บทที่122 ปลาแซลมอนที่เสีย,ช่วยผมด้วย

เมื่อถึงสถานีก็มีตำรวจมาลงบันทึกให้เฉินห้าว เฉินห้าวแสดงออกว่าตัวเองนั้นเป็นผู้ถูกกระทำ เมื่อถอนเงินสดออกมาก็ถูกอีกฝ่ายปล้น ยังดีที่เขาจ้างพนักงานรักษาความปลอดภัยมาไว้ก่อนแล้ว ไม่อย่างนั้นครั้งนี้คงไม่ปลอดภัยทั้งทรัพย์สินและชีวิต

ฝ่ายเฮียหนิวสารภาพทุกอย่าง ทราบมาว่าทั้งสองฝ่ายนัดกันมาต่อสู้ที่อาคารร้าง สรุปว่าเฉินห้าวไม่ทำตามกฎ แล้วหาพนักงานรักษาความปลอดภัยมาด้วย เฮียหนิวยังบอกว่าเฉินห้าวไม่รักษากฎ จะต้องโดนคืนแน่

เฮียหนิวที่ไม่รู้เวลาก็รับเคราะห์ไป สารภาพอย่างภาคภูมิใจว่าตัวเองมีลูกน้องอยู่มากมาย เพราะงั้นจึงหนีข้อหาที่รวบรวมกลุ่มทำร้ายไม่ได้ จึงถูกจับเข้าคุก

ส่วนเฉินห้าวกลายเป็นฝ่ายผู้ถูกกระทำ การที่พนักงานรักษาความปลอดภัยทำร้ายคนก็เพื่อป้องกันตัว เรื่องการรวมตัวต่อสู้จึงไม่ถูกสืบต่อ

ไม่นานเฉินห้าวก็ออกจากสถานี ท้องฟ้ามืดแล้ว เขาดีดนิ้วขึ้นอย่างได้ใจ จัดการเฮียหนิวได้อย่างไม่เสียแรงอะไร เป็นการช่วยเหลือสังคม ถือเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่ง

ส่งนพวกพนักงานรักษาความปลอดภัยพวกนั้น เมื่อทำงานเสร็จ เฉินห้าวก็จ่ายเงินค่าจ้างในแอพ แล้วก็พูดกับหัวหน้าว่า คราวหลังถ้ามีโอกาสค่อยร่วมงานกันอีก

เฉินห้าวกลับถึงบ้าน เซี่ยจิ้งกำลังรอเขาอยู่ เตรียมเบอร์เกอร์น้อยสูตรเสี่ยวจิ้งไว้ให้ แน่นอนว่านี่ไม่ใช่สูตรที่สืบถอดจากของจีน เพราะว่าสมัยโบราณไม่มีอาหารอย่างเบอร์เกอร์หรอก นี่คือสิ่งที่เซี่ยจิ้งคิดค้นทำขึ้นเอง ขนมปังที่อบเอง ด้านในสอดไส้พะโล้หมูและผักสดที่เธอต้ม และใส่ซอสที่สืบทอดมา รสชาติเต็มคำ เหมาะกับคนจีนมาก อร่อยกว่าของKFCตั้งหลายเท่า

“ไม่เลว ร้านอาหารฝรั่งเศสของพวกเราก็จะมีเมนูขึ้นชื่อมาอีกอย่างแล้ว”หลังจากที่เฉินห้าวลิ้มรสก็เอ่ยปากชม

“แน่นอน นายเสียเงินแค่นี้ก็จ้างเชฟคนสวยอย่างฉันมาได้ ฉันยังรู้สึกได้กำไรแทนนายเลย”เซี่ยจิ้งนั้นไม่รู้จักถ่อมตนสักนิด พูดเอาดีเข้าตัวไม่หยุด

“โอเค ฉันได้กำไรสุดๆ”เฉินห้าวยิ้มแล้วพูดเล่นตามเธอ

กินข้าวเสร็จ เซี่ยจิ้งและเฉารุ่ยก็เก็บจานด้วยกัน เฉินห้าวนั่งอยู่บนโซฟา นั่งดื่มเบียร์อย่างขี้เกียจ รู้สึกว่าชีวิตนั้นเงียบสบายมาก สาวๆรอบข้างก็มีเสน่ห์และนิสัยต่างกัน เขานั้นพอใจมากๆ

ในตอนนี้ โทรศัพท์ของเฉินห้าวดังขึ้น ดูหน้าจอที่แสดง เป็นผู้จัดการหลิวหมิงของบริษัทอาหารสดโจวซื่อเมืองไป่เหอ เฉินห้าวขายอาหารทะเลสด ก็ผ่านการดูแลของเขา ทั้งสองเพียงแค่พูดคุยผ่านโทรศัพท์ ไม่เคยเจอหน้ากัน

เฉินห้าวรับสาย

หลังจากที่คุยไม่กี่ประโยค หลิวหมิงก็แสดงออกถึงความรู้สึกผิด “ประธานเฉินครับ คืนนี้คุณสะดวกมั้ย?ผมอยากไปพบครับ มีเรื่องอยากจะปรึกษา”

“ได้สิ ฉันอยู่คอนโดเฟ่ยชุ่ยตึก 5 ห้อง 101 นายมาสิ”เฉินห้าวอนุญาตแล้ว คิดว่าคงหมายถึงเรื่องของอาหารทะเลสด

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงกว่า หลิวหมิงก็มาถึง เฉินห้าวเปิดประตูให้เขาเข้ามา แล้วก็ชงชาให้เขาด้วยแก้วนึง

“ประธานเฉิน ตึกนี้ของคุณทำไมมีแสงแค่ชั้น 1-2 เองละครับ ยังไม่เริ่มเปิดขายหรอครับ?”หลิวหมิงพูดถามออกมา

ความคิดเห็น