บทที่ 344 ทำตามแบบอย่างสามวีรบุรุษสาบานในสวนท้อ

แม้ว่าเฉินห้าวไม่หวาดกลัวการข่มขู่ของก่วนซง แต่เนื่องจากอยู่ในถิ่นของคนอื่น ยังต้องเฝ้าระวังขึ้นมา

เขาโทรศัพท์ไปหาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่หามาจากในแอพเงินอุดหนุนหมื่นล้านล่วงหน้า และถามว่าพวกเขามาถึงที่หรือยัง

“มาถึงแล้วครับ พวกเราอยู่นอกโรงแรม แต่หน้าประตูโรงแรมก็มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ถ้าหากฝืนบุกรุกเข้าไป จะเกิดความขัดแย้ง” หัวหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบอก

“ตอนนี้ไม่ต้องเข้ามา พวกนายเฝ้าอยู่ที่ข้างนอกก็พอแล้ว”

คราวนี้เฉินห้าวก็รู้สึกโล่งใจ มีพวกเก่งกาจอยู่ข้างนอกโรงแรม โจวซีถงก็หาพนักงานที่ใกล้เคียงไว้บ้าง น่าจะไม่มีปัญหาใหญ่อะไรแล้ว

ดังนั้น ทั้งสองคนก็จิบไวน์พูดคุยกันอย่างผ่อนคลาย

“ประธานโจวกับประธานเฉิน อยู่ที่นี่ดูมีราศีสง่ามากนะ!”

ตามมาด้วยเสียงหัวเราะที่เบิกบานอย่างฉับพลัน ชุยหย่องปิงประธานของหอการค้ามณฑลเข้ามา

โจวซีถงและเฉินห้าวมีความประทับใจที่ไม่เลวต่อประธานท่านนี้ ดังนั้นจึงยิ้มต้อนรับ ทั้งสามคนชนแก้วกัน และต่างคนต่างดื่มเครื่องดื่ม

ถ้อยคำสุภาพไม่กี่คำ สายตาของชุยหย่องปิงดูเหมือนจะสื่ออะไรบางอย่าง เมื่อเห็นว่าเขาทั้งสองคนดูเหมือนจะไม่เข้าใจ ก็แกล้งทำเป็นว่าเมาเหล้า และพูดด้วยรอยยิ้มว่า“เมื่อคนแก่แล้ว เพิ่งดื่มไปไม่กี่แก้วร่างกายก็ตามไม่ทันแล้ว ดูเหมือนว่าผมจะต้องถอยออกไปก่อนแล้ว”

“จะต้องพักผ่อนอย่างเต็มที่ ต้องการให้ผมไปส่งคุณมั้ย?”เฉินห้าวถามอย่างสุภาพ

“ไม่ต้องๆ ผมมีลูกน้องติดตามอยู่”

ชุยหย่องปิงยิ้มแล้วโบกมือ ทันใดนั้นก็ก้าวเดินไปข้างหน้า แล้วพูดอย่างกะทันหันว่า“โธ่เอ๊ย วันนี้งานเลี้ยงค็อกเทลคนเยอะมากจริงๆ กลับไปก่อนก็จะดีกว่า ไม่แน่เดี๋ยวคนเยอะมากๆ แออัดจนขยับไม่ได้”

ชุยหย่องปิงก็ออกไปทันที คราวนี้โจวซีถงและเฉินห้าวตระหนักถึงคำใบ้ในคำพูดของเขา ให้พวกเขากลับไปก่อน ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเตรียมคนไว้มากมาย

“หรือว่าตระกูลก่วนตั้งใจจะใช้วิธีรุนแรงจริงเหรอ? แต่ว่าทำไม?”

เฉินห้าวค่อนข้างคิดไม่ออก ถ้าหากเป็นเพียงความแค้นของก่วนซง ก็ไม่ถึงขนาดต้องทำสงครามใหญ่ ที่สำคัญงานเลี้ยงค็อกเทลนี้ เตรียมไว้ก่อนที่เขาและก่วนซงจะพบปะกัน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเป้าหมายเดิมที่แน่นอนไม่ใช่เขา แต่เป็นโจวซีถง นี่เป็นแผนการที่พุ่งเป้าหมายมาที่โจวซีถง

จัดการโจวซีถงผู้หญิงที่อ่อนแอคนหนึ่ง ต้องเตรียมคนจำนวนมากมายด้วยเหรอ?

เฉินห้าวคิดไม่ออกเลยสักนิด

ตอนนี้สามารถกลับไปโดยที่ไม่สนใจอะไร แต่มีคำหนึ่งกล่าวไว้ว่าไม่กลัวโจรขโมยก็กลัวโจรจะคิดถึงตลอดเวลา วันนี้ไม่รู้เป้าหมายของตระกูลก่วน กลัวว่ายังจะมีวิธีการร้ายกาจตามทีหลัง

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เฉินห้าวก็พูด“ฉันคิดว่าสามารถรอดูก่อน ดูว่าพวกเขาจะมาไม้ไหน”