บทที่ 50 ร้านพะโล้ฝรั่งเศส

บทที่ 50 ร้านพะโล้ฝรั่งเศส

เซี่ยจิ้งได้พูดต่อ: “เฉินห้าว นายพูดแล้วนะว่าพะโล้ที่ฉันทำอร่อย สู้เชฟสามคนนั้นได้ พูดแล้วห้ามกลับคำนะ”

“แต่เธอทำเป็นแค่เมนูเดียว ผมจะเปิดร้านหารใหญ่นะ ไม่ใช่ว่าลูกค้ามาแล้วสั่งอาหารไม่ได้ แล้วขึ้นแต่พะโล้งั้นเหรอ” เฉินห้าวได้จ้องเธอเหมือนว่าจะยิ้มแต่ก็ไม่ได้ยิ้ม

เซี่ยจิ้งตบหน้าอกตัวเอง แล้วพูดอย่างมั่นใจว่า: “ฉันสามารถเรียนรู้ได้ ให้เวลาฉันแค่วันเดียว ฉันก็สามารถฝึกทำได้หนึ่งอย่าง ใช้เวลาไม่นาน ก็สามารถกลายเป็นเชฟระดับสูงได้

เฉินห้าวได้แต่หัวเราะแต่ไม่พูดอะไร เซี่ยจิ้งนึกว่านี่เป็นการปฏิเสธ ก็ทำหน้าบูด แบะริมฝีปากแดงๆเอ่ยขึ้นว่า: “ฉันไม่สน ได้กินขาหมูพะโล้ฉันไปแล้ว นายก็ต้องรับผิดชอบ”

ฝั่งฉิงจื๋อเทาที่กำลังจะกินขาหมุชิ้นใหญ่ก็ได้หยุดชะงัก ได้แสดงความสุขออกมา บอกกับเซี่ยจิ้งจิ่งว่า: “ยังมีเรื่องดีๆอย่างนี้ด้วย？ งั้นผมก็ได้กินขาหมูไปด้วย เห็นว่าเธอที่มีหน้าตาสวยขนาดนี้ ก็รับผิดชอบเธอไปก่อนละกัน เป็นแฟนเธอเลยดีไหม”

“ไปไกลๆไป กินขาหมูนายไป” เซี่ยจิ้งไม่ได้มีความรู้สึกดีกับผู้ชายที่หน้าเต็มไปด้วยสิวและอยู่ติดกับบ้านคนนี้ ทั้งหน้าบูดบึ้ง ฉิงจื๋อเทายิ้มแบบร้ายๆแล้วกินขาหมูในมือต่อ ที่จริงเขาดูออกตั้งนานละ เซี่ยจิ้งนี้เรื่องมาสมัครแค่ข้ออ้าง ความจริงคือชอบตัวคนมากกว่า เขาเฝ้าดูพัฒนาการภายในใจ

“รับเธอเข้าสมัครก็ได้” จู่ๆเฉินห้าวได้พูดคำที่ทำให้ตกตะลึงออกมา

“เจ้านาย แต่เธอทำเป็นแค่พะโล้เองนะคะ” เฉารุ่ยเตือนอยู่ข้างๆอย่างรีบร้อน หล่อนไม่อยากให้เฉินห้าวเสียตังโดยเปล่าประโยชน์

เฉินห้าวกล่าว: “รับเข้าสมัครมีการทดลองใช้งานอยู่ไม่ใช่เหรอ ลองทดลองใช้งานก่อนครึ่งเดือน อีกอย่างเงินเดือนร้านอาหารเราให้ตามความสามารถของแต่ละคน ในเมื่อเซี่ยจิ้งทำเป็นแค่พะโล้ เงินเดือนก็ต้องลดไปด้วย ช่วงที่ทดลองงานจ่ายเงินเดือน4000หยวนต่อเดือน ห้องพักให้แต่ห้องเดียว หากในครึ่งเดือนยัง ฝึกทำอาหารไม่ได้10อย่าง ถือว่าทดลองงานจบลง

“ได้”

เซี่ยจิ้งพยักหน้าตกลงข้อเสนอนี้

“งั้นดี นั่งลงกินข้าวก่อน หลังกินข้าวเสร็จให้เฉารุ่ยพาเธอไปดูห้องพัก ทั้งตึกเธอชอบห้องไหนก็พักห้องนั้น เป็นเจ้าของของตึกนี้ คำพูดที่เฉินห้าวพูดนั้นโอ้อวดมาก

“ดีมาก นายได้ตัดสินใจออกมาอย่างชาญฉลาดมาก” เซี่ยจิ้งหลงตัวเองไปนิด นั่งลงแล้วกินข้าวกับทุกคน

กินไปคุยไป หลังได้รู้จักกันพอควร เฉินห้าวพอที่จะเดานิสัยเซี่ยจิ้งได้ เข้มแข็ง และกล้าที่จะฝึกฝน บางครั้งอาจเข้าข้างตัวเองไปหน่อย แต่เป็นคนดี ความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง เวลาเพียงไม่นานทุกคนก็สนิทกันแล้ว

หลังจากมื้ออาหาร เฉารุ่ยพาเซี่ยจิ้งไปเลือกห้อง สุดท้ายเธอก็เลือกห้อง103 ตามที่เธอบอก ชั้นสูงๆไม่มีคน พักอยู่คนเดียวน่ากลัว แต่ชั้นสองมีฉิงจื๋อเทา ขี้เหร่เกินไป ดึกดื่นออกจากห้องกลัวจะเข้าใจว่าเจอผี งั้นก็ต้องพักชั้นหนึ่งแล้วล่ะ