บทที่ 73 แกเป็นใครกันแน่

บทที่ 73 แกเป็นใครกันแน่

“เจ้านายครับ แย่แล้ว เงินในบัญชีของคุณหายไปครึ่งหนึ่ง!”

ผู้ช่วยรายงานให้ทราบด้วยความเร่งรีบ ทำให้มู่ต้าเหวยนั้นเรียกสติกลับมาได้ พวกเขารีบตรวจสอบดูรายละเอียดของบัญชี แต่ไม่ว่าดูยังไงก็มีเพียงสี่สิบหกพันล้านเท่านั้น จำนวนเงินเก้าสิบพันล้านกว่าหยวนก่อนหน้านั้นเหมือนเป็นเพียงแค่ความฝัน

“ไม่สิ วันก่อนฉันเพิ่งตรวจสอบดู หลังจากที่ขายหุ้นของบ้านนั้นไปก็ได้มาพันกว่าล้าน รวมเป็นเก้าสิบพันล้านกว่าหยวน ทำไมถึงได้กลายเป็นสี่สิบหกพันล้านได้ละ ต้องโดนพวกแฮกเกอร์แน่ๆ”

มู่ต้าเหวยวิตกจนเหงื่อท่วมหัว เขาไม่มีกะจิตกะใจจะแข่งต่อแล้ว เอาแต่คิดว่าจะเอาเงินจำนวนที่ “หาย” ไปนั้นคืนมายังไงเท่านั้น เขาเสียไปหลายสิบพันล้านแล้ว เงินจะหายอีกหลายสิบพันล้านไม่ได้ ถึงแม้เขาจะเป็นมู่ต้าเหวย แต่ก็มีผลกระทบอยู่ดี

เฉินห้าวไม่อยากรอเขาแล้วเลยถามออกไปว่า “ไม่มีเงินแล้วหรอ งั้นฉันจะชนะแล้วใช่มั้ย?”

“แก! ”

ทันใดนั้นมู่ต้าเหวยก็รู้สึกเจ็บปวดจนกำหน้าอกไว้ รู้สึกเหมือนเจ็บหัวใจ อวดเบ่งมาได้ทั้งชีวิต แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาล่มที่เจ้าหนุ่มคนนี้

“ไม่มีเงินก็ยอมแพ้สิ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย ชายหนุ่มอย่างฉัน ชนะคนแก่อย่างแก ก็เหมือนกับไม่ได้ชนะนั่นแหละ” เฉินห้าวตั้งใจพูดประชดเขา

“ได้ ครั้งนี้ฉันยอมแพ้ แต่เรื่องนี้ไม่จบแน่! ”

มู่ต้าเหวยกัดฟันยอมแพ้เขาก็คิดจะเดินออกไปเลย

“รอเดี๋ยว แกลืมสิ่งที่เราพนันกันไว้รึเปล่า?” เฉินห้าวยักคิ้วถาม

เฉินห้าวหน้าแดงก่ำ แต่คำพูดที่พูดไปแล้วเอากลับคืนมาไม่ได้ เขาจึงโค้งตัวให้เฉินห้าวไปหนึ่งทีแล้วกัดฟันพูดต่อว่า “ผมผิดไปแล้วครับเจ้านาย!”

“ดีมาก รู้ตัวว่าผิดก็โอเค กลับไปแก้ไขตัวเองละ” เฉินห้าวกวนเขากลับ

จากนั้นมู่ต้าเหวยก็เดินออกไปจากจุดนี้ เรื่องนี้มันถูกกำหนดไว้แล้ว ไม่สามารถแก้ไขได้

“สุดยอด บริจาคไปสี่สิบหกพันล้าน! ”

คนรอบข้างปรบมือ บางคืนถือแก้วเหล้าเข้ามาทำความรู้จักกับเฉินห้าว ทุกคนรู้แล้วว่าหนุ่มหล่อเฉินห้าวคนนี้เป็นคนที่สุดยอดมากกว่ามู่ต้าเหวย

“ขอบคุณที่ทุกคนสนับสนุน” เฉินห้าวยิ้มและขอบคุณแขกทั้งหลาย

ตอนนี้ฝ่ายรับจัดเลี้ยงกลับไปกันหมด ไม่มีคนดูแลสถานที่แล้ว เฉินห้าวเดินไปหลังเวทีแล้วเปลี่ยนเพลง เขายื่นมือไปชวนโจวซีถงเต้นรำด้วยกันอีกครั้ง

โจวซีถงที่ดูสถานการณ์อยู่ข้างๆ ตลอดได้รู้สึกสนใจในตัวเฉินห้าวมาก จึงได้ยื่นมืออันสวยงามไปบนฝ่ามือของเฉินห้าวเป็นการตอบรับ

“นายนี่ยอมได้จริงๆ สี่สิบหกพันล้าน ฉันยังมีเงินไม่เยอะขนาดนั้นเลย! ”

ขณะที่กำลังเต้นรำ โจวซีถงได้เข้าไปกระซิบ