บทที่ 320 เป็นโจรได้ยังไง

แต่ยังไงก็ตาม เฉินห้าวกลับประเมินโจรคนนี้ต่ำเกินไป ในตอนที่หลับตา โจรกลับผลิกตัวรวดเร็วปานลม มันถอยไปด้านหลัง หลบหลีกหมัดของเฉินห้าว

“อืม?”

เฉินห้าวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาไม่เชื่อว่าเขาจะทำอะไรกับโจรที่ตาบอดชั่วคราวนี่ไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงไล่ตามมันไป

ผลปรากฎว่า โจรคนนี้เคลื่อนไหวไปมาราวลม แวบวาบอยู่ในห้องทำงาน มีกลิ่นอายเหมือนกับในนิยายวิทยายุทธ บนเตียง เก้าอี้ หรือแม้แต่บนขวดเหล้าพวกนั้น ราวกับแมลงปอที่เหยียบผิวน้ำ เขายืมแรงถีบตัวออก ความเร็วของเขาเร็วกว่าเฉินห้าวที่มีการมองเห็นเป็นปกติซะอีก เฉินห้าวโจมตีเขาไม่โดนเลยแม้แต่ครั้งเดียว ไม่โดนแม้แต่ปลายมุมเสื้อของเขา

นี่มันเหมือนกับนักรบเกราะเนื้อพลังเลือดสูงกำลังไล่ล่านักฆ่าที่ว่องไว เป็นเพราะความต่างของความเร็วนั้นมากเกินไป จะไล่ล่าก็ไล่ไม่ทัน แล้วก็ไม่มีทางสร้างความเสียหายใดๆให้เขาได้ด้วย

“คุณเป็นใครกันแน่? มีวิทยายุทธขนาดนี้ ทำไมคุณถึงมาขโมยเหล้าของผม” เฉินห้าวถาม

แต่ยังไงก็ตาม ชายชุดดำไม่หยุดเท้า ไม่ตอบคำถามใดๆ เขาทำแค่ฟังเสียงแล้ววิเคราะห์เพื่อหลบหลีกการโจมตี ผ่านไปหนึ่งนาที เฉินห้าวแตะไม่โดนเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียวในห้องนอน

หนึ่งนาทีหลังจากนั้น ชายชุดดำลืมตาและปรับดวงตาให้เข้ากับแสง เฉินห้าวเห็นเพียงดวงตาสีดำสนิทราวกับน้ำหมึกของเขาเท่านั้น ช่างเป็นดวงตาที่ชาญฉลาด

ในตอนนั้นเองชายชุดดำฟื้นพลังการต่อสู้ของเขา แล้วแส้เส้นยาวก็ออกมาจากมือของเขา ก่อนจะฟาดไปยังเฉินห้าว

ความรู้สึกตัวของเฉินห้าวดีเยี่ยม เขาคว้าผ้าม่านที่อยู่ด้านข้างเอาไว้ แล้วสร้างมันให้เป็นแส้เส้นยาวพิเศษเส้นหนึ่งเพื่อมัดติดกับแส้ของอีกฝ่าย

ดังที่กล่าวไว้ว่ายาวขึ้นหนึ่งนิ้วก็แข็งแกร่งขึ้นอีกหนึ่งขั้น ความยาวของแส้ยาว ทำให้มันกลายเป็นอาวุธที่ยอดเยี่ยม แต่ เพราะแส้ยาวนี้เป็นอาวุธที่อ่อนตัว จึงมีจุดอ่อนถึงตายได้ ก็กลัวความอ่อนตัวได้เหมือนกัน หากเป็นอาวุธแข็งแบบดั้งเดิม ก็สามารถใช้การพัน การล้อม หรือการม้วนมาต่อกรได้ แต่ผ้าม่านที่เป็น “อาวุธอ่อน” เหมือนกัน จุดรับแรงจึงไม่สม่ำเสมอ ทำให้พลังของทั้งคู่ลดลงในทันที สุดท้ายจึงสูญเสียความเฉื่อยไป และกลายเป็นของอ่อนนุ่มธรรมดาไป

การต่อสู้กันคราวนี้ ทำให้แส้ยาวไม่มีผลอะไรก็ถูกตีกลับไป

เฉินห้าวค้นพบจุดอ่อนของคู่ต่อสู้และรู้สึกประหลาดใจมาก เขาใช้ผ้าม่านและขวดเหล้าที่อยู่ด้านข้างเป็นอาวุธในการขัดขวางและเขวี้ยงปา เพื่อบีบช่องว่างการเคลื่อนไหวของชายชุดดำ และบีบเขาให้เข้าไปยังมุมห้องมุมหนึ่ง

ในเวลานี้ ชายชุดดำจู่ๆก็กระโดดขึ้นสูง แล้วไปเหยียบอยู่บนตู้เสื้อผ้า ก่อนจะเหยียบกำแพงสองครั้ง จากนั้นจึงใช้แรงเหยียบเพดานอย่างแรง ข้ามผ่านหัวของเฉินห้าวไป

นี่คือการบินข้ามกำแพงที่แท้จริง ซึ่งนี่ก็เกินความคาดหมายของเฉินห้าวอีกครั้ง โจรชุดดำคนนี้มีความยืดหยุ่นมากกว่านักกายกรรม แล้วยังลื่นไถลจับยากกว่าปลาไหลเสียอีก

ชายชุดดำตรงไปที่ประตูแล้วออกไป เขาวางแผนที่จะหลบหนีเอาไว้อยู่แล้ว เพราะถึงแม้เขาจะมีความได้เปรียบด้านความเร็ว แต่เขารู้ว่าถ้าเขาเผชิญหน้ากันโดยตรง เขาเองก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินห้าว