บทที่ 95 กำไรหยก

บทที่ 95 กำไรหยก

“หยกเขียวนิรันดร์”กำไลหยก สินค้าจากพม่าเกรด A ราคาขาย168000หยวน ราคาอุดหนุน0.7หยวน

แป๊บเดียวเฉินห้าวก็หาสิ่งที่เขาอยากได้ สร้อยข้อมือหยกเนื้อดี สีเขียวเหลือบขาว โปร่งใส และแม่ของโจวซีถงเลื่อมใสศาสนาพุทธ ก็น่าจะชอบเครื่องประดับสไตล์ประจำชาติเช่นนี้

แป๊บเดียวเฉินห้าวก็ซื้อหยกนี้มาได้ แต่ยังไม่ส่งทันที ครอบครัวอย่างโจวซีถง แน่นอนว่าไม่ขาดสิ่งนี้ ให้ไปก็ต้องเซอร์ไพรส์หน่อย

ดังนั้นเฉินห้าวมองไปทางคลื่น เอาสถานที่จัดส่งไปส่งตรงข้างหน้าพวกเขาไม่กี่เมตร

แป๊บเดียว บนน้ำก็ปรากฏกล่องบรรจุที่ดูสวยงาม เคลื่อนไหวไปมาในทะเล ลอยมาทางเฉินห้าว

“คุณดูสิ นั่นอะไรน่ะ？”เฉินห้าวทำเป็นตกใจ ชี้ไปที่กล่องบรรจุตรงหน้า

โจวซีถงมอง ก็ตะลึงไป เพราะว่าน้ำตรงนั้นค่อนข้างลึก พวกเขาต่างไม่เคยว่ายมาถึงนี่ ด้านบนกลับมีกล่องหนึ่งลอย หรือว่าเป็นขยะทะเล

เฉินห้าวกลับว่ายไป เอากล่องกลับมา โจวซีถงพบว่า นี่คือกล่องของขวัญที่ยังไม่เปิด

เฉินห้าวจึงเปิดกล่องออกตรงนั้น แล้วก็พบข้อมือหยกใสอย่างคาดไม่ถึง และใบรับรองด้านใน พิสูจน์ได้ว่านี่คือของแท้

ที่จริงไม่ต้องมีใบรับรองโจวซีถงก็ดูออก กำไรนี้เป็นของเกรดA ไม่ใช่สินค้าเลียนแบบที่ทำมาจากแร่อะไรอย่างนั้น อย่างน้อยราคาก็น่าจะเป็นแสน หมายความว่า เขาสองคนว่ายน้ำในทะเล เก็บของเป็นแสนมาได้

“ว้าว ว่ายน้ำในทะเลก็เก็บของดีๆแบบนี้ได้ด้วยเหรอ？บางทีนี่อาจจะเป็นของขวัญจากพระเจ้าที่มอบให้คุณ”

เฉินห้าวยิ้มแล้วเอากำไลออกมา วางใต้แสงอาทิตย์ ส่องแสงจรัสไปมา

“มา เอามือมา ผมสวมให้”เฉินห้าวพูด

“ให้ฉัน？”โจวซีถงถาม

“หรือผมต้องสวมกำไลนี่？”เฉินห้าวถามยิ้มๆ

กำไลหยกคือเครื่องประดับของหญิงสาว ชายหนุ่มสวมไปก็ไม่เหมาะแน่นอน มีแค่โจวซีถงที่เหมาะสม

ในเมื่อ“เก็บ”ได้จากทะเล งั้นก็เท่ากับว่าเป็นของขวัญที่พระเจ้าให้มา โจวซีถงจึงลอยตัวขึ้นมาจากทะเล จากนั้นก็ยื่นมือขาวใสไป

เฉินห้าวกุมมือเธอไว้ รู้สึกลื่นๆ นุ่มๆ ความสวยในชุดว่ายน้ำมีความรู้สึกที่แตกต่างกันจริงๆ

เดิมทีทั้งสองว่ายน้ำอยู่ในทะเล ไม่ได้พักเลย แต่เวลานี้เพราะว่าสวมกำไล ทั้งสองต่างลอยในน้ำ ในที่สุดก็มีโอกาสได้เผชิญหน้าในระยะใกล้กันแล้ว