บทที่ 362 เปลี่ยนเป็นวิชาท่ากวาง

ภายในกลุ่มคน สายตาของหัวหน้าทีมยามคนนั้นที่มองไปยังเฉินห้าวนั้นลึกซึ้งและซับซ้อน เขาตกใจอย่างมาก ในใจคิดว่าเฉินห้าวนั้นเป็นบุคคลที่เก่งกาจจริงๆ ดูจากกระบวนท่าที่คล้ายกับเสือเมื่อกี้ ฝึกฝนจนสมบูรณ์แบบแล้ว ถ้าหากตัวเขาเองเข้าไปก็คงไม่มีดีอะไร

หวังเฉียงที่เป็นเพื่อนนักเรียนเก่าเองก็ตกใจไม่น้อย เหมือนกับว่าไม่รู้จักเพื่อนสนิทคนนี้แล้ว ตอนนั้นที่อยู่ในโรงเรียน เฉินห้าวธรรมดามาก พวกเขาใช้ชีวิตร่วมกันสี่ปี ก็ไม่เคยรู้ว่าเฉินห้าวเป็นศิลปะการต่อสู้ และมีเงินมากขนาดนี้ นี่มันเป็นคนจริงไม่เปิดเผยที่แท้จริงเลย

ไม่ว่ายังไง หวังเฉียงก็รู้สึกดีใจต่อเฉินห้าวเพื่อนสนิทของตัวเอง เฉินห้าวมีความสามารถขนาดนี้ อนาคตจะต้องประสบความสำเร็จ ไม่ใช่คนที่ไม่มีอนาคตแน่นอน

เฉินห้าวทำมือแสดงออกกับทุกคนว่าวุ่นวายแล้ว เพียงแค่ชนะครั้งเดียว ไม่จำเป็นจะต้องส่งเสียงประโคม

เฉินห้าวเดินเข้าไป บอดี้การ์ดวัยกลางคนตกใจจนสองมือกอดหัวป้องกันไว้ แต่เฉินห้าวกลับยื่นมือเข้าไปค้างไว้ในอากาศ ที่แท้ก็จะดึงเขาลุกขึ้นจากพื้น

นี่ก็เหมือนกับสนามกีฬา ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายต่างก็ช่วยเหลือกัน

บอดี้การ์ดวัยกลางคนนิ่งค้าง จากนั้นก็เผยรอยยิ้ม คู่ต่อสู้คนนี้ของตัวเองนั้นมีศีลธรรม เขาไม่ได้แพ้อย่างไม่ยุติธรรม ดังนั้นจึงตอบรับความหวังดีของเฉินห้าว และถูกเขาประคองลุกขึ้น

เฉินห้าวขอโทษตัวเขาที่ทำเขาบาดเจ็บ แล้วยื่นนามบัตรให้กับบอดี้การ์ด และแสดงออกว่าจะรับผิดชอบค่ารักษาทั้งหมดของเขา

“ขอบคุณครับคุณเฉิน!”

บอดี้การ์ดวัยกลางคนกลับไปที่ข้างตัวก่วนซงอย่างเงียบๆ

“ขยะ!”

แต่ก่วนซงกลับฟาดหน้าของบอดี้การ์ดวัยกลางคนไปทีหนึ่ง มีความโมโหในใจ บอดี้การ์ดที่จ้างมาอย่างแพงก็สู้เฉินห้าวไม่ได้ ทำให้เขาเสียหน้ามาก

วิดีโอการต่อสู้ที่ถ่ายไว้ก็ไม่สามารถโพสต์ออกไปอวดแล้ว แต่ว่าเขาพูดโม้ไว้ใน MicroBlog แล้ว ตอนนี้กลับเป็นวิดีโอที่ฝ่ายตัวเองถูกทำร้าย เขาก็ทำได้เพียงแค่ลบโพสต์

“นายไป นายชนะเขา ฉันให้รางวัลหนึ่งแสน!”

ก่วนซงให้เงินรางวัลอย่างสูง พูดกับบอดี้การ์ดที่ซูบผอมคนสุดท้าย

บอดี้การ์ดคนนี้เป็นชายหนุ่มที่ซูบผอม อายุประมาณสามสิบปี ได้ยินจำนวนเงินรางวัลมากขนาดนี้กลับไม่มีสีหน้าที่ดีใจ

เขาประลองกับบอดี้การ์ดวัยกลางคนที่แข็งแกร่งคนนั้นบ่อยครั้ง ทั้งสองนั้นฝีมือพอกัน เพื่อนร่วมงานยังแพ้ ตัวเขาขึ้นไปก็ไม่ได้ดีอะไรหรอก

แต่ว่าในตอนนี้ไม่อยากขึ้นไปก็ต้องขึ้น บอดี้การ์ดซูบผอมขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม กำสองหมัดแน่น และก้าวขาไม่หยุด และทำท่าทางเหมือนกับว่าใช้วิธีการแบบมวย

ใช่แล้ว บอดี้การ์ดซูบผอมคนนี้ไม่ใช่บุคคลที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ แต่เป็นคนที่ฝึกมวย ทุกอย่างล้วนต่อสู้ด้วยสถานการณ์จริง ไม่มีกระบวนท่าอะไรเป็นหลัก นั่นก็คือเป็นการโจมตีให้คู่ต่อสู้ล้มเป็นเป้าหมาย

เฉินห้าวเองก็ท่าทางเปลี่ยนไป ท่าทางที่น่ากลัวเมื่อกี้หายไปแล้ว เปลี่ยนเป็นท่าทางการระมัดระวังตัว

ใช่แล้ว เฉินห้าวออกจากวิชาท่าเสือเปลี่ยนเป็นวิชาท่ากวาง เขาจะฝึกฝนวิชาท่ากวางที่ปะทะกับคู่ต่อสู้แล้ว

วิชาท่ากวางเก่งการต่อสู้แบบกลุ่ม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต่อสู้เดี่ยวไม่ได้ การต่อสู้กลุ่มยังสู้ได้ ไม่มีหลักการที่ว่าจำนวนคนน้อยก็จะไม่เก่ง