บทที่ 387 เงินสดสี่ร้อยล้าน

ถึงแม้ว่าเฉินห้าวจะทำการชำระค่าสินค้าของบริษัทโจวซื่อภายใต้การเรียกร้องไปแล้ว แต่ว่าผู้ผลิตหรือพันธมิตรธุรกิจอื่นๆ เมื่อได้ยินข่าวนี้ ต่างก็กลัวว่าค่าสินค้าของบ้านตัวเองจะเกิดปัญหา ไม่ว่าจะเป็นรายการราคากี่ล้าน กี่แสน รวมทั้งแค่ราคากี่หมื่น ต่างก็โทรศัพท์เข้ามาขอให้จ่ายเงินทันที ไม่อย่างนั้นก็จะหยุดการให้บริการและให้สินค้า

ข่าวลือเท็จก่อนหน้านี้ ทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ร้ายแรง ก่อให้เกิดวิกฤตความเชื่อมั่นอย่างรุนแรง

ยิ่งยังมีผู้ผลิตที่อยู่ใกล้ๆคิดว่าโทรศัพท์ขอเงินนั้นเชื่อถือไม่ได้ จึงส่งคนมาที่ใต้อาคารโจวซื่อเพื่อทำการขอเงิน คล้ายกับซ้ำรอยเหตุการณ์ในตอนนั้นของ Le TV

เพียงแต่ว่าอีกที่นั้นติดเงินจริงๆ แต่บริษัทโจวซื่อนั้นถูกเข้าใจผิด

ภาพสถานการณ์ที่มาดักขอเงิน ถูกนักข่าวหลายที่ถ่ายและแชร์เข้าโลกออนไลน์ ทำให้เกิดการแสดงความคิดเห็นจากประชาชนหนักมากยิ่งขึ้น ทำให้เกิดสถานการณ์วงจรที่ร้ายแรงขึ้น

และการรวมตัวขอเงินขนาดใหญ่นี้ ทำให้บริษัทโจวซื่อที่เดิมทีเงินหมุนเวียนก็ไม่มากมายนั้นยิ่งลำบากมากขึ้น เดิมทีล้วนนัดกันเรียบร้อยแล้วว่าทำการโอนจ่ายเงินตามวันที่กำหนด พึ่งพากระแสเงินของบริษัทนั้นสามารถทำการจ่ายได้ แต่ตอนนี้ผู้ผลิตทั้งหมดต่างก็มาขอให้จ่ายเงินในทันที ทำให้ระบบวุ่นวาย บัญชีของบริษัทเอาเงินเยอะขนาดนี้ออกมาไม่ได้ในทันที ทำให้เกิดวิกฤติความเชื่อมั่นรุนแรงยิ่งขึ้น

หลายคนในบริษัทโจวซื่อต่างก็กังวลแล้ว เอกสารรายงานฉุกเฉินนำมาวางตรงหน้าของเฉินห้าวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆทีละใบ

เลขาซูลี่ก็ร้อนรนนิดหน่อย ถ้าหากไม่สามารถจัดการปัญหานี้อย่างรวดเร็วจะทำให้เกิดผลลัพธ์ที่รุนแรงดั่งสึนามิ รวมทั้งทำให้รากฐานของบริษัทไม่มั่นคง รวมทั้งเงินอุดหนุนสองพันล้านของพวกเขาก็ไม่พอ รวมทั้งสี่พันล้าน หกพันล้าน หรือแปดพันล้านก็อาจจะไม่พอใช้ ศัตรูก่วนอวิ๋นชางพึ่งพาการปล่อยข่าวลือ ใช้จำนวนราคาเพียงน้อยนิด เพื่อมาแลกเปลี่ยนการสูญเสียขอบริษัทอย่างมหาศาล

“อีกฝ่ายจะต้องมียอดฝีมือช่วยคิดวิธีแน่นอน การโจมตีทั้งหมดนี้เฉียบคมเกินไป ทั้งหมดล้วนถาโถมมาพร้อมกัน ท่านประธานป่วยหนัก ประธานก็ไม่อยู่ หลายแผนกทำการประสานงานกันไม่ได้”

เลขาซูลี่สีหน้าเคร่งเครียด เธอเองก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไงแล้ว

ก็จริงที่คำสั่งของเฉินห้าวก็ใช้ได้ดี แต่ยังไงซะเขาก็ไม่ได้รับตำแหน่งไหนในบริษัท เมื่อเกี่ยวข้องกับเอกสารที่ประธานจำเป็นต้องเซ็นชื่อ หรือจะใช้เงินจำนวนมาก ตามกฎของบริษัทก็ไม่สามารถดำเนินการได้แล้ว นอกเสียจากว่าโจวซีถงมาด้วยตัวเอง

“ไม่ก็ ฉันโทรหาประธาน?” ซูลี่พูดขอคำแนะนำ

เธออยากจะเรียกโจวซีถงกลับมา มารับมือกับสถานการณ์ที่ลำบากนี้ ก่อนหน้านี้เฉินห้าวห้ามเอาไว้ตลอด ไม่ให้ใครบอกข่าวกับโจวซีถง สิ่งนี้จะทำให้ความรู้สึกของเธอแย่มากขึ้น

“ไม่ต้อง ฉันจัดการเอง”

เฉินห้าวพูดเสียงต่ำ เขาไม่อยากทำให้โจวซีถงมีความกดดันมากขึ้น

สถานการณ์ตอนนี้รุนแรงมากกว่าที่คิดไว้มาก วิกฤตของการมาขอเงินในครั้งนี้ ถ้าหากไม่จัดการ คาดว่าอาจจะทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ต่อไป ถ้าราคาหุ้นตก ถึงตอนนั้นก็ไม่สามารถจะช่วยได้แล้ว

“ซูลี่ เธอรวบรวมผู้ผลิตที่มาขอเงินในครั้งนี้หน่อย ว่ารวมกันทั้งหมดแล้วเป็นจำนวนเงินเท่าไหร่” เฉินห้าวออกคำสั่ง

“ฉันรวบรวมออกมาแล้วค่ะ”

ไม่เสียแรงที่ซูลี่เป็นเลขาชั้นยอด ทำงานเสร็จไว้ล่วงหน้าแล้ว และเอาเอกสารฉบับหนึ่งวางไว้ตรงหน้าเฉินห้าว

เมื่อเฉินห้าวดูแล้วก็สบายใจไปเปลาะหนึ่ง ที่จริงแล้วรายการเงินพวกนี้รวมกันแล้วก็ไม่เท่าไหร่ ประมาณ 400 ล้านกว่า เฉินห้าวใช้เงินสำรองก็ไม่มีปัญหาอะไรเลยสักนิด

เพียงแต่ว่าแค่การชำระเงินค่าสินค้า ไม่สามารถจัดการปัญหาที่เป็นอยู่ได้ ทางที่ดีคือสามารถดึงความเชื่อใจของผู้ถือหุ้นกลับมาได้ถึงจะโอเค ให้พวกเขาเห็นว่าการเงินของบริษัทโจวซื่อนั้นไม่มีปัญหา