก็จะเก็บสะสมมันไว้

พี่เจินเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องเหล้า เธอพลิกดูขวดเหล้าก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่ของปลอม แล้วที่เป็นครึ่งขวดก็ยังมีเหล้าเหลืออยู่ เธอเปิดฝารินออกมาเล็กน้อย จิบคำหนึ่งเริ่มชิมรสชาติเหล้า

เธอหลับตาชิมรสชาติ หลังจากสุราที่เข้มข้นเข้าสู่ลำคอได้ไม่นาน เธอก็พยักหน้าชมว่า “เป็นเหล้าที่ดีจริงๆ มีอายุ กลิ่นหอม ฉันเอาทั้งหมดขวดครึ่งเลย รวมทั้งหมดเท่าไรคะ?”

“เนื่องจากคุณเป็นเพื่อนกับโจวซีถง จึงจะขายราคาเดิมคือ 70 หยวนให้คุณ ที่มีอยู่ครึ่งขวดไม่คิดเงิน” เฉินห้าวพูดอย่างใจกว้าง

“ตกลง ประธานเฉินเป็นคนตรงไปตรงมาดี ฉันตกลงซื้อ”

ต่อมาพี่เจินก็โอนเงินเจ็ดแสนให้เฉินห้าวตรงนั้นเพื่อซื้อเหล้าขวดนี้ทันที

“ถ้ามีเหล้าดีแบบนี้อีกก็โทรหาฉันได้เลยนะคะ ฉันจะรับไว้ทั้งหมด” พี่เจินกล่าว

“ตกลง”

เฉินห้าวพยักหน้ารับ