บทที่ 324 ลูกน้องคนใหม่

เฉินห้าวกำลังเรียกไล่อู่ แต่ไม่คิดเลยว่าหนุ่มผมสั้นที่โง่เง่าคนนั้น ก็ออกหน้าแทนหัวหน้าตัวเองไปมั่วอีกแล้ว “กล้าเรียกชื่อเฮียอู่ของพวกเราเฉยๆ หา.....”

คำพูดด้านหลังของชายหนุ่มยังไม่ทันออกจากปาก ก็ถูกไล่อู่ตบปากไปทีหนึ่ง “ไอ่โง่ มึงแม่งอย่าโง่แล้ว คืนนั้นที่ถูกตีแกไม่อยู่ใช่มั้ย?”

แววตาของหนุ่มผมสั้นไม่ค่อยดีนัก มองดูอย่างละเอียด ก็เกือบจะฉี่ราด เข็มขัดที่เฉินห้าวฟาดในคืนนั้นทำเอาเขาปวดขาไปสองวัน ตอนนี้ยังไม่หายเลย จะกล้าพูดอีกได้ยังไงกัน

ไล่อู่รีบวิ่งยิงๆเข้าไปประจบ “เถ้าแก่เฉินครับ ไม่คิดเลยว่าจะเจอกันอีกแล้ว รถคันนี้ของคุณนี่ยิ่งสุดยอดกว่าเดิมอีกครับ!”

เขานึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้ลูกน้องตัวเองเหมือนจะเสียมารยาทกับคนขับสาวสวยของเฉินห้าว จึงรีบขอโทษ “เถ้าแก่เฉินครับ ขอโทษด้วยครับ ลูกน้องของผมมันโง่เกินไป คุณอย่าได้ถือสาเลยนะครับ ถ้าหากว่าจะลงโทษก็ลงโทษผมคนเดียวเถอะครับ!”

เฉินห้าวแปลกใจนิดหน่อย ไม่คิดเลยว่าไล่อู่นี่จะความภักดีอยู่ ถึงได้กล้าแบกรับเรื่องแทนลูกน้อง ถึงแม้ว่าธุรกิจก่อนหน้านี้ที่พวกเขาทำนั้นไร้ยางอาย แต่ว่าจุดนี้ก็ต้องชื่นชม

ในเวลานี้ไฟเขียวสว่างขึ้น รถรอบข้างต่างก็เริ่มขยับ แต่โรลส์-รอยซ์กับรถตู้สองคันจอดขวางอยู่ที่ปากทาง ปิดทางถนนไปเส้นหนึ่ง

“ไปด้านข้างค่อยคุยกัน อย่าขวางทางแล้ว”

เฉินห้าวโบกมือ จากนั้นก็ให้เซี่ยจิ้งจอดรถเข้าชิดทางเดินเท้า

ไล่อู่รีบให้พวกลูกน้องขับรถตามไป เขาไม่ได้ขึ้นรถ แต่วิ่งยองๆตามหลังรถโรลส์-รอยซ์ไป

ไล่อู่ตื่นเต้นมาก เฉินห้าวยอมจอดรถคุยกับเขา รู้สึกได้ถึงความเป็นเกียรติมาก

“เถ้าแก่เฉินครับ คุณมีอะไรจะรับสั่งครับ?” ไล่อู่รอรถจอดสนิท ก็ถามอย่างระมัดระวัง

“ตอนนี้พวกนายกำลังทำอะไร?” เฉินห้าวถามเขาก่อน

“นี่ก็เชื่อฟังคำพูดของคุณ เลิกจ้างสาวๆพวกนั้น ตอนนี้ไม่มีให้ทำมาหากิน จึงได้ช่วยคนอื่นขนย้ายบ้านชั่วคราว เพื่อหาเงินใช้จ่ายครับ” ไล่อู่พูด

เฉินห้าวมองดูของมากมายในรถตู้ รู้สึกว่าเขานั้นไม่ได้กำลังโกหกตัวเอง งั้นก็ถือว่ายังเชื่อฟัง เปลี่ยนความคิดการมองเจ้าหัวหน้านักเลงนี่

อยู่ๆเฉินห้าวก็นึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง ตอนนี้ไล่อู่ก็ถือว่าปรับปรุงแก้ไขตัวเองเป็นคนดี แต่ยังไงซะก็เป็นตัวเขาเองที่ไปจบช่องทางทำมาหากินของเขา ถ้าหากไม่มีกิจการที่ดี สุดท้ายอาจถูกบังคับด้วยการเงินและอาจกลับไปทำธุรกิจเดิมอีก มันก็ขัดกับความตั้งใจเดิมของตัวเอง

อยากจะช่วยดึงรั้งนักเลงคนหนึ่งกลับมา จะต้องให้เขามีงานดีๆทำ ถึงจะสามารถกำจัดชีวิตเดิมได้อย่างหมดสิ้น

ขณะเดียวกันเฉินห้าวก็อยากจะมาพัฒนาที่อำเภอลี่ทง ก็ต้องการกำลังคน ไล่อู่คนนี้บุคลิกลักษณะนิสัยยังโอเค พอจะเก็บไว้พิจารณาได้หน่อย

คิดมาถึงนี่ เฉินห้าวถามเขา “ลูกน้องนายมีทั้งหมดกี่คน?”

“วันนั้นที่ถูกคุณสั่งสอนไปทีก็หนีไปหลายคน ตอนนี้เหลือเพียงพี่น้องเชื่อใจได้ 11 คน และนอกนั้นก็มีอีกประมาณ 20 คน ที่ไม่ได้วางใจตามผม ตอนดื่มเหล้าด้วยกันยังโอเค แต่ถ้าเจอเรื่องใหญ่ก็คงจะหนีหมดเหมือนกันครับ”

ได้ยินที่ไล่อู่บอก เฉินห้าวก็พอคำนวณได้แล้ว และพูดว่า “ตัวนายเองมีคิดทางอะไรดีมั้ย? ต่อไป ก็กะว่าจะช่วยคนอื่นขนของ?”

“ใครยินยอมอยากจะขนกันละครับ ได้เงินก็ไม่เท่าไหร่ แต่ก็เพราะถูกบีบบังคับไม่มีทางเลือก แต่ว่าที่เล็กๆนี่หางานดีๆทำไม่ง่ายเลย” ไล่อู่พูดแสดงออกอย่างสับสน ตอนนี้เขาคิดหางานที่ดีไม่ออกเลย