บทที่ 9 เชิญทุกคนดื่มไวน์แดง

บทที่ 9 เชิญทุกคนดื่มไวน์แดง

แต่ทว่าในตอนนี้เองจูจื้อสองที่น่ารังเกียจกลับพูดว่า : “ไวน์แดงแพงขนาดนี้ ใครดื่มก็จ่ายบิลเองสิ” โดยพูดอย่างไม่สนใจความรู้สึกของผู้อื่นเลย เมื่อจางเช่นได้ยินเช่นนี้สีหน้าก็เปลี่ยนไป : “จูจื้อสองนายหมายความว่ายังไง? นายกำลังบอกว่าฉันไม่สามารถซื้อไว้ให้ตัวเองได้งั้นเหรอ?”

“ยังไงก็ตามฉันจะไม่จ่ายเงินที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์” จูจื้อสองพูดอย่างไม่เป็นลูกผู้ชาย

ทุกคนต่างเป็นพวกที่กลัวเสียหน้า ในตอนที่จางเช่นทะเลาะกับเขาอยู่นั้นก็เกิดความโกลาหล

“พอได้แล้ว ไม่ต้องทะเลาะกัน ฉันมีไวน์แดง!”

เมื่ออยู่ในบ๊อกซ์ส่วนตัวอันยุ่งเหยิง เฉินห้าวก็ทนต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ ทันใดนั้นเขาก็ร้องตะโกนออกมา เพื่อนร่วมชั้นที่อยู่ในบ๊อกซ์ส่วนตัวเงียบลงทันที ทั้งหมดมองดูเขาอย่างตกตะลึง

ตอนนี้ทุกคนล้วนแต่ยุ่งวุ่นวายอยู่กับปัญหาเครื่องดื่มมีราคาแพงเกินไป มันเป็นเรื่องจุกจิกหยุมหยิมที่น่าเบื่อมาก ตอนนี้เฉินห้าวไม่ได้ขาดแคลนเงินทอง ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะเป็นผู้รับผิดชอบในการแก้ปัญหาเรื่องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ในAppเงินอุดหนุนหมื่นล้านสามารถใช้ราคาลดพิเศษซื้อไวน์แดงชั้นดีได้

เฉินห้าวค้นหาไวน์แดงที่แถบค้นหาบนมือถือ พบว่ามีตัวเลือกอยู่หลายหน้า เขาจัดอันดับราคาจากสูงไปต่ำ ถ้าจะดื่มก็ต้องดื่มของดี

อันดับที่หนึ่งคือไวน์แดง Romani Conti ปี 1989 ราคาขวดละ 268,000หยวน ราคาหลังจากเงินอุดหนุน0.58 หยวน

เฉินห้าวไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับไวน์แดงชั้นนำมากนัก เมื่อดูรายละเอียดผลิตภัณฑ์จึงได้เข้าใจ Romani Conti Wineryเป็นหนึ่งในสวนองุ่นทำไวน์ที่เก่าแก่ที่สุดในฝรั่งเศส และมีชื่อเสียงว่าแพงที่สุดในโลก Robertนักชิมไวน์ชื่อดังเคยพูดไว้ว่า : “Romani Contiเป็นไวน์ของเศรษฐี แต่กลับมีเพียงมหาเศรษฐีเท่านั้นที่สามารถดื่มได้”

สิ่งนี้ก็เพียงพอในการอธิบายให้เห็นภาพแล้วว่านี่คือไวน์ที่ดี เฉินห้าวทำการสั่งซื้อทันที ในบอกซ์ส่วนตัวมีเพื่อนร่วมชั้นทั้งหมดสิบสองคน เขาสั่งซื้อยี่สิบสี่ขวดสำหรับสองขวดต่อคนก็ยังจ่ายเงินไปไม่ถึงสิบสี่หยวน ด้วยเงินอุดหนุนหมื่นล้านนี้ เขาจ่ายเงินน้อยกว่าหกล้าน

Appเงินอุดหนุนหมื่นล้านจะจัดส่งรายการสินค้าทั้งหมดวางไว้ข้างๆผู้ใช้งานโดยตรง เฉินห้าวมักจะแสดงมายากลได้ไม่เก่งนัก แต่ว่าในทันใดนั้นก็ชำเลืองมองเห็นกระเป๋าใบใหญ่ที่นำมาใส่กล่องโทรศัพท์ นั่นเป็นการอำพรางที่ดี ดังนั้นภายใต้ข้อกำหนดของเขา ไวน์แดงทั้งหมดจึงไปโผล่ในกระเป๋า

เฉินห้าวหยิบไวน์แดงที่มีความวินเทจจำนวนยี่สิบสี่ขวดออกจากกระเป๋าทันที เมื่อมองเห็นว่าบรรจุภัณฑ์ทั้งหมดเป็นภาษาต่างประเทศ เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับมาตรฐานสากล

“นี่คือไวน์อะไรเนี่ย?”

จูจื้อสองที่สอดรู้สอดเห็นหยิบขวดขึ้นมา เขาไม่รู้จักภาษาฝรั่งเศส แต่สามารถอ่านเครื่องหมายการค้าภาษาอังกฤษได้เข้าใจ เขาพูดอย่างดูถูกว่า : “Romani Conti? ไวน์ขยะอะไร ไม่เคยได้ยินมาก่อน!”

คนอื่นๆที่ยังมีสามัญสำนึกยู่บ้างล้วนแต่ยิ้มเหยียดหยามจูจื้อสอง เฉินห้าวหยิบไวน์นี้ออกมา จากลักษณะรูปร่างของขวดและฉลากก็รู้ว่าไม่ใช่ของถูก

เฉินห้าวเชิญทุกคนดื่มฟรี และจูจื้อสองคนนี้มีปัญหาที่สมอง

คนเดียวในที่แห่งนี้ที่รู้จักไวน์ระดับไฮเอนด์คือจางเช่น เธอหยิบขวดไวน์ขึ้นมาดูรายละเอียดอยู่สักพักแล้วก็อุทานว่า : “ไม่จริงมั้ง? มันคือไวน์แดง Romani Contiจริงๆ!”

จูจื้อสองยิ้มเยาะ : “นี่คือที่โรงกลั่นเล็กๆทำเหรอ? แถมยังไม่ใช่ Lafite ปี1982 ด้วย มีอะไรให้ประหลาดใจ”