บทที่ 373 ดูเร็วมียูเอฟโอ

จากนี้ก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด มีแค่เหยื่อล่อยังไม่พอ ปลาที่เจ้าเล่ห์กินเหยื่อเสร็จก็หนีแล้ว อย่างนั้นที่ทำมาก็เสียเปล่าหมด ดังนั้นเฉินห้าวจึงสั่งซื้อสินค้าในAPPต่อ

Shudika mini GPS เครื่องติดตามระบุตำแหน่ง ราคาขาย 3888 หยวน ราคาหลังใช้เงินอุดหนุน 49 หยวน

เครื่องติดตามแบบนี้ไม่เพียงจะสามารถบอกตำแหน่ง ยังสามารถบันทึกเสียง ไม่มีอะไรจะติเลย เฉินห้าวซื้อทีเดียว 20 ชิ้น เครื่องติดตามตัวอันนี้ขนาดเล็กเหมือนปุ่มแบตเตอรี่ ขนาดเล็กมาก สามารถใช้งานได้พอดี

เฉินห้าวเอาเครื่องติดตามตัวยัดเข้าไปในส่วนโค้งที่มีโครงเหล็ก ขยับสักหน่อย ถ้าไม่ค้นดีๆ ก็ดูไม่ออก

เฉินห้าวโหลดแอพที่ใช้ฟังเสียงในโทรศัพท์ ทำการทดสอบสักหน่อย เขาขยับเข้าใกล้แล้วก็พ่นลมเสียงเบาๆ สามารถได้ยินเสียงอย่างชัดเจน และจำนวนก้าวเดินที่เขาเดินในห้องน้ำก็มีแสดงให้เห็นในแอพ และมีความแม่นยำด้วย จึงใช้เจ้านี่แหละ

ดังนั้นเฉินห้าวจึงถือกระเป๋าดำใบใหญ่ออกจากห้องน้ำชาย นักศึกษาที่เดินผ่านหอพักต่างก็หันมองดู

“นักศึกษาคนนั้นหน่ะ รอเดี๋ยว ในกระเป๋ามีอะไร?”

ยามลาดตระเวนคนหนึ่งเห็นเฉินห้าวจึงบอกให้หยุดและตรวจสอบ เพราะว่าช่วงนี้กำลังตรวจสอบหาหัวขโมย เพราะฉะนั้นเมื่อเห็นคนน่าสงสัยจึงต้องตรวจสอบ

เฉินห้าวใจกระตุกในทันที ในกระเป๋าของเขาล้วนเป็นของใช้ของผู้หญิง ถ้าหากว่าเปิดให้ดูก็คงอธิบายไม่เข้าใจในทันที ดังนั้นเขาจึงชี้ไปที่ด้านบนแล้วพูดว่า “ดูสิ มียูเอฟโอ!”

“ที่ไหนมียูเอฟโอ?”

ยามตกใจ รีบเงยหน้าขึ้นดู กลับพบว่าด้านบนหัวของตัวเองคือเพดาน ไม่สามารถเห็นอะไรด้วยซ้ำ

เมื่อหันกลับมา ก็เหมือนกับว่ามีอะไรแวบผ่านไปตรงหน้า ส่วนเฉินห้าวก็หายไปโดยไร้เงา

ยามหมุนวนดูรอบๆ ก็ไม่เห็นเงาของเฉินห้าว จึงรู้สึกกลัวอย่างห้ามไม่ได้ คิดว่าตัวเองเจอผีแต่เช้า ตอนกลางคืนจึงจะกลับไปจุดธูปไหว้พระ

ส่วนตอนนี้เฉินห้าวก็ได้ใช้หลงเซียงหู่ปู้เพื่อหลบหนีออกมา ครั้งแรกที่รู้สึกว่าวิชาท่าห้าสัตว์มีประโยชน์ขนาดนี้ ถ้าหากว่าถูกจับได้ ไม่แน่อาจจะต้องเป็นแพะรับบาปแทนขโมยโรคจิตนั่น

เฉินห้าวกลับมาถึงด้านนอกของหอหญิง แล้วเอาของมากมายพวกนี้วางบนพื้น ให้จูหมิ่นเอาเข้าไปในหอพัก แล้วแขวนไว้ที่ระเบียงของชั้น 6-7

“ไม่ใช่มั้ง? นายซื้อมาเยอะขนาดนี้เชียว!”

จูหมิ่นรูดซิปกระเป๋าเดินทางออก ก็เห็นเสื้อมาหลากหลายสีสันมากมาย

แต่เมื่อเธอพลิกดูสักพักก็เห็นเข้ากับตัวหนึ่ง แล้วพูดอย่างตะลึงว่า “แม้แต่ยกทรงลิมิเตดของ Embry Form นายก็ซื้อมาได้หรอ ตัวละสองพันกว่าเลยนะ ฉันทำใจซื้อไม่ได้สักที!”

จูหมิ่นตกใจติดต่อกัน แต่ว่าเธอก็รู้สึกตัวได้ว่าเธอเสียมารยาทแล้ว จึงรูดซิปปิดแล้วพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ขอโทษด้วย ฉันจะไปแขวนเดี๋ยวนี้ละ”

เฉินห้าวยิ้มแล้วพูดว่า “เธอชอบก็เก็บไว้ ที่เหลืออยู่ก็พอใช้แล้ว”