บทที่ 400 ตู้เซฟสามชั้นเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่ป้องกันการขโมย

เฉินห้าวกลับถึงห้องนอนของตัวเอง จัดการข้าวของเครื่องใช้ของตัวเอง จู่ๆก็อยากดูเอกสารฉบับหนึ่งในตู้เซฟสามชั้น ดังนั้นเขาจึงมาที่ตรงหน้าตู้เซฟโลหะเพื่อใส่รหัส เสียงดัง “แกร็ก” ปลดล็อกแล้ว เฉินห้าวใช้แรงดึงประตูออก

เฉินห้าวหาเอกสารฉบับนั้นเจอในชั้นวาง แล้วก็เปิดดูตรงหน้าตู้เซฟ เสร็จแล้วก็เก็บคืน ในตอนที่กำลังจะปิดประตู จู่ๆสายตาเหลือบไปก็เห็นว่ากล่องที่เขาวางไว้ตรงกลางตู้หายไปแล้ว

สิ่งนั้นซื้อมาจากแอพเงินอุดหนุนหมื่นล้าน เป็นกล่องสำหรับใส่นกหวีดที่ไม่รู้จุดประสงค์ กลับอยู่ดีก็หายไป และก็มีกระดาษข้อความหนึ่งวางไว้แทนที่ “นกหวีดฉันช่วยดูแลแทน ถ้าอยากได้คืน ให้โทรหาฉัน”

ตัวหนังสือใช้เครื่องปริ้นพิมพ์ออกมา ด้านล่างยังทิ้งเบอร์ไว้ให้ด้วย เขียนชื่อไว้ว่า “วีรสตรี”

“วีรสตรี?”

เฉินห้าวงุนงงมาก เขาไม่รู้วีรสตรีอะไรนี่ แล้วยังเป็นวีรสตรีที่ขโมยของงั้นหรอ?

ถึงแม้ไม่ได้เขียนชื่อจริง แต่เฉินห้าวก็เดาได้แล้วว่าเป็นใคร นั่นก็คือขโมยสาวที่เคยติดต่อกันสองครั้งเมื่อก่อนหน้านี้ ครั้งหนึ่งคือขโมยเหล้าของเขา อีกครั้งหนึ่งคือช่วยเขาและโจวซีถงออกจากโรงแรมข่ายหัว ถือได้ว่าเป็นทั้งเพื่อนและศัตรู

และตอนนี้ ขโมยสาวที่เรียกตัวเองว่าวีรสตรีมาขโมยของๆเขาอีกแล้ว แล้วยังเป็นนกหวีดที่มูลค่าสูงที่สุดด้วย

เฉินห้าวพลิกหาต่อไป ในตู้เซฟยังมีทองละเครื่องประดับอยู่ส่วนหนึ่ง แต่กลับไม่หายไปเลยสักนิด ขโมยสาวนี่ก็มีหลักการดี เอาไปแค่นกหวีดตัวนั้นเท่านั้น

ไม่พูดไม่ได้ว่า สายตาเธอแม่นมาก ทั้งตู้เซฟนี้ สิ่งนั้นเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เฉินห้าวให้ความสำคัญ สามารถเรียกได้ว่าไม่มีราคาเทียบได้

พวกเงินสดหรือทอง เฉินห้าวไม่ขาดแคลนเงิน หายไปก็แค่เล็กน้อย ส่วนพวกโฉนดบ้านหรือเอกสารต่างๆ หายไปก็สามารถไปแจ้งทำใหม่ได้ มีเพียงนกหวีดนี้เท่านั้นที่บังเอิญซื้อมาจากในแอพเงินอุดหนุนหมื่นล้าน จะต้องเป็นสิ่งที่น่ามหัศจรรย์แน่ เฉินห้าวไม่อยากเสียมันไป

เฉินห้าวมองดูตู้เซฟใหม่เอี่ยมนี่แล้วก็โมโห ไหนว่าเซฟสามชั้นไง? ถูกคนอื่นขโมยของไปแล้วยังไม่แจ้งความ เป็นของมีตำหนิจริงๆเลย

เฉินห้าวค้นรอบด้านในตู้เซฟอย่างตั้งใจ พบว่าไม่มีร่องรอยการถูกงัดแงะ หรือก็คือ ขโมยสาวเปิดตู้เซฟนี้ได้โดยใช้เทคโนโลยี คิดไม่ออกเลยจริงๆ ตู้เซฟนี้ไม่ป้องกันการขโมยจากโจร

เฉินห้าวอยากจะร้องเรียนโรงงาน แต่ว่าแอพเงินอุดหนุนหมื่นล้านไม่เคยมีบริการหลังการขาย แล้วตัวโรงงานก็ยังอยู่ต่างประเทศ จึงทำได้แค่ช่างมันซะ

เฉินห้าวหยิบเอากระดาษข้อความที่เขียนเบอร์ไว้มาดูใกล้ๆ เหมือนว่าจะสามารถตรวจสอบดูข้อมูลของเจ้าของบัตรประชาชนนี้ได้ ตอนนี้ฉิงจื๋อเทาอยู่ในรูปแบบการเลิกใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อความปลอดภัย เฉินห้าวไม่อยากให้เขาเสี่ยง จึงตัดสินใจหาคนอื่นตรวจสอบ

เรื่องการตรวจสอบความเป็นส่วนตัวแบบนี้ ไล่อู๋ลูกน้องของตัวเองน่าจะมีวิธี ฉะนั้นเฉินห้าวจึงโทรไปหาเขา บอกให้เขาตรวจสอบเบอร์นี้ และให้จัดการให้เรียบร้อยก่อนเที่ยงของวันพรุ่งนี้ แต่ว่าห้ามทำให้เจ้าของเบอร์โทรรู้ตัว

ไล่อู๋ตอบรับ แล้วก็รีบไปติดต่อ

เฉินห้าวไม่พอใจนิดหน่อย ตู้เซฟนี่มันขยะจริงๆ เขาไม่อยากใช้แล้ว แต่ว่าขนย้ายเองก็กินแรงมากเกินไป ขี้เกียจจะเอาไปทิ้งแล้ว ยังไงซะตอนนี้ด้านในก็ไม่มีของอะไรที่ให้ความสำคัญ จึงไม่กลัวหายอีก